DLCA Plague Tale: Requiem - Protector Pack DLCWczytywanie ofert sklepów
A Plague Tale: Requiem
Za ≈ PLN 34.96 w 
GOG A Plague Tale: Requiem osiąga najniższą cenę odnotowaną przez tę stronę. Ta przygoda dla jednego gracza łączy skradanie, walkę i narzędzia z próbami powstrzymania klątwy Hugo przez Amicię i Hugo. Jeśli szukasz fabularnej walki o przetrwanie i pełnej obsługi kontrolera, możesz rozpocząć tę podróż bez trybu wieloosobowego. Potwierdzone języki interfejsu to Chiński uproszczony, Chiński tradycyjny, Angielski, Francuski, Włoski, Niemiecki, Hiszpański, Hiszpański (Ameryka Łacińska), Polski, Portugalski (Brazylia), Rosyjski, Czeski, Arabski, Koreański, Japoński i Ukraiński, a platforma aktywacji to DRM-Free; możesz uwzględnić je przy zakupie.
GOGA Plague Tale: Requiem
GGselA Plague Tale: Requiem РФ+СНГ+ВЕСЬ МИР Steam КЛЮЧHistoryczne minimum ~ 53,06 złObejmuje Steam i sklepy zewnętrzneAktualna cena jest na historycznym minimum
Wczytywanie ofert sklepów
Cena docelowa
Ustaw cenę docelową. E-mail zostanie wysłany, gdy dostępna oferta w wybranym regionie osiągnie tę kwotę lub spadnie poniżej niej.
Historia cen
Ostatnie 36 miesięcy · aktualizacja codziennaMinimum historyczne~ 53,06 zł2026-07Aktualne minimum wśród sklepów~ 177,34 złGameBilletwzględem minimum historycznego+234%
Ceny obejmują Steam i 39 autoryzowanych sklepów; uwzględniamy wyłącznie legalne, zweryfikowane oferty. Wykres pokazuje tygodniowe minima na całym rynku oraz oficjalną cenę Steam z ostatnich 36 miesięcy.
Historia cen jest zapisywana w dolarach. Pokazane kwoty przeliczono na PLN po kursie EBC z 2026-10-30 i mają charakter orientacyjny; to, ile faktycznie zapłacisz, widnieje na stronie sklepu.
01O grze A Plague Tale: Requiem
Amicia i Hugo szukają sposobu na powstrzymanie klątwy w świecie spustoszonym przez siły nadprzyrodzone i śmiercionośne szczury. Skradanie, walka oraz używanie broni, narzędzi i niezwykłych mocy składają się na ich desperacką walkę o przetrwanie. Oceny graczy Steam: 90% pozytywnych z 21 449 recenzji. Wersja Steam na PC w pełni obsługuje kontrolery. Angielski interfejs, pełny dubbing i napisy są dostępne; niemiecki również oferuje pełny dubbing i napisy.
Twórcy
Muzyka
奥利维尔·德里维耶
Twórca
Asobo Studio
Wydawca
Focus Entertainment
Najniższa cena odnotowana w ciągu 36 miesięcy
≈ 53,06 zł2026-07-23 · GameBilletGra podstawowa · te same dane co na wykresie powyżej; historia w USD, nie regionalne minimum Steam.Obsługiwane języki
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Chiński uproszczony | Tak | Tak | Tak |
| Chiński tradycyjny | Tak | Tak | — |
| Angielski | Tak | Tak | Tak |
Pokaż jeszcze 13 języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Francuski | Tak | Tak | Tak |
| Włoski | Tak | Tak | — |
| Niemiecki | Tak | Tak | Tak |
| Hiszpański | Tak | Tak | Tak |
| Hiszpański (Ameryka Łacińska) | Tak | Tak | — |
| Polski | Tak | Tak | — |
| Portugalski (Brazylia) | Tak | Tak | — |
| Rosyjski | Tak | Tak | — |
| Czeski | Tak | Tak | — |
| Arabski | Tak | Tak | — |
| Koreański | Tak | Tak | — |
| Japoński | Tak | Tak | — |
| Ukraiński | Tak | Tak | — |
Dane wersji Steam na PC · 2026-11-01
02Przed zakupem
Tryb gry i sterowanie
Wersja Steam na PC jest przeznaczona dla jednego gracza i w pełni obsługuje kontrolery.
Języki
Angielski i niemiecki oferują pełny dubbing i napisy; oba języki są dostępne w interfejsie.
03Często zadawane pytania
Czy można grać w pojedynkę?
Tak. Wersja Steam na PC jest oznaczona jako gra dla jednego gracza.
O czym opowiada historia?
Amicia i Hugo ruszają na południe, próbując opanować klątwę Hugo i znaleźć sposób, by go ocalić.
Jak można pokonywać przeciwników?
Możesz skradać się, walczyć albo korzystać z broni, narzędzi i nadprzyrodzonych mocy.
Najnowsze wiadomości o A Plague Tale: Requiem
Popularne recenzje Steam
Wybór recenzji w języku oryginalnym · 10Wybrane pomocne recenzje w tym języku zawierają zarówno rekomendacje, jak i krytykę. Ten wybór nie odzwierciedla ogólnego odsetka pozytywnych ocen; opinie dotyczą recenzowanej wersji.
PolecaneGracz Steam
Szczury 2 i wszystko jasne! Gra się miodnie! Główny kandydat do gry roku. POLECAM!!!Pokaż więcejPokaż mniej
0,5 godz. w chwili recenzji57 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
I have a really mixed feelings about this game. I need to mention, that i played first game: "Plague Tale Innocent" and i definitely enjoyed that. Here the story seems to be even better (despite that i've played only two hours) but what really annoyes me it the pace of the game in its particular sections. This won't be a spoiler but as one of the examples: Hugo (your brother) awaits your help because you have to deliver some herbs. So you go outside to find these and during that mission, Amicia keep saying:" Hugo needs my help, i have to hurry, etc". So why the heck she cannot run but instead walk slowly. The same goes to the sections where you have to solve some puzzles (these are quite OK and satisfing) but yet another time, you cannot fully sprint but instead it is something between walk and run. This is really annoying. Then there is a matter of how this game works on PC (i do not even want to mention console version). I think that optymalization is unknown term for developers of that game. I run this title on RTX 2060s, Ryzen 5 3600, 16 GB RAM, SSD. I know that this is not the high end PC but i thought that i would be able to play it on 1080p 60 fps with High (not highest) settgins. I was wrong. There are many sections in the game where framerate drops to 30ish fps. Without any reason, regardless if i set settings to mid/low or to high. To summarize this, i would recommend to wait for sale and then to check it. In the current state, you can enjoy the story but gameplay (stealth and fight sections) are really annoying due to some implemented mechanics and lack of optymalization.Pokaż więcejPokaż mniej
2,2 godz. w chwili recenzji15 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Kandydat do gry roku 2022. Nie ma się co rozpisywać. Absolutny top gier single player.Pokaż więcejPokaż mniej
32,8 godz. w chwili recenzji46 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
Kontynuacja opowieści o pladze szczurów w świecie, w którym prawie nikomu nie wolno ufać, czasami nawet najbliższym. Opowieść w kanonie fantastyki o próbie ratowania kogoś spisanego na straty. Naprawdę chciałem, żeby ta gra mi się podobała. Chciałem bardzo zagrać w nią, przede wszystkim, po tym jak poprzedniczka bardzo przypadła mi do gustu. Chciałem też wystawić pozytywną recenzję. Niestety po zagraniu jedyne czego bym chciał to... Zwrot pieniędzy. Na co niestety jest już za późno. W tej recenzji skupię się bardziej na minusach, bo plusy każdy gołym okiem widzi, natomiast je też opiszę, bo przecież nie wszystko było złe! Z plusów, które znalazłem to na pewno muszę pochwalić fabularne podejście do rodzeństwa w grze, ponieważ Hugo i Amicia opiekują się sobą cały czas. Jest to urocze i miłe. Oboje wiedzą, przez co przeszli do tej pory. Wiedzą, że mogą na sobie polegać i zależy im na wspólnym dobrze. Fabularnym plusem jest też przedstawienie Amicii jako osoby z problemami psychicznymi, których nabyła poprzez ciągłą ucieczkę i próby przetrwania. Wszyscy skupiają się na Hugo i jego stanie, ale nikt nie zapyta Amicii, jak ona się czuje i czy wszystko w porządku. Lucas próbował, ale go cały czas zbywała. Fabularnie gra jest naprawdę dobra przez większość czasu. To zakończenie mnie rozczarowało. Natomiast muszę wspomnieć, że gra podobała mi się najbardziej mniej więcej w połowie, kiedy rozdziały fabularnie i gameplayowo dawały nam szansę odkrycia tajemnicy pierwotnego nosiciela. Produkcja jest ładna graficznie i ma atmosferyczną muzykę, która dodaje klimatu w każdej sytuacji. Zauważyłem niezbyt duży skok graficzny względem poprzedniej części, ponieważ ona też wyglądała na śliczną i dopracowaną grę. Mimo wszystko tutaj szczegóły są mocno dopieszczone, modele postaci i lokacje także. Tutaj chce też wspomnieć, że bardzo ładnie zrobiono Lucasa, bo chłopak rośnie na przystojnego mężczyznę! I to chyba tyle z plusów tej gry. Produkcja bardziej działała mi na nerwy niż przynosiła radość, a tutaj wskażę, dlaczego gameplay w moim mniemaniu tak bardzo zawiódł: - Jak fabuła miała sens w poprzedniej części, a nawet była zaskoczeniem pod koniec rozgrywki, tak tutaj historia w około Hugo się zupełnie nie klei. To on jest problemem, co sam to zauważa. Wszystko jest winą jego stanu i jego choroby. Wszyscy to widzieli. Rozumiem miłość matki, siostry, próby ratowania i zatrzymania go przy życiu. Tylko po to, żeby cały świat był w niebezpieczeństwie. Wszystko się sypie gdziekolwiek Hugo się nie zjawi. Cała fabuła kręci się dosłownie w okół niego. W poprzedniej części mieliśmy do tego stan wojenny i inkwizycję. Tutaj mamy tylko Hugo i jego problemy oraz usilną próbę wciśnięcia Amicii jako głównej bohaterki próbującej nieudolnie opanować sytuację. Zakończenie też nie satysfakcjonuje w ogóle, bo tak naprawdę wszystkie nasze starania przez obie gry poszły na marne. - Beznadziejnie rozłożone punkty kontrolne. Strata czasu na powtarzaniu tych samych etapów co chwilę przez źle ich rozłożenie w grze. - Raz w ciemności szczury są, a raz ich nie ma. Gracz musi domyśleć się sam, czy akurat tym razem będzie musiał powtarzać cały rozdział, czy nie, bo punkt kontrolny jest zbyt daleko, a szczury, których nigdy nie było w danym miejscu, nagle po załadowaniu gry, są. Do tego jedna z substancji odciągające te małe bestie nie działa w tej grze zupełnie. Niektóre szczury pójdą za miksturą, a inne zostaną przez co konkretnego obszaru i tak nie jesteśmy w stanie eksplorować przez źle działającą mechanikę. - Okropny system ekwipunku, nie wygodny w użytku. Często trzeba wymyślić coś na szybko, gdy sytuacja jest ciężka z przeciwnikami, ale zanim cokolwiek ruszy musimy siedzieć i myśleć, co w ogóle nacisnąć, żeby użyć narzędzia, którego potrzebujemy. W poprzedniej części to było bardziej przejrzyste i wygodne. Właśnie częściowo przez ten system ekwipunku co chwilę zdarzało się mi powtarzać duże sekcje gry. Może ta gra jest zrobiona czysto pod kontroler, a nie klawiaturę i mysz? - Brak ekwipunku z poprzedniej części, gdzie faktycznie pod koniec mieliśmy dużo ulepszeń i rzeczy, a nagle bohaterka znowu ma zbyt płytkie kieszenie i za głośną procę, która ma znowu niezbyt wytrzymałe sznurki. Ile razy można ulepszać tę samą broń albo usprawniać kieszenie? Wyrzuciła po drodze procę do rzeki? Skąd ma nową? Dlaczego wraz z postępem fabuły uczymy się na nowo takich sztuczek, jak gaszenie ognia, czy podpalanie go? Ulepszona proca i te umiejętności moim zdaniem powinny znajdować się w grze już od samego początku, a twórcy mogli bardziej się skupić na kuszy, która jest nową zabawką dla Amicii. - Umiejętności rozwijające się tak, jak gra chce, a nie wedle naszego życzenia. Do tego są za to osiągnięcia, co jest jeszcze bardziej frustrujące. To, że wolę głośne podejście do sytuacji nie oznacza, że nie chcę mieć niektórych umiejętności skradania, które mogłyby pomóc nawet przy głośnym podejściu do sytuacji. Dlaczego gra ma wybierać za mnie to, jak ja chce grać i zmusza mnie do konkretnego stylu gry? Punkty umiejętności są przyznawane wedle tego, jaki procent danych przeciwników zabijemy w danym obszarze, gdzie cały ten system jest też popsuty i czasami przyznaje punkty do nieodpowiednich kategorii. - Rozczarowująca pierwsza walka z bossem. Okazał się po prostu mocniejszym przeciwnikiem. A po chwili kombinowania, jak go pokonać nadchodzi kolejna horda przeciwników, w tym ci w hełmach, którzy są trudniejsi do pokonania. Tak naprawdę każda walka z bossami, czy trudniejsza sytuacja to ci sami przeciwnicy i dodatkowe hordy, gdzie ta gra nie ma najlepszego systemu walki. Wiem, że ma to być skradanka w głównej mierze, ale w takim razie po co robić system punktów usprawniający agresję? Albo momenty z otwartą walką bez ucieczki? - 14 rozdział się dosłownie popsuł i cieszę się, że nie musiałem rozgrywać go od nowa. Po śmierci głównej bohaterki i wczytaniu punktu kontrolnego atakowały mnie latające łuki, a nie przeciwnicy. Nie było możliwości ich pokonania. Na szczęście powrót do głównego menu i wczytanie rozdziału od nowa pomogło. Zdarzyły się rozdziały, które były przyjemne w rozgrywce. Każdy z nich był na pewno ładnie wykonany graficznie. Natomiast gra zmusza nas do konkretnego stylu rozgrywki blokując szansę na rozwój innych umiejętności. Moje główne odczucie to, że jest tu więcej frustracji, niż przyjemności z gry. Większość momentów w grze musiałem powtarzać po kilka razy, przez wyżej wymienione problemy. Jeśli gra mnie częściej denerwuje, niż sprawia przyjemność, to nie jest dobry znak. Gry są dla nas po to, żebyśmy dobrze spędzali przy nich czas, a nie go marnowali na nerwy i wynosili niesmak po każdej rozgrywce. Zagrałem w tę grę dla poznania dalszych losów Amicii i Hugo, bo pierwsza część jest naprawdę dobrą grą. Druga część niestety mocno mnie rozczarowała pod wieloma względami, niestety też fabularnymi. Polecam uzbroić się w cierpliwość, jeśli zamierzacie ją kupić. Natomiast jeśli jesteście ciekawi samej fabuły, to o wiele bardziej polecam obejrzeć dobry let's play, bo to gwarancja straty mniej czasu i nerwów.Pokaż więcejPokaż mniej
26,7 godz. w chwili recenzji14 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Minęły 3 dni od mojego ukończenia A Plague Tale: Requiem i dopiero teraz jestem wstanie napisać cokolwiek sensownego... co za gra. Dawno nie miałem do czynienia z tytułem który tak brutalnie przypomniał mi, że faceci również płaczą... eh ale może po kolei. Jestem ogromnym fanem pierwszej części. Będąc szczerym na początku podchodziłem do niej jak pies do jeża. Nie wiedząc za bardzo czego oczekiwać chwyciłem ją na przecenie i zanurkowałem w historie Amici i Hugo. I po spędzeniu z Innocence wielu godzin ( ukończyłem ją 5 razy ) całym sercem uważam ją za jedną z moich ulubionych gier ostatnich lat. Więc gdy zobaczyłem, że druga część jest dostępna na Steam bez zastanowienia kupiłem ją przed premierą. I jaki jest efekt? GENIALNY Może pierw zajmijmy się stanem technicznym gry. Wiele recenzji przez premierą ( np. SkillUp ) wspominało o spadkach FPS-ów, że gra nie jest zbyt dobrze zoptymalizowana itp. itd. Gdy to usłyszałem byłem przerażony. Mam RTX 2080, i9 i 32 GB Ramu. A recenzenci używali 2080 TI czy 3080. Jednak kamień spadł mi z serca gdy odpaliłem grę w dniu premiery. To prawda, że gra momentami potrafi chrupnąć, ale zdarzało się to tak rzadko ( tylko i wyłącznie w miastach ), że nie sprawiało mi to problemów. Pragnę zaznaczyć, że grałem na ustawieniach Bardzo Wysokich, 1080p. Bugów nie napotkałem wiele. Raz pamiętam, że RagDoll zwariował i wyrzucił ciało przeciwnika w kosmos. Zaś raz skrypt się nie odpalił i musiałem wczytać ostatni Save. Więc ogólnikowo nie mogę narzekać na to jak gra została wydana. Pragnę jednak zaznaczyć, że to moje odczucia. Na forum jest pełno postów na temat Soft Locków. Zepsutych skryptów. Czy niskich FPS-ów. Ukończyłem grę 3 razy i nigdy nie miałem takich problemów. Ale jak widać nie każdy ma takie szczęście. Co się tyczy prezentacji? Grafika jest cudowna. Widać, że studio postanowiło wraz z tym tytułem wejść do ligi AAA. Lokacje są dopracowane co do najmniejszych szczegółów. Postacie wyglądają bardzo realistycznie ( pomijając animacje twarzy... w jednej scenie wyglądają naturalnie a w drugiej robią typowe robotyczne BLA BLA BLA ). To co widzisz na Screenach w sklepie Steam to właśnie otrzymasz. Nic tylko zatrzymywać się co 5 metrów i robić fotki :D Voice Acting jest świetny, aktorka grająca Amicie przeszła samą siebie w tej części. Gniew, smutek, desperacja i zmęczenie w jej głosie momentami potrafi wywołać ciarki na plecach. I pomimo, że wcześniej wspomniane przeze mnie animacje twarzy nie są idealne, VA nadrabia te niedociągnięcia w 100% procentach. Muzyka to 10/10. Nic dodać, nic ująć. Już w Innocence kompozytorzy pokazali, że wiedzą co robią, w tej części pobili samych siebie. Brawo! Co się tyczy samej historii. Jest smutniej, brutalniej... jest cholernie depresyjnie. Gdy myślimy, że gra da nam trochę wytchnienia, za 5 minut dostajemy kijem w głowę. Pierwsza część może nie była miodem i mlekiem płynąca, ale były momenty uśmiechu, a samo zakończenie ( pomimo, że przeszliśmy przez piekło ) było pozytywne, dające nadzieje i zapowiadało cudowne przygody. Requiem nie jest takie. Amicia mając krew na rękach cały czas musi mierzyć się sama z sobą, Hugo jest świadomy, że choroba go zabija i powoli przejmuje jego ciało i umysł, zaś każde światełko w tunelu i cel jaki mamy zaraz po dotarciu do niego okazuje się albo kłamstwem albo błędem. Czasami mamy wrażenie, że cała fabuła to desperacki bieg po omacku przed siebie z nadzieją, że koniec końców dotrzemy do światełka. Niestety nigdy do niego nie docieramy... Zakończenie jest... Cudownie depresyjne. Spodziewałem się go. Ton tej gry już od 2-3 aktu zapowiadał ten kierunek... mimo wszystko w trakcie napisów siedziałem w ciszy, patrząc się na ekran i czując jak gardło mi się ściska. Zakończenie zabolało. Mocno. Dla mnie Requiem to mocne 9/10. Idealny przykład porządnego sequela. Dostaliśmy więcej tego samego. W poprawionej szacie graficznej i z lepszą prezentacją. Fabularnie gra rozwinęła wątek z pierwszej części i brutalnie go zakończyła, zapowiadając przy okazji kolejną część. Gdy problemy techniczne zostaną rozwinięte, a bugi wyplenione jestem wstanie zaryzykować stwierdzeniem, że gra zasługuje na 10/10. Jest to gra jedyna w swoim rodzaju. Gra o której człowiek nie zapomni wiele miesięcy po jej ukończeniu.Pokaż więcejPokaż mniej
97,1 godz. w chwili recenzji36 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
Ogólnie gra jest tym czym część pierwsza z tym, że wszystkie jej aspekty zostały rozbudowa. Jest też dłuższa od jedynki (co nie wychodzi jej na dobre). Ogólnie gra się przyjemnie, a sama opowieść jest dosyć angażująca. Dlaczego zatem jej nie polecam? Dlatego, że w grach najbardziej cenię fabułę, a "A Plague Tale: Requiem" mogłoby konkurować z trylogią Mass Effectu o tytuł najgorszego zakończenia w historii gier. I to zakończenie własnie psuje całą przyjemność. Nie wchodząc w spoilery jest po prostu banalne. Zwykłe cliché nastawione na tani emocjonalny chwyt (na który się zresztą wiele osób które grało w tą grę nabrało). Jednak jeśli pomyślimy o całości scenariusza gry i sensu opowiadanej historii to koniec tej pięknej opowieści jest przewidywalny i rozczarowujący. Podsumowując: w samą grę gra się całkiem miło, a historia momentami może wzruszyć. Niestety jest za długa, a sam koniec mocno rozczarowuje (do tego jest naprawdę strasznie przewidywalny gdzieś od połowy rozgrywki). Jest możliwość: nowej gry + ale nie mam pojęcia kto chciałby z niej skorzystać.Pokaż więcejPokaż mniej
21,2 godz. w chwili recenzji3 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Nie wiem sam co napisać ale czekałem pół wieku żeby dodać komentarz. Ale zdecydowanie daje 10/10 +Muzyka +Grafika +Historia gry jest mega kontynuacja pierwszej części CUDO -------------------------------------------------------------------------------------------------------------------- Minusy tej gry -Brak minusów -Znowu brak minusów -ITD-Pokaż więcejPokaż mniej
1,9 godz. w chwili recenzji23 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
disgustingly done dialogs with no feelings. too high price for an indie game. very boring. One of the worst games I had to play.Pokaż więcejPokaż mniej
7 godz. w chwili recenzji3 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Mamy jasny cel: Wyleczyć „skazę” Huga. Czy jest to proste wyzwanie w XIV wiecznej rzeczywistości? Chyba nie.... Tytuł A Plague Tale: Requiem to przygodowa gra akcji typu skradanka, która jest kontynuacją Plague Tale: Innocence z 2019 roku. Gra została stworzona w 2022 przez Asobo Studio i wydana przez Focus Entertainment. A było to tak... Przenosimy się do Francji do roku 1369, czyli średniowiecza. Rodzina de Rune plus Lucas po ucieczce przed inkwizycją, dżumą i szczurami podróżowała sobie spokojnie po Hrabstwie Prowansji. Niestety incydent z wieśniakami, jaki wywołała Amicia (zabiła tylko kilku zbirów 😁) spowodował natychmiastowy wyjazd z kwatery. Padł pomysł, aby udać się do Czerwonego Miasta, by skonsultować się z kolejnym wrednym magistrem zakonu, Vaudinem. Jak się można domyśleć, nie wszystko poszło po myśli zainteresowanych. Rozpoczynając grę, wszyscy widzą w Amici 16-letnią pozytywną opiekunkę Huga z pierwszej części. Niestety dziewczyna zmieniła się i wyraźnie wykazuje obsesje na temat braciszka, a jej zachowanie znacznie odbiega od normy. Przeżycia sprzed kilku miesięcy odcisnęły się na jej psychice i to widać gołym okiem. Często nie panuje nad sobą i wpada nawet w stany lękowe. W naszych czasach zakwalifikowano by to jako stres pourazowy lub coś w tym stylu. Jest ona wciąż nastoletnią dziewuszką, prawdziwym chuchrem, ale zabija jak zawodowiec i wydaje mi się, że często robi to nie z przymusu, ale dla satysfakcji, co nie jest dobrym wzorem dla brata. Jeżeli ktoś jest fanem Amici, to teraz będzie kręcił nosem, ale ja piszę to w całkiem pozytywnym sensie, ponieważ ta zagrywka twórców sprawiła, iż wczułam się w grę znacznie bardziej, gdyż dziewczyna stała się po prostu realna. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2932475135 Zarówno matka Huga Beatrice, jak i siostra bystrością nie grzeszą. Żadna nie zauważa, że choroba małego to w rzeczywistości dar kontroli nad szczurami i zamiast w bezpieczny sposób rozwijać jego zdolności i uczyć nad nimi kontroli, to chcą go na siłę „leczyć” prymitywnymi średniowiecznymi metodami. Pierwsza z nich nie słucha, co syn do niej mówi i kompletnie go lekceważy, ponieważ jest mały i co on tam wie... Amicia zdała sobie jednak sprawę, iż Hugo może mieć rację, skoro wyspa, o której stale mówi i która mu się śniła, istnieje jako fresk. Matka (wielka, mądra, uczona alchemiczka, nie wierzy w żadne czary-mary🤔) poddała się i pogodziła z losem, czyli chłopczyk umrze, a ona tylko mu pomaga bez cierpień przetrwać ten okres oczekiwania na śmierć i trochę go przedłuża. Siostra natomiast czepia się wszystkiego, aby go uratować i nie chce słyszeć o śmierci brata, wypiera tę wiadomość ze świadomości, chociaż widzi, że przez niego giną setki ludzi. Jeśli Hugo mówi, że pomoże mu wyspa, to muszą się za wszelką cenę tam dostać. Chociaż cel matki i Amici jest ten sam (dobro Huga), nie mogą się ze sobą dogadać. Wystarczyłoby usiąść i przedstawić swoje racje, ale rozmowa to trudna rzecz, nie każdy to potrafi, zwłaszcza uparta nastolatka i pewna swej racji matka. Przyrzekam, że nie będę się skradać przez następne pół roku. A Plague Tale: Requiem to liniowa, trzecioosobowa przygodowa gra akcji typu skradanka, w której cały czas ktoś nam towarzyszy. Huga trzymamy za rękę, chociaż w tej części dużo rzadziej jest z nami, reszta towarzyszy chodzi za nami krok w krok. Przy rozwiązywaniu zadań środowiskowych przyjaciele zawsze uczestniczą, a niektórzy pomagają w walce np. rycerz Arnaud. Fabuła jest liniowa i nie mamy żadnego wpływu na opowieść. Nie mamy tu również otwartego świata. Przejście określonego terenu i zamkniecie drzwi, oznacza kolejny etap. Za każdym razem obszar, do którego wchodzimy, jest na tyle duży, że mamy problem z odwiedzeniem go cichaczem w całości. Jeśli nas zauważą to mamy jeszcze większy problem, bo otwarta ucieczka rzadko się udaje. Aby pozbierać wszystkie znajdźki możemy jednak wrócić do danego etapu z pozycji menu nawet po skończeniu gry. W ten sposób można odblokować zaległe osiągnięcia. Ukochana broń Amici to oczywiście proca. Ile ona rzeczy potrafi... Ja i tak z wdzięcznością przyjęłam pojawienie się kuszy, ponieważ np. zapuszkowani od stóp do głów żołnierze nie dają się zabić kamieniem ani spalić, a dziewczyna za to ginie na hita. W każdym razie bez procy nie zaszlibyśmy daleko, bo pomaga nam w różny sposób z zagadkami środowiskowymi, zapalaniem czy gaszeniem pochodni i odstraszaniem szczurów. Dobrym pomysłem jest wykorzystywanie garnków i tworzenie z nich takich mini granatów zapalających lub dymnych. Kombinacji jest dużo, a przy końcu gry nawet za dużo, bo wybranie chyba z dwudziestu możliwości zajmuje trochę czasu. Przez to właśnie nie raz zginęłam, ponieważ zamiast zapalającej kuszy nagle miałam gaszący garnek. Nasza zdolność bojowa zależy od zasobów, dlatego zbieramy wszystko po drodze i nie przegapiamy żadnych skrzyń. Broń i przedmioty ulepszamy z początku gry przy znalezionych stołach, później po wykupieniu odpowiedniej umiejętności, wszędzie gdzie popadnie. Do tego nasz styl gry sam odblokowuje pewne umiejętności w „drzewkach” rozwoju ostrożności, agresji i oportunizmu w zależności czego więcej używamy podczas rozgrywki. Wrogowie to oczywiście szczury, których unikamy w przeróżny sposób oraz żołnierze hrabiego. Jest ich kilka rodzajów, ale ja patrzyłam tylko czy mają hełmy, czy nie. Wszystkich bezhełmowców można zabić kamieniem natomiast z garnkiem na głowie to już inna sprawa. Najlepiej obezwładnić i uciekać albo dać na pożarcie szczurom. Na pewnym etapie gry mamy dobrego pomocnika Arnauda. Chociaż nie jesteśmy dość długi czas przyjaciółmi, można mu powiedzieć, aby zabił jednego czy drugiego wojaka, a że z niego rycerz jak się patrzy, rzadko ginie. Czas na przejście gry to mniej więcej 20 godzin. Ja jeszcze po zakończeniu wracałam zrobić kilka osiągnięć, znaleźć kwiatki, piórka i wspomnienia więc trochę przedłużyłam rozgrywkę. Piękne, beztroskie średniowiecze z jeszcze lepszą muzyką Muzyka przygrywa nam w różny sposób w zależności od okoliczności. Słychać instrumenty średniowieczne i często chór. To przyjemna dla ucha muzyka. Gdy wkraczają szczury i robi się nieciekawie, staje się ostrzejsza. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2932474913 Graficznie gra stoi na wysokim poziomie, zwłaszcza przerywniki filmowe. To nie RPG gdzie rozmowy pomiędzy postaciami z gry a bohaterem często kuleją. Tu nie ma czegoś takiego. Podczas gameplayu jest nieco gorzej, chociaż projekty są w dalszym ciągu piękne i jest na czym oko zawiesić. Oczywiście są też paskudne miejsca, przekształcone przez szczury, albo mniej „ładne” średniowieczne dzielnice jak dzielnica rzeźników. Jeśli człowiek napatrzy się na takie średniowiecze, to będzie dziękował, że żyje w dzisiejszych czasach. Pozyskiwanie mięsa i utylizacja odpadków po jego przetworzeniu po prostu mnie powaliła😱. Mam nadzieję, iż to tylko fikcja, bo do tej pory mi niedobrze... https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2933366847 Ostatnie dwa słowa... Logiczne myśląc, dobrze byłoby wyjechać z takim niebezpiecznym dzieciakiem jak Hugo gdzieś na bezludną wyspę, żeby sobie żył bez stresów i w spokoju. Gra jednak musiała jakoś powstać, więc można na tę nielogikę przymknąć oko ^^. Jeżeli ktoś w danej chwili nie ma ochoty na skradankę, to radzę nie odpalać A Plague Tale: Requiem. Całej reszcie graczy jak najbardziej polecam, bo to piękna, uczuciowa opowieść z dobrze posklejaną fabułą, dobrą skradankową rozgrywką, niezłą grafiką i bardzo dobrą podróbką średniowiecznej muzyki. Warto zagrać, ale... pierwsza część musi być znana. Inaczej wskakujemy w dziwny świat ze szczurami bez znajomości tematu. Zapraszam do odwiedzenia strony kuratora MY GROUP 👌Pokaż więcejPokaż mniej
29 godz. w chwili recenzji21 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
zmarnowany potencjał gry, duza powtarzalność scen walki które bywają męczące i trudne do przejścia a każda wygląda prawie identycznie chowasz się. uciekasz albo walisz strażnika w łebPokaż więcejPokaż mniej
15,1 godz. w chwili recenzji2 osób uznało to za pomocne
Źródło: oryginalne recenzje użytkowników Steam. Głosy pomocności to archiwalny zapis, nie dane na żywo. Ostatnio zebrano: 15.08.2026.