Fable - The Lost Chapters

Fable - The Lost Chapters łączy decyzje dotyczące bohatera z walką w czasie rzeczywistym. Warto uwzględnić języki: angielski, francuski, niemiecki, włoski, hiszpański, rosyjski i koreański mają pełny dubbing, a chiński obsługuje interfejs. Cena wynosi PLN 35.99 w GreenManGaming. Oferta dotyczy platformy Steam i edycji Standard; obsługiwane języki interfejsu to Chiński uproszczony, Chiński tradycyjny, Angielski, Francuski, Niemiecki, Włoski, Japoński i Hiszpański.

Wczytywanie ofert sklepów

91%Recenzje na Steam7,5 tys. recenzje83Metacritic/100

Premiera: Dec 19, 2011

RPG · Adventure · Action · Fantasy · Third Person

GreenManGaming·Platforma:·Sprawdzono 2026-11-01~ PLN 35.99Kup

KinguinFable: The Lost Chapters Steam CD Key·Platforma:·Sprawdzono 2026-11-01od~ PLN 39.59(~ €8.99)BLIKKup

GAMIVOFable: The Lost Chapters EN/DE/FR/IT Global·Platforma:·Sprawdzono 2026-11-01od~ PLN 41.75(~ €9.48)BLIKPrzelewy24Kup

EnebaFable: The Lost Chapters Steam Key GLOBAL·Platforma:·Sprawdzono 2026-11-01od~ PLN 42.18(~ $10.70)Kup

GGselFable The Lost Chapters Steam Key Region Free·Platforma:·Sprawdzono 2026-11-01~ RUB 2,250.00Credit/Debit CardKup

Historyczne minimum ~ 5,87 złObejmuje Steam i sklepy zewnętrzne

Wczytywanie ofert sklepów

Cena docelowa

Ustaw cenę docelową. E-mail zostanie wysłany, gdy dostępna oferta w wybranym regionie osiągnie tę kwotę lub spadnie poniżej niej.

Historia cen

Ostatnie 36 miesięcy · aktualizacja codzienna

Minimum historyczne~ 9,82 zł2024-09Aktualne minimum wśród sklepów~ 35,99 złGreenManGamingwzględem minimum historycznego+266%

Ceny obejmują Steam i 39 autoryzowanych sklepów; uwzględniamy wyłącznie legalne, zweryfikowane oferty. Wykres pokazuje tygodniowe minima na całym rynku oraz oficjalną cenę Steam z ostatnich 36 miesięcy.

Historia cen jest zapisywana w dolarach. Pokazane kwoty przeliczono na PLN po kursie EBC z 2026-10-30 i mają charakter orientacyjny; to, ile faktycznie zapłacisz, widnieje na stronie sklepu.

01O grze Fable - The Lost Chapters

W Fable - The Lost Chapters kształtujesz bohatera od młodości, a jego czyny wpływają na umiejętności, wygląd i reputację. Walcz w czasie rzeczywistym, skradaj się lub używaj magii, wybierając drogę dobra, zła albo coś pomiędzy. Ocena graczy Steam: 91%% pozytywnych z 7492 recenzji. Obsługiwane języki interfejsu: Chiński uproszczony, Chiński tradycyjny, Angielski, Francuski, Niemiecki, Włoski, Japoński i Hiszpański.

Twórcy

GŁÓWNY PROJEKTANT

彼得·莫利紐茲

English video game designer and game programmer

Znany z神鬼寓言：失落之章 · Fable III · 《上帝也疯狂 2：诸神的审判》

Twórca

Lionhead Studios

Wydawca

Xbox Game Studios

Recenzje graczy Steam

91%pozytywnychBardzo pozytywne7492 Recenzje Steam

Najniższa odnotowana cena w ciągu 36 miesięcy

≈ 9,82 zł2024-09-20 · SteamGra podstawowa · te same dane co w tabeli powyżej; historia w USD, nie regionalne minimum Steam.

Obsługiwane języki

Język	Interfejs	Napisy	Dźwięk
Chiński uproszczony	Tak	—	—
Chiński tradycyjny	Tak	—	—
Angielski	Tak	—	Tak

Pokaż jeszcze 5 języków

Język	Interfejs	Napisy	Dźwięk
Francuski	Tak	—	Tak
Niemiecki	Tak	—	Tak
Włoski	Tak	—	Tak
Japoński	Tak	—	Tak
Hiszpański	Tak	—	Tak

Dane wersji Steam na PC · 2026-11-01

02Zanim kupisz

Języki i tryb

Wersja Steam na PC jest przeznaczona dla jednego gracza i oferuje pełny dubbing po angielsku, francusku, niemiecku, włosku, hiszpańsku, rosyjsku i koreańsku. Chiński uproszczony i tradycyjny obsługiwany jest jako język interfejsu.

Rozgrywka

Ta przygodowa gra RPG łączy walkę w czasie rzeczywistym z wyborami kształtującymi umiejętności, wygląd i reputację bohatera.

03Często zadawane pytania

Czy można grać solo?

Tak. Wersja Steam na PC jest sklasyfikowana jako gra jednoosobowa.

Na co wpływają wybory?

Czyny wpływają na umiejętności, wygląd i reputację; dostępne są ścieżki dobra, zła i pomiędzy nimi.

Jakie dodatkowe elementy opisano?

Opis wymienia dodatkowe regiony, wątki fabularne, zadania poboczne i opcjonalne misje, a także zaklęcia, zbroje, broń i potwory.

Popularne recenzje Steam

Wybór recenzji w języku ojczystym · 10 recenzji

Wybrane pomocne recenzje w tym języku zawierają zarówno rekomendacje, jak i krytykę. Nie odzwierciedlają ogólnego odsetka pozytywnych ocen; opinie dotyczą recenzowanej wersji.

ZalecanaGracz Steam

07.03.2014

Plusy: + klimat + humor + oprawa wizualna, która jak dla mnie się nie zestarzała + audio + wciąga + walka + kapliczki odmładzające + kopanie kurczaków :D + zaczynamy zabawę jako "knypek" ledwo wystający od ziemi, kończymy mając siwe włosy na głowie + wybór pomiędzy byciem złym i dobrym Minusy: - za łatwa - mały świat gry - krótka (15.5 godzinki) Ocena: 8/10Pokaż więcejPokaż mniej

15,5 godz. w chwili recenzji84 osób uznało to za pomocne

NiezalecanaGracz Steam

31.01.2018

Fable - TLC to bez wątpienia jedna z najsłynniejszych RPG, w która wreszcie udało mi się zagrać jak i ukończyć. Czytając komentarze a dokładniej plusy gry powiem jedno - chyba ze wszystkimi się zgadzam. Gra jest niezwykła, ma czarujący świat i ciekawych rywali, NPC mogą brać udział w grze, dobra oprawa audio, choć dość stara to nadal ciekawa grafika, efekty specjalne nie szpecą a w dodatku mamy do czynienia z całkiem dobrymi animacjami. Od razu widać że na grę przeznaczono gruby budżet, dzięki temu nadal jest świetnia, ale... Ale niestety gra została strasznie wykastrowana. W grze można używać eliksirów, magii, przedmiotów, gestów. Jest tego bardzo dużo. Fable ma w niemal całej swojej rozciągłości luźny, swobodny styl. niestety zostaje on zdruzgotany przez interfejs gry. Fatalna, w najgłupszym wydaniu konsolowość menu w dodatku zlagowanego sprawia że wykorzystywanie możliwości naszego protagonisty są bardzo ograniczone, no chyba że odpuścimy sobie dużą część gry lub lubimy zamiast grać - bawić się w bezustanne zmiany lub grzebanie w ekwipunku. Dziwi mnie że tak wiele osób przymyka na to oko. Zabawne jest to że osobny pasek magii w grze nie posiada skrótów klawiszowych i można tam dodać tylko magię. Fable powinno mieć normalne, pecetowe menu i konfigurowalne paski jak w grach mmorpg i wiek gry niczego nie tłumaczy bo wówczas już to wszystko było (2005r.). Domyślne sterowanie także jest nie do zaakceptowania, zwłaszcza gdy postać zamiast biec dochodzi do wniosku że rzuci swój potężny atak a my przez moment stajemy się podczas walki "pasażerem", co jest frustrujące. Trzeci minus to problem z utrzymaniem klimatu - pod koniec mało już co mnie bawiło (być może normalne menu by to zmieniło), fabuła także jakoś pod koniec gry przynudzała aż doszedłem do wniosku że chcę grę jak najszybciej skończyć i mieć ją za sobą. Falbe - TLC ma po prostu kilka dość istotnych wad. Cóż, Skyrim miało domyślnie wcale nie dużo lepszy interfejs tyle że tam powstały mody na normalność jak i mody dające więcej skrótów klawiszowych, dzięki czemu nie tylko chodziliśmy w czasie rzeczywistym, ale i walczyliśmy bez konieczności przedzierania się przez niepraktyczne menu. Gra mnie - ku mojemu zaskoczeniu jednak rozczarowała i w gruncie rzeczy choć ma u mnie małego plusa i oceniam ją na 6,5/10, to jednak daje łapkę w dół. - jako ostrzeżenie. Jeśli dla kogoś Skyrim bez modów było trudne do zaakceptowania to polecam jednak odpuścić sobie tę grę. Luźny styl gry i grafiki Fable przypominał mi nieco Psychonauts, przy którym bawiłem się jednak zauważalnie lepiej. Tak więc łapka w dół dla całkiem dobrej gry by ostrzec i nieco zrównoważyć nadmiar dobrej opinii.Pokaż więcejPokaż mniej

55,4 godz. w chwili recenzji7 osób uznało to za pomocne

ZalecanaGracz Steam

20.03.2015

Fable 1 czy jak kto woli Fable - The Lost Chapters był jednym z pierwszych 3D RPGów jakich grałem. Gra do dziś się w nią świetnie. Nie moge powiedzieć mimo nawet 45h+ przypomnienia gry z przed lat ani jednego złego słowa na jej temat. Zaczynamy jako mały chłopak ((~6 lat)niestety nie da się dziewczyną ;c) i już w pierwszych momentach gry decydujemy o czynach naszej postaci. Takie wybory jak obrona małego Anona przed większym Sebą czy wraz z Sebkiem pobić młodszego i słabszego. Nasza postać otrzymuje odpowiednie punkty zła lub dobra. Nie wglądając się w fabułę gry choć pewnie jest wielu osobom, którzy zamierzają kupić grę znana, po kilku naszych czynach bohater wkracza w wiek nastolatka i uczy się technik władania bronią, magią czy łukiem. Magia może sprawić lekkie trudności w jej używaniu jednak po jakimś czasie łatwo przywyknąć. Po latach szkolenia w Gildii Bohaterów zostajemy wysłani w świat by siać zło, zamęt i chaos lub sławę i szlachectwo. Możemy albo zdobyć wybrakę (lub wybranka) w dowolnej liczbie jako piękny i urodziwy, pełny atencji mąż - lub spasiony grubas bez stylu w szatach które ledwo się na nas mieszczą. Możemy walnąć sobie typową uliczną runę na ręce: ,,Pamiętaj, nie zapomnij", wytatuować sobię gryfa, smoka, czaszkę lub karniaka na klacie i z dumą siekać najgroźniejsze stworzenia Albionu. Gameplay sprawia mnóstwo zabawy, jest intuicyjny, prosty i w pełni satysfakcjonujący. System walki który czasem jest denerwujący z powodu uderzeń krytycznych od naszego bohatera (tak, właśnie w znaczeniu Nasz Bohater->Wróg). Nie jeden raz zamiast odejść od wroga za pomocą sprintu (PPM) postać używała uderzenia krytycznego pod tym samym klawiszem co kończyło się oberwaniem od wroga i stracenia mnożnika walki. Pełno skarbów, zagadek, piękna i zabawy skrywają różne znajdźki typu Demoniczne Drzwi czy Srebrne Klucze+Skrzynki. Kiedy srebrnych kluczy musimy się trochę naszukać to Demoniczne Drzwi dają nam różne wyzwania lub próby abyśmy mogli wejść do (najczęściej) pięknej lokacji w której szumi muzyka tak kojąca, że czasem się zastanawiałem czy jakbym miał zostać na tej polanie tysiące lat, wsłuchać się w tą muzykę i rozmyślać nad różnymi faktami to chyba bym został. Czemu Dark Souls 2 w lokacji Makuta nie ma tej muzyki? Why? Wracając jednak do wyzwań są one naprawde różne. Jedne drzwi nas nie wpuszcząi bo jesteśmy chudzi. Jak to on powiedział: czeka na bohatera z prawdziwą sylwetką, takiego którego wie co to dobry wygląd. Inny przykład to burdel w mrocznym lesie. Lokacja nie przypomina absolutnie nic mrocznego. Radosne słoneczko, ładny domek i dziewczyny za które mamy zapłacić X razy aby zostać bogiem łóżnicy i wejść przez drzwi. Jedne rządają mocnej siły, inne dają zagadkę. Naprawdę respekt za twórców za pomysłowość. Jednym słowem wszystko w tej grze pasuje do siebie idealnie. Tworzy świetną produkcję która nie jest gorsza niż dzisiejsze. Teraz dodam kilka takich skrótów by łatwiej było się zorientować. + Prosty HUD + Gameplay mocno wssysa + Fabuła może nie jest Red Dead Redemtion czy GTA V ale nie nudzi. + Świetny sandbox + Bardzo duża swoboda postaci + Tatuaże, Fryzury, Brody i Kobiety + Ciekawe zagadnki + Pomysłowe skrytki + Istny demon lub aniołek + Bohater zostawia za sobą krew huhu, albo mgiełke feeeee + Możliwość dogrania własnych tatuaży. Np: karniak na klacie - Po zrobieniu postaci na absolutne 100% (Wszystkie questy, skille, ubrania, bronie, absolutne sto) gra nie tyle robi się nudna co praktycznie już traci na wartości Ja w tej grze nieznajduje nic złego 10/10Pokaż więcejPokaż mniej

45,6 godz. w chwili recenzji72 osób uznało to za pomocne

NiezalecanaGracz Steam

22.03.2015

Lipa ,że po angielsku .Pokaż więcejPokaż mniej

16,6 godz. w chwili recenzji4 osób uznało to za pomocne

ZalecanaGracz Steam

14.09.2017

Nie można być większym wygrywem, niż urodzić się Żydem w pierdolonym świecie Fable. Serio. Ojciec mój - Abraham, zawsze powtarzał: Zarabiaj dolany synu, a pewnego dnia będziesz wielki. No i może by coś z tego było, w końcu ojciec prowadził prosperującą firmę, a ja – jako jego pierworodny syn, Juda, miałem ją odziedziczyć. Niestety naszą wioskę napadli bandyci, wycięli ją w pień (o ironio, wyciąć w pień Dębową Dolinę, co za ♥♥♥♥♥ wyrafinowanie). Płakałem motzno. Uciekałem, próbowałem wydostać się z płonącego piździdołka, pewnie również bym poległ, gdyby nie znalazł mnie jakiś czarodziej na kiju. -Jestem Maze mała spierdolinko. – Rzekł. -Jestem… -Nie interesuje mnie twoje imię. To nieistotne. No i mnie uratował. Tak zaczęło się dla mnie zupełnie nowe życie. Zostałem zabrany do Gildii. Niestety nie kupieckiej, co od początku sprawiało mi problemy. -Uderz tę kukłę. – Warknął Mistrz. -Ale tak za darmo… ? -Po prostu uderz kukłę! -A co z tego będę miał? -Musisz się nauczyć walczyć! Bij kukłę! -A może mała wymiana? Ja uderzę kukłę, a ty dasz mi swój miecz. -Cooo.avi? -Tak, za darmo to nawet w ryj nie dają. Okazało się, że święte przysłowie mojego taty nie zawsze się sprawdzało. Wtedy pierwszy raz dostałem za darmo w ryj. Koniec końców nim moje szkolenie dobiegło końca udało mi się wynegocjować całkiem sensowne stawki. Dolan za poprawne cięcie, dwa za perfekcyjny strzał z łuku i pięć za skuteczne zaklęcie. Zawsze zastanawiało mnie czy mój trening był tak krótki dlatego, że byłem taki dobry, czy dlatego, że skarbiec Gildii pustoszał. Jakoś w międzyczasie poznałem Szept. Nie miała tak doskonałej motywacji do treningów, ciągle pierdoliła coś o pomaganiu biedakom cebulakom xD. Miało to swój urok, od samego początku czułem, że będę mógł na niej zarobić. Pierwsza misja i zabicie Królowej Os. Podjąłem się wszelkich możliwych wyzwań, w końcu każdy dolan się liczy. Prosta kalkulacja ekonomiczna pozwoliłaby mi jednak stwierdzić, że ubranie majtek mogło oszczędzić mi długiej, bolesnej, a co gorsza cholernie drogiej operacji wyciągania żądła z penisa. Niemniej misja zakończyła się finansowym sukcesem. Kolejne misje, kolejne dolany. Podczas gdy inni bohaterowie przechadzali się w złotych zbrojach i mieszkali w pałacach, ja spałem w holu Gildii i nosiłem szaty uczniaka. Dopiero wpierdol od Szept w pojedynku na zabijanie Hobbesów skłonił mnie do pewnych inwestycji. -Juda, twoja siostra Estera żyje. – Pewnego razu z zafrasowaną miną powiedział mi Mistrz Gildii. – Bandyci którzy złupili waszą wioskę trzymają ją w niewoli. Nie przejąłem się tym za bardzo. Bardziej preferencyjne warunki mogłem znaleźć w misji na ubicie trolla, po siostrę wysłałem Szept xD w końcu i tak chciała pomagać biednym i pokrzywdzonym. No ale nie byłem potworem bez emocji. Spotkałem się z moją krewną w posiadłości 50 twarzy Greyów. -Juda mogłeś osobiście się pofatygować mnie uratować. – Westchnęła na przywitanie. -Nie lada chata. – Powiedziałem i zagwizdałem. – Jeżeli nie ma aktu własności, to przejmijmy ją przez zasiedzenie. Ostatecznie możemy ją sprzedać i zarobić sporo grosza. -Jestem wróżbitką Juda, wiem co wkrótce cię spotka! -Co prawda nadaje się do generalnego remontu, lokacja niezbyt korzystna, jednak małe przemeblowanie i rewitalizacja okolicy, pozwolą osiągnąć korzystny przelicznik! -Jack Rzeźnik cię zabije, a nasza matka żyje! – Krzyczała zdesperowana Estera. Równie dobrze mogłaby pokazać cycki, nie zwróciłbym na to uwagi. Pospiesznie zacząłem renowację i sprzątanie opuszczonej posiadłości. Zabijałem trolle, kupców i inne bestie, w zależności od tego jaki był mnożnik za łeb. Koniec końców wszedłem w posiadanie domu w każdej wiosce, włączając posiadłość Greyów, będącą moją wisienką na torcie. Intratne umowy wynajmu przynosiły mi konkretne sumy każdego miesiąca. Moja sława dotarła aż do uszu „wielkich tego świata”. Ucieszyłem się, bo na pewno byli wielcy również pod względem majątku. Nie myliłem się, sama pani burmistrz spojrzała na mnie łaskawym okiem – a na styku polityki i biznesu, robi się najlepsze pieniądze. Wiedziałem jednak, że żeby zdobyć jej fortunę muszę dokonać czegoś wielkiego. Jak to mawiał dziadek: „Przez serce do majątku”. Nadarzyła się w końcu okazja do solidnego zarobku. Podczas gdy moje aktywa wciąż pracowały na moją rzecz, otrzymałem zaproszenie do walki na Wielkiej Arenie. Mmmm $$$. Wadą walki na Wielkiej Arenie był fakt, że musiałem współpracować z Szept. Było to jednak również jej ogromną zaletą. Służyła mi jako tarcza, mięso armatnie, osłona, bariera, kierowałem na nią całą nienawiść i furię przeciwników. Tym łatwiej było zdobyć bonusową nagrodę w postaci dodatkowych dolanów za jej głowę. Od zawsze miałem rację, czując w niej piniądz. Niestety, nie wszystko miało dalej iść tak gładko. Trauma, więzienie, niemoc doglądania inwestycji, pieniądze uciekające przez palce, intratne kontrakty które konkurencja właśnie sprzątała mi sprzed nosa… Te i inne, jeszcze gorsze myśli dręczyły mnie w lochach Jacka Rzeźnika. Z jednej strony bardzo gościa polubiłem, w końcu dzięki niemu sporo zarobiłem na Arenie, jednak precyzyjne wyliczenia w pewnym momencie zaalarmowały, że przez pobyt w jego celi utraciłem więcej, niż wcześniej zarobiłem z jego pomocą. Poczułem gniew. Stał się moim wrogiem i w tym momencie wiedziałem co muszę zrobić – doprowadzić go do bankructwa. Ten chory zwyrol wynajął innego chorego zwyrola, co gorsza poetę, żeby ganiał nas na golasa po twierdzy. Żeby jeszcze można było za to jakiś hajs wygrać, ale nie. Jednak powoli i skrupulatnie wcielałem w życie mój plan. -Ile Jack wam płaci? – Zagajałem strażników. – A brutto czy netto? Podburzałem jego autorytet, negowałem wartość oferowanych przez niego umów, obiecywałem złote góry. Zaowocowało to strajkiem głodowym, o którym wiadomość jednak dziwnym trafem nie dotarła do szefa. Droga wolna. Okazało się, że w więzieniu była również moja matka. Zabrałem ją, zaoferowałem kilka lokali do wyboru, w bardzo rozsądnej cenie. Ostatecznie lepszy jest najemca, co do którego masz pewność, że nie na wpuszcza Hobbesów do piwnicy. Wróciłem w glorii chwały, na szczęście większość inwestycji wciąż prosperowała. Kolejne misje, kolejne dolany, aż trafiłem ponownie przed oblicze Pani Burmistrz. Tym razem, niosąc czarną różę w dłoniach (prosto z przeceny), nie miałem zamiaru się płaszczyć. Po zdobyciu jej serca, do zdobycia majątku pozostały tylko nieliczne, nudne formalności, takie jak ślub. Niestety, Jack znów psuł mi interes. Już miałem zamiar mu wybaczyć pobyt w więzieniu i wyścigi w gatkach, a ten zaczął dewastować Albion. Szybki rachunek zysków i strat przekonał mnie, jak daleko idące niekorzystne ekonomiczne konsekwencje to przyniesie. Biegałem z różnymi fajfusami od kamienia do kamienia, bez skutku. Jack Rzeźnik postanowił zniszczyć Gildię. Patrząc na marmurowe ściany, na posadzkę w holu na której latami spałem, na wszystkie piękne wspomnienia, tysiące zarobionych dolanów, moja furia narastała. Na podłodze tuż za progiem leżał Mistrz Gildii, rozsmarowany na pół korytarza. -Dlaczego nie próbujesz ratować majątku Gildii?! – Krzyczałem w szale, patrząc na hebanowy stół trawiony przez ogień. -Praca jest darem, kiedy pomaga zrozumieć, co robimy, ale może być przekleństwem, kiedy staje się ucieczką przed pytaniem o sens życia.… - Zaczął prawić morały Mistrz Coelho. Olałem puste frazesy, ruszyłem szukać Rzeźnika. -Mam twoją siostrę, niepokonany miecz i unlimited power! – Wykrzyknął Jack. Coś za bardzo się podniecał tym starciem, jakby od początku o to mu chodziło. Jeżeli tak, to wszelkie rachunki potwierdzały, że była to skrajnie nieefektywna metodologia. -Tylko nie próbuj opowiedzieć mi historii Darth Plaegueisa… - Westchnąłem. Tak jakoś z unlimited power mi się skojarzyło. Nieźle go to rozeźliło, bo widocznie taki był jego plan. Zaczął ciskać we mnie zaklęciami bez opamiętania, jakby mana za darmo na ulicy się walała. Po długiej walce ostatecznie poległ pod ostrzem, jak onegdaj nie poległ Izaak.Pokaż więcejPokaż mniej

19,6 godz. w chwili recenzji62 osób uznało to za pomocne

Źródło: oryginalne recenzje użytkowników Steam. Głosy przydatności to archiwalny zapis, nie dane na żywo. Ostatnie zebranie: 15.08.2026.