PolecaneGracz Steam
Za Bioshocka wziąłem się dosyć późno. Zawsze było wiele innych tytułów do ogrania. Jakiś czas temu ukończyłem go i muszę powiedzieć, że jestem zachwycony, choć gra nie jest idealna. Tak naprawdę to jest to po prostu FPS osadzony w ciekawym świecie i z niezłą fabułą. Obecnie zastosowane rozwiązania już nie imponują i nie zadziwiają. Niektóre może nawet trochę przeszkadzają (mi nie do końca pasował sposób przełączania broni i plazmidów), ale gra się dobrze. Jak dla mnie to grę ciągnął ciekawy świat i fabuła, która się powoli odkrywała. Tak, odkrywała, bo w Bioshocku rzeczy nie zawsze są takie, jakimi się wydają. Co prawda nie miałem tu tak głębokich rozterek czy trudnych wyborów, o jakich niektórzy piszą (w zasadzie jedyne wybory, jakich dokonujemy i jakie mają znaczenie to czy ratować siostrzyczki czy nie), ale trzeba wziąć poprawkę na to, że gra ma już swoje lata. W chwili wydania musiała urzekać grafiką, klimatem, oraz nowatorskim podejściem do niektórych aspektów rozgrywki. Gra rzuca nas dość szybko w środek akcji, jednak stopniowo oswajając i ucząc zastosowanych mechanizmów i rozwiązań. Nie mamy wiele czasu na to, żeby trafnie rozeznać się kto jest kim i o co tak naprawdę chodzi. Choć nie ukrywam, że Atlas od początku nie budził mojego zaufania i dziwne wydawało mi się to, jak próbuje kierować, a wręcz narzucać mojej postaci - Jackowi - co ten powinien zrobić. Nie zmienia to jednak faktu, że stopniowe odkrywanie bogactwa świata Bioshocka daje ogromną frajdę i niejednokrotnie prowadzi do zaskoczenia nowymi okolicznościami i faktami. Sceneria jest dość nietypowa, bo podwodnego miasta Rapture nie można nazwać stereotypowym. Ciekawie łączy nieco postapokaliptyczny klimat z elementami utopii, antyutopii, upadłej cywilizacji oraz lat 40/50 dwudziestego wieku. Początkowo nieco ślizgałem się przez grę, jednak przy poziomie z Sandrem Cohenem gra mnie zachwyciła i od tego czasu ciężko było się od niej oderwać. Gra daje możliwość rozwijania postaci na różne sposoby, za pomocą modyfikacji genetycznych, ulepszania broni, wytwarzania własnych przedmiotów, oraz używania plazmidów, dających naszemu bohaterowi nadprzyrodzone zdolności. Bogactwo możliwych sposobów rozprawiania się z poszczególnymi przeciwnikami zachęca do ich nieskrępowanej eksterminacji - można skrycie się skradać, atakować bronią palną, szarżować do walki wręcz, atakować plazmidami, lub też wykorzystywać na swoją korzyść system bezpieczeństwa Rapture. A od kiedy dostajemy w ręce aparat fotograficzny, prowadzenie badań i staranie o jak najlepsze kadry jest chyba jeszcze ciekawsze niż walka i dało mi zupełnie nowy zapał do gry. Gra oferuje kilka różnych zakończeń, zależnie od naszego zachowania podczas gry. Obecnie nie jest to nic zaskakującego, ale warto o tym wspomnieć. Ja tymczasem na pewno wrócę do Rapture, grając w kolejną część Bioshocka. TL;DR Klasyka, ciekawy świat, grafika może podobać się do dziś. Ciekawa fabuła w tle z niezłym zwrotem akcji. Dylematy moralne zdecydowanie przechwalone.Pokaż więcejPokaż mniej
28,3 godzin w chwili recenzji54 osób uznało to za pomocne