

BioShock® 2
Historia cen
Ostatnie 36 miesięcy · aktualizacja codziennaCeny obejmują Steam i 39 autoryzowanych sklepów; uwzględniamy wyłącznie legalne, zweryfikowane oferty. Wykres pokazuje tygodniowe minima na całym rynku oraz oficjalną cenę Steam z ostatnich 36 miesięcy.
Historia cen jest zapisywana w dolarach. Pokazane kwoty przeliczono na PLN po kursie EBC z 2026-10-30 i mają charakter orientacyjny; to, ile faktycznie zapłacisz, widnieje na stronie sklepu.

01O grze BioShock® 2
Wróć do Rapture jako Big Daddy, około dziesięciu lat po pierwszym BioShocku. Przemierzaj podupadłe podwodne miasto, trop nieznanego wroga i walcz o przetrwanie. W starciach można łączyć broń z plazmidami; dostępne są też multiplayer oraz wyzwania Protector Trials. Ocena graczy Steam: 88% pozytywnych spośród 11 507 recenzji.
Twórcy
Najniższa odnotowana cena w ciągu 36 miesięcy
≈ 6,90 zł2026-07-30 · KinguinGra podstawowa · te same dane co na wykresie powyżej; historia w USD, nie regionalna najniższa cena Steam.Obsługa języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Angielski | Tak | Tak | Tak |
| Francuski | Tak | Tak | Tak |
| Niemiecki | Tak | Tak | Tak |
Pokaż jeszcze 2 języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Włoski | Tak | Tak | Tak |
| Hiszpański | Tak | Tak | Tak |
Dane wersji Steam na PC · 2026-11-01
02Zanim kupisz
Kontroler
Wersja Steam na PC oferuje pełną obsługę kontrolerów.
Języki
Angielski, francuski, niemiecki, włoski i hiszpański mają pełny dubbing oraz napisy.
03Często zadawane pytania
O czym opowiada BioShock® 2?
Wcielasz się w Big Daddy’ego w Rapture, około dziesięciu lat po wydarzeniach z pierwszego BioShocka.
Czy jest tryb wieloosobowy?
Tak. Gra oferuje tryb dla jednego gracza i tryb wieloosobowy.
Czym są Protector Trials?
Protector Trials to wyzwania bojowe, w których chronisz Little Sister zbierającą ADAM.
“First-person shooter deepening the underwater world through plasmid combinations and a unique Big Daddy perspective, anchored by the compelling Sofia Lamb narrative.”
Nasz werdykt
BioShock 2 was released more than five years ago, so it can’t be protected solely by the halo of its high scores from back then. Judged by the actual experience of players today, its biggest disadvantage is that “Rapture appearing for the second time” naturally loses a layer of mystery; its greatest strength, however, is that it turns this disadvantage into a smoother, more aggressive, and more mature systemic expression. Less awe. More fun.
If you take BioShock as the benchmark, this game can hardly surpass its predecessor in the shock of unveiling the world for the first time; if you treat it as a sequel, it is executed with considerable dignity. The combat is smoother, the hacking rhythm is better, the Big Daddy identity is more than just a change in appearance, and the narrative does not abandon the series’ discussion of ideology, control, and moral collapse. It is not a reskinned sequel. At least, not just that.
Is it worth playing through a full run? Yes, especially if you like Rapture, or if you want to see how the series continues to twist shooting, ability combinations, and environmental storytelling together. Don’t expect it to flip the table again. It is more like rearranging the dishes on the table, with steadier heat and sharper knife work. Recommended, but it is best approached with the expectation of an “excellent sequel” rather than “another revolution.”
Popularne recenzje Steam
Wybór w języku oryginalnym · 10 recenzjiWybrane pomocne recenzje w tym języku zawierają zarówno rekomendacje, jak i krytykę. Nie odzwierciedlają ogólnego odsetka pozytywnych ocen; opinie dotyczą recenzowanej wersji.
Kilka latek temu, dane mi było zagrać w Bioshocka 2. Teraz, postanowiłem przygodę powtórzyć. Uwolniony od programu Live for Windows, uzbrojony w achivementy, postanowiłem ponownie ruszyć pod wodę, aby zwiedzić steampunkowe Rapture. Gwoli ścisłości, steamową wersję Bioshocka 2 mam już od dawna. Niestety wspomniany program wymagany do zapisu gry, skutecznie mnie zniechęcał do powtórzenia przygody z Bioshockiem. Nie wiem czemu użytkownikom legalnych kopii gier na siłę serwuje się idiotyczne wynalazki typu Live for Windows, które nie dość że działają topornie i wadliwie, to na dokładkę nie wiem czemu są wymagane w pecetowej wersji gry. Człowiek chce być uczciwy, za co w "nagrodę" zmuszany jest do instalowania jakiegoś zewnętrznego szmelcu i przekopywania się przez zakładanie kont, logowania, updaty i inne "uprzyjemniacze" czasu. Wróćmy do gry. Jak wspomniałem, akcja dzieje się pod wodą. Pominę fabułę, która jak zwykle w przypadku serii, zakręcona jest jak baranie rogi. Niemniej imponujące rozbudowanie gry robi wrażenie. I nie chodzi o samo zaliczanie misji, a kupę rzeczy które musimy wykonywać przy okazji. Jeśli chcemy maksymalnie eksploatować grę, nie wystarczy samo parcie do przodu i zabijanie niemiluchów. Naszą postać trzeba "ulepszać" za pomocą zbieranych plazmidów oraz toników. Pierwsze dają nam dodatkowe moce do używania, drugie zaś dodatkowe umiejętności. Ale to jeszcze nie koniec, musimy wyzwalać małe siostrzyczki, zbierające dla nas ADAM-a, tajemniczą substancję dzięki której mamy dostęp do upgradów mocy, życia, dodatkowych slotów na plazmidy i toniki, oraz luksusowe umiejętności. Mało? Zbierane bronie także możemy upgradować, zaś o dodatkowych aspektach gry i fabule dowiadujemy się ze zbieranych dzienników audio. Jakby było jeszcze za mało, mamy możliwość nagrywania naszych walk, zaś za szczególnie wyrafinowane combosy nagradzani jesteśmy dodatkowymi przywilejami. Jak widać eksploracja podwodnego świata jest bogata i wyczerpująca w rozmaite equipmenty. Twórcy gry nie szczędzą pomysłów i mają czym zająć gracza. Grafika stoi na wysokim poziomie, ale to też zasługa engine'u Unreala. Chociaż z drugiej strony industrialny i steampunkowy świat, znany z części pierwszej i najnowszego Infinity aż kipi od cudownych pomysłów, lokacji, uzbrojenia oraz naszych przeciwników. Fabuła rozbudowana i szalenie porywająca, ale niestety mały zgrzyt - wymaga znajomości języka angielskiego. Gry nie spolszczono, a chociaż istnieje przekład fanowski, jego instalacja jest tak upierdliwa, że osobiście darowałem sobie wszelkie próby owego spolszczenia. Oczywiście nieznajomość fabuły nie przeszkadza w graniu, nie jest też niezbędna do ukończenia gry. Oprawa dźwiękowa jest poprawna, chociaż niektóre dźwięki, zwłaszcza broni są nienaturalne. Nie wiem też czemu, połowę z nich słyszę tylko w prawej słuchawce. Jest to jednak naprawdę czepialstwo na siłę. Gra nie posiada według mnie większych wad. Nawet nie zawiesiła mi się ani razu. Lokacje są wprawdzie dość liniowe, ale zmuszeni jesteśmy do wielokrotnego odwiedzania tych samych pomieszczeń, więc nie odczuwamy monotonii i prowadzenia nas po sznureczku. O ile naturalnie planujemy zebrać wszystkie znajdźki, za co jesteśmy naturalnie nagradzani odpowiednimi achivementami. Wiem, że recenzowanie gry 6 lat po premierze jest trochę śmieszne i nie na czasie, ale skoro Valve wydaje gry z lamusa, to i ja sobie pozwolę na odgrzewanie kotletów. A odgrzewać jest co, gra mimo latek nie wygląda wcale topornie. Grafika może i nie pierwszej świeżości, ale bez przesady. Nie wymagajmy cudów, zwłaszcza że gra przynajmniej chodzi płynnie i bez zgrzytów. Polecam, polecam i jeszcze raz polecam.Pokaż więcejPokaż mniej
CHUJOWA W PIZ DU STRATA HAJSUPokaż więcejPokaż mniej
BioShock® II /10 <>został ojcem: guma BioShock 2 to druga część przygód odgrywanych w podwodnym mieście Rapture. W danej produkcji wcielimy się niespodziewanie w dobrze znanych nam z pierwszej części dużym „blaszakom” o potocznej nazwie Big Daddy. Rapture umiera, co do tego nie ma dwóch zdań, lecz nadal istnieją ludzie którzy pragną czerpać korzyści z tak licznej populacji… Pierwsze godziny gry ukazują naszą śmierć. Wiem, że to może zabrzmieć dziwnie, lecz popełniamy „świadomie” samobójstwo. (jeżeli grałeś w pierwszą cześć będziesz wiedział,że Big Daddy staje się bardzo posłuszny po zastosowaniu pewnych czynności). Naszym głównym zadaniem w grze jest odnalezienie Elonory, naszej przybranej córki, która staje się jedną z siostrzyczek,małych dziewczynek, które zostały stworzone w celu pobierania substancji „ADAM” z martwych ciał zmutowanych ludzi.(są to osoby które przedawkowały plazmidy-eliksiry dodające nam umiejętności). System walki przypomina bardzo ten z pierwszej części. Mamy dostęp do szeregu broni mniejszego i większego kalibru, począwszy od ogromnego wiertła skończywszy na wyrzutni rakiet. Moją najczęściej używaną bronią było działko pneumatyczne. Lecz bez mocy i tak byśmy byli marnymi przeciwnikami dla wrogów, w grze mamy dostęp do odnajdowania i zakupienia wielu różnych specjalności, od porażenia, podpalenia, tornada po telekinezę,czy też moją ulubiona pod koniec gry mocą roju pszczół, które awansując na maksymalny 3 poziom sieja ogromną panikę wśród wrogów. Jedną zasadniczą zaletą gry wobec poprzedniczki jest to,że możemy korzystać naraz z broni palnej i mocy. Poziom trudności gry znów mnie nie zawiódł. Przeszedłem grę na średnim i muszę przyznać, że świetnie się bawiłem, nieraz miałem problemy z zabiciem niektórych wrogów lecz „otoczenie„ mi pomagało. Co mam na myśli? W grze możemy hakować kamery,wieżyczki obronne,czy lotne. Zginąłem jeden raz, lecz to była wyłącznie wina mojego zagapienia. Wrogowie często wykorzystują swoje specjalne moce, które w wielu momentach stanowiły duże wyzwanie. Gra oferuje nam dodatkowe elementy, takie jak pliki audio, które odnajdujemy rozrzucone po całym świecie gry, czy chociażby sejfy z pokaźną ilością gotówki(hakowanie nie zawsze jest proste, należy się wyrzekać błędów,gdyż nasza pomyłka może skutkować szybkim zgonem).W recenzji do pierwszej części narzekałem na robienie zdjęć,w tej części dany system został wyjątkowo dobrze przemyślany i nie utrudniał mi już tak bardzo życia. Grafika gry prezentuje się bardzo dobrze. Modele postaci jak i lokacji zawartych w grze wyglądają bardzo klimatycznie, idealnie wpasowują się w krajobraz podwodnego miasta. Po raz drugi zostałem mile zaskoczony nie odnajdując żadnych ukrytych skryptów i nakładania się przedmiotów. Grę polecam fanom uniwersum gry BioShock, jak i tym graczom którzy nie mieli do czynienia wcześniej z tak piękną, rozbudowaną,wybitną opowieścią…Czy wiesz,że oceany zajmują aż 71% powierzchni Ziemi? GRYWALNOŚĆ – 10 WIDEO – 8+ AUDIO – 8+ +podwodne miasto +plazmidy +zróżnicowani wrogowie +kontynuacja historii -końcowa walka(proszę nie mylić z zakończeniem)Pokaż więcejPokaż mniej
Ciężko mi wyrazić słowami to, jak bardzo cieszę się, z faktu, iż nareszcie ukończyłem ten tytuł. Z niesamowicie nudnego i słabego BioShocka 1 zapamiętałem dobrze jedynie Big Daddy'ch. Nie mogłem więc nie być szczęśliwy, gdy dowiedziałem się, iż w kontynuacji zagramy właśnie wielkim tatuśkiem. Niestety nie wszystko wyglądało tak ja to sobie wyobrażałem. Ale od początku: fabuła jest w mniejszym, bądź większym stopniu kontynuacją / uzupełnieniem historii poznanej w części pierwszej. To samo podwodne, klimatyczne miasto - Rapture. W dalszym ciągu konflikty opierające się na polityce i poglądach. I dalej my mimowolnie wplątani w to wszystko. Różnica jest tylko taka: poprzednio Tatuśkowie byli mega twardymi osobnikami, do których podchodziło się z większym strachem niż do bossów. Tutaj, mimo iż właśnie takim Tatuśkiem jesteśmy - dalej padamy jakbyśmy byli zwykłym frajerem. Oczywiście zmienia się to wraz z upływem rozgrywki i przyswajaniem toników genetycznych. Nie zmienia to jednak faktu, iż jak na jednego z najstarszych i najsilniejszych ojczulków, bohater jest niesamowicie słaby. Nie muszę chyba mówić, jak wielkim było to dla mnie rozczarowaniem i jak bardzo wpływało to na immersję - a w tym wypadku pokuszę się o stwierdzenie, że właśnie przez to zupełnie jej brak. Cała reszta wygląda tak samo jak poprzednio. Nudne strzelanie, gdzie nie ma znaczenia, czy trafię w głowę, czy w nogę - przeciwnik zawsze traci tyle samo zdrowia. Dalej zbieranie dzienników - najnudniejszej formy przedstawiania fabuły (po po a nikomu nie chce się czytać setnego dziennika, a po b są zdecydowanie mniej angażujące niż chociażby oglądanie nagrań). Dalej przechodzenie, byle szybciej, żeby tylko poznać ciekawą fabułę. Jedynym momentem, który naprawdę zasługuje na wyróżnienie jest moment, w którym widzimy świat oczami siostrzyczki. Możemy wtedy na własne oczy zobaczyć czemu te mówią o trupach z Adamem "anioły" i jak bardzo różny jest świat widziany przez nie a przez gracza. Pojawia się wtedy pytanie - czy wszystkie genofagi tak postrzegają rzeczywistość, czy tylko siostrzyczki? Muzyka była super, ale przy tak słabej i nużącej rozgrywce, niemożliwym jest zrobienie jakiegoś konkretnego klimatu grozy, czy czegokolwiek co byłoby wspominane lepiej niż tylko droga do zagrania w BioShock Infinite. Ostatecznie uważam, iż sequel był lepiej zrobiony i trochę mniej nudny niż pierwowzór, jednak dalej nie jest to gra, którą mógłbym polecić, z jednego prostego faktu: jest z setka innych FPS'ów zrobionych zwyczajne lepiej. Crysis, F.E.A.R., BF, CoD, Medal of Honor czy wiele wiele innych. Także: fajnie było poczuć się namiastką Tatuśka ale to nie jest coś do czego warto wracać. Tyle w temacie.Pokaż więcejPokaż mniej
Bioshock 2 w dniu premiery zebrał bardzo mieszane oceny. Grę oceniono jako wtórną, często nazywano ją po prostu skokiem na kasę fanów pierwszej części. Moim zdaniem były to bardzo niesłuszne oskarżenia. Po tych kilku latach, jakie minęły od wydania sequela Bioshocka widać, jak grywalny tytuł udało się stworzyć ekipie 2K. Ponownie wracamy do Rapture, które po raz pierwszy poznawaliśmy w pierwszej części serii. Upadająca już technologiczna utopia wciąż istnieje, a władzę w niej przejęła niejaka doktor Lamb – psycholog niegdyś zaproszona do miasta przez Andrew Ryana. Pokierujemy tym razem poczynaniami Big Daddy’ego, którego Lamb próbowała się niegdyś pozbyć, uwalniając tym samym swoją córkę od opieki Wielkiego Tatuśka. Nasz bohater nie jest jakimś tam szeregowym wielkoludem – to prototypowy model Big Daddy’ego, który oprócz świdra umie korzystać z plazmidów w takim samym stopniu jak wszyscy inni mieszkańcy Rapture. Oprócz standardowego wiertła przyjdzie nam bawić się przy pomocy m.in. z zabójczej zarówno dla lekko jak i ciężko opancerzonych wrogów nitownicy, karabinu maszynowego, strzelby, zdalnego urządzenia hakującego (hakuje na odległość!), a swoje umiejętności zwiększymy np. dzięki używaniu specjalnego urządzenia nagrywającego, którym będziemy rejestrowali swoje starcia z przeciwnikami, by poznać ich słabe punkty. Im efektowniejsze starcie, tym więcej punktów za nie otrzymamy. Zaliczenie wszystkich 4 poziomów znajomości naszych wrogów da nam przewagę w kolejnych starciach z nimi (większe obrażenia, lepsze łupy, a na końcu dodatkowy tonik). Badania przydadzą nam się także dlatego, że przyjdzie nam się zmierzyć z nowymi potężnymi przeciwniczkami – Wielkimi Siostrami, które dorównują Big Daddy’emu zdolnościami ofensywnymi, a dodatkowo są zabójczo zwinne. Pierwsze starcie z Big Sister będzie równie czasochłonne jak początkowe pojedynki z Tatuśkami w pierwszej części. W seqelu nie musimy przełączać się pomiędzy bronią a plazmidami – Wielki Tatuś w jednej ręce trzyma giwerę, a drugą poraża wrogów błyskawicami, podpala ich, itp. Umożliwia to wykorzystywanie różnorodnych kombinacji broni i mocy, najlepiej testować je oczywiście przy okazji nagrywanych przez nas badań nad wrogami. Oprawa graficzna ciągle stoi na zadowalającym poziomie – nie mamy wrażenia cofania się do prehistorii gier komputerowych. Zrujnowane Rapture wygląda niepokojąco, a rozpoznawalny design pomieszczeń i sprzętów cieszy oko. Podobnie oprawa dźwiękowa – to wciąż te same śmieszno-straszne pioseneczki reklamujące plazmidy, krzyczące oszalałe genofagi i zbierane w całym mieście nagrania rejestrujące stopniowy jego upadek. Jeżeli ktoś do tej pory nie ograł – bardzo polecam. Nawet jeżeli naszym pierwszym tytułem z serii, jaki ograliśmy był Infinite, to przeprowadzka do Rapture i zobaczenia, jak to wszystko się zaczęło nie powinno być dla nas traumatycznym przeżyciem. A kto wie, może zachęceni klimatem cofniecie się jeszcze kawałek i ogracie lub przypomnicie sobie System Shock 1 i 2? Bez tych gier nie byłoby żadnego z Bioshocków i warto o tym pamiętać.Pokaż więcejPokaż mniej
The biggest ♥♥♥♥ I have ever seen.Pokaż więcejPokaż mniej
Jeżeli podobał ci się pierwszy BioShock, dwójka cię nie zawiedzie. Gameplay pozostaje niemal identyczny jak w jedynce, został poddany nieznacznym tylko usprawnieniom (np. możliwość korzystania z broni i plazmidów naraz, albo przeprojektowane hakowanie). Fabuła jest bardzo dobra. Nie aż tak jak w jedynce, ale nadal historia prowokuje do myślenia, nadal wciąga, nadal porusza. Nadal też mamy genialny, mroczny i przytłaczający klimat Rapture znany z pierwszej części. Projekty lokacji są znakomite, oprawa audiowizualna również stoi na wysokim poziomie (grafika wygląda ładniej niż na screenach powyżej). A dodatek Minerva's Den jest kapitalny. Naprawdę, świat byłby lepszym miejscem gdyby wszystkie dlc były na takim poziomie. Oferuje historię na poziomie równie wysokim jak poziom historii podstawki, ponadto oferuje nowych przeciwników, bronie, plazmidy, lokacje i solidne kilka godzin rozgrywki. Polecam niczym Fronczewski.Pokaż więcejPokaż mniej
nudna w hujPokaż więcejPokaż mniej
Plusy: - gra jako Big Daddy - świetna i wciągająca fabuła - kreacja postaci oraz świata - znakomicie oddany mroczny klimat powodnego miasta - dobry system walki z wykorzystaniem broni i plazmidów - wymagający przeciwnicy (w szczególności Duże Siostry) - ścieżka dźwiękowa Minusy: - drobne błędyPokaż więcejPokaż mniej
Odkąd usuneli GFWL, gra jest niestabilna i co 3-15 minut się crashuje, jest niegrywalna, Nie polecam.Pokaż więcejPokaż mniej
Źródło: oryginalne recenzje użytkowników Steam. Głosy pomocności to archiwalny zapis, a nie dane na żywo. Ostatni odczyt: 15.08.2026.
Szukasz innej gry?wyszukiwarka powyżej prowadzi prosto do porównania cen i recenzji.
