

FINAL FANTASY XV WINDOWS EDITION
Historia cen
Ostatnie 36 miesięcy · aktualizacja codziennaCeny obejmują Steam i 39 autoryzowanych sklepów; uwzględniamy wyłącznie legalne, zweryfikowane oferty. Wykres pokazuje tygodniowe minima na całym rynku oraz oficjalną cenę Steam z ostatnich 36 miesięcy.
Historia cen jest zapisywana w dolarach. Pokazane kwoty przeliczono na PLN po kursie EBC z 2026-10-20 i mają charakter orientacyjny; to, ile faktycznie zapłacisz, widnieje na stronie sklepu.


01O grze FINAL FANTASY XV WINDOWS EDITION
Noctis i jego towarzysze przemierzają otwarty świat, by odzyskać ojczyznę. Dynamiczna walka łączy broń, magię, ataki drużynowe i powietrzne przemieszczanie się dzięki mocy przodków. Ocena graczy Steam: 83%% pozytywnych z 45 207 recenzji. Obsługiwane języki interfejsu: Chiński uproszczony, Chiński tradycyjny, Angielski, Francuski, Włoski, Niemiecki, Hiszpański, Japoński, Koreański, Portugalski (Brazylia) i Rosyjski. Premiera: 6 marca 2018.
Twórcy
Najniższa odnotowana cena w ciągu 36 miesięcy
≈ 40,98 zł2026-09-19 · GreenManGamingGra podstawowa · te same dane co na wykresie powyżej; historia w USD, nie regionalne minimum Steam.Obsługiwane języki
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Chiński uproszczony | Tak | Tak | — |
| Chiński tradycyjny | Tak | Tak | — |
| Angielski | Tak | Tak | Tak |
Pokaż jeszcze 8 języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Francuski | Tak | Tak | Tak |
| Włoski | Tak | Tak | — |
| Niemiecki | Tak | Tak | Tak |
| Hiszpański | Tak | Tak | — |
| Japoński | Tak | Tak | Tak |
| Koreański | Tak | Tak | — |
| Portugalski (Brazylia) | Tak | Tak | — |
| Rosyjski | Tak | Tak | Tak |
Dane wersji Steam na PC · 2026-10-21
02Zanim kupisz
Tryby i kontroler
Wersja Steam na PC obsługuje tryb dla jednego gracza i pełną obsługę kontrolera. Wymieniono też kategorie wieloosobową i kooperacyjną.
Języki
Angielski oraz chiński uproszczony i tradycyjny mają głosy i napisy; pozostałe obsługiwane języki mają napisy.
03Często zadawane pytania
O czym jest gra?
Noctis i jego towarzysze przemierzają otwarty świat i walczą, by odzyskać ojczyznę.
Jakie treści i funkcje online opisano?
Opis Windows Edition wymienia grę główną oraz kilka epizodów i rozszerzeń. Funkcje treści online zakończono 24 czerwca 2020 r.
Jak działa tworzenie modów?
Mody można udostępniać i subskrybować przez Steam Workshop. Mod Organizer nie tworzy zasobów 3D.
“Ten-year development yielding a road-trip RPG with Active X Battle mechanics, thirteen Royal Arms, and a dynamic classic OST, prioritizing bromance atmosphere over compressed storytelling.”
Nasz werdykt
Looking back nearly a decade after launch. Ten-million-plus copies sold, third-highest in series history behind only Final Fantasy 7 and Final Fantasy 14, Metacritic aggregate scores ranging from 81 to 86 across versions, user score sitting at 7.5 — the numbers are what they are. What Final Fantasy 15 actually leaves behind as its irreproducible asset is the road-trip atmosphere, the four-brother characterization, and the three-decade soundtrack retrospective.
Its Place in History: A Pivot Point for the Series
The position of Final Fantasy 15 in series history is genuinely strange. It is the first mainline entry with an open world, the first mainline entry with real-time action combat, the first mainline entry with multilingual official voice acting, and the first mainline entry to receive sustained "ship then patch" updates across multiple years. These four firsts make this game the transition piece between the PS2 and PS3 era of the series and the current PS4 and PS5 era. The Final Fantasy 7 Remake with its linear chapter-based storytelling and Final Fantasy 16 with its plot-driven tight encounter design are both direct iterations on lessons Square Enix learned from this entry.
Final Fantasy 16 producer Naoki Yoshida stated the lesson explicitly: this game taught the team that players want complete stories, not open worlds in themselves. That insight directly drove the linear plot-driven direction of Final Fantasy 16. But on sales, Final Fantasy 15 at ten million still exceeds Final Fantasy 16 at seven million, suggesting open-world narratives remain more commercially successful. Square Enix has not publicly committed to a direction for Final Fantasy 17 or Final Fantasy 18, but the road-trip and brotherhood narrative paradigm from this entry still influences subsequent series work. Final Fantasy 15 is best understood as the transition title from the series' turn-based past to its action-game future — its successes and failures both become design references for what follows, making its position in series history genuinely singular.
Who Should Buy: Three Player Profiles
First: series veterans. If you played any of 6, 7, 8, 9, 10, 12, or 13 — this game is written for you. Hearing a familiar melody change while driving the Regalia, the final-chapter cashout of eighty hours of accumulated brotherhood, the story of the ten-year development cycle itself — only veterans can absorb the full emotional resonance. Bonfire's review put it directly: anyone who has played another Final Fantasy will be moved hearing those familiar melodies while driving.
Second: road-trip atmosphere lovers. If you enjoy slow pace, scenery, banter, camping and cooking, and travel-as-photo-journal storytelling — this is the only game in the JRPG space that delivers that experience. GamerSky's review noted that road-trip framing as core mood is something no other open-world game has attempted to this degree. Chinese-language reception runs notably higher than Western press — the "brotherhood on the road" resonance lands in a cultural register tied to Chinese narratives of camaraderie.
Third: open-world players willing to accept fragmented storytelling. If you are already comfortable assembling a complete narrative from base game plus anime plus film plus DLC, then this game's fragmented approach is not a flaw but a puzzle-completion gameplay layer. Chinese fan communities have published extensive walkthroughs for the "play base game, watch Brotherhood, watch Kingsglaive, then clear four Episode DLCs" complete experience — that piece-by-piece consumption is itself a meta-game.
Who Should Skip: Three Reverse Profiles
First: players who want tight narrative pacing. If you play JRPGs primarily for story and prefer the "plot-driven, key-beat emotional payoff" rhythm of Final Fantasy 7 or Final Fantasy 10 — the "long companionship then single-shot payoff" approach here is a deal-breaker. The compressed thirty-hour main story plus the requirement to consume anime, film, and DLC for completion will frustrate you. GameSpot's 8 and Eurogamer's no recommendation speak for this group — the main-story skeletal weakness is objective.
Second: first-time JRPG players. This is not an entry-point JRPG. The three-decade soundtrack callbacks, the context of the turn-based to action transition, and the four-brother bond setup all depend on familiarity with the series. First-time JRPG players should pick the Final Fantasy 7 Remake (complete story, modern combat) or Persona 5 or Xenoblade Chronicles 3 (tighter narratives). This game is a hit single for series veterans, not the introductory anthem.
Third: hardcore action players. If you want the combat feel of Bloodborne, Elden Ring, NieR Automata, or Stellar Blade — the action system here will disappoint. AI companion presence, simplified "weapons as skills" inputs, and the cutscene-feel of link strikes are designed for narrative fluidity rather than tactical depth. Game Informer wrote that the AI party is more narrative presence than tactical presence — that captures the design intent precisely, and explains why action-focused players come away unsatisfied.
Recommended Version and How to Buy Today
First choice: Windows Edition complete bundle on Steam or Epic. Best visuals, all DLC, DLSS support, first-person mode, full 4K and HDR. Steam historical low around 14.99 USD, which Square Enix repeatedly hits during summer sales, winter sales, and series anniversary events. Do not buy at full price. The complete bundle and "base game plus separate DLC" buys cost the same, but the complete bundle is more stable for cloud save and cross-platform progression.
Console first choice: Royal Edition on PS5 or Xbox Series via backward compatibility with PS4 Royal Edition, unlocking 60fps. PSN and Xbox historical low around 19.99 USD. Royal Edition advantages include first console support for first-person mode, full Insomnia capital exploration, and multiple boss-fight reworks — the most complete console experience.
Not recommended: original PS4 or Xbox One (missing story completion and capital exploration), Pocket Edition HD (main-story simplification destroys the road-trip atmosphere), and Comrades multiplayer mode (unstable player base).
Ninety hours of content divided by roughly 14.99 USD yields about ten cents per hour. This is among the cheapest narrative-plus-gameplay-time bundles in JRPG today. Comparable alternatives at this price tier are either lower in content volume (Final Fantasy 13 trilogy entries running thirty to forty hours each), shallower in discount (the Final Fantasy 7 Remake discount line stays higher), or lack the road-trip atmosphere (the Persona series).
Final Verdict: Its Place in the Series and the Era
This is not the most polished entry in the series. The skeletal main story, fragmented narrative delivery, and AI companion intelligence falling short of expectations are all objective weaknesses. But it is the entry with the highest emotional-resonance density in series history. The four-brother characterization, the road-trip atmosphere, the three-decade soundtrack recycling, and the eighty-hour-accumulation payoff at the final chapter — these irreproducible assets give this game a singular place in the hearts of series veterans.
Ten-year development cycle, the director-handoff to Hajime Tabata, the bespoke Luminous Studio engine, sustained post-launch patches over multiple years — this is the longest "ship then keep refining" effort in series history. Square Enix invested in this game far beyond what reasonable commercial recovery would justify. That artisanal polish quality is something the Final Fantasy 13 trilogy, the Final Fantasy 7 Remake, and Final Fantasy 16 simply do not carry.
One last line for the hesitant player: you do not need to clear ninety hours in a single run. Try thirty hours of the main story plus a few hunts plus a few camp-and-cook nights. If by then the four brothers have not moved you — refund the game, no harm done. But if by hour thirty you are seriously considering whether to open Brotherhood the anime to fill in the story — the remaining sixty hours are yours, and no other JRPG can deliver the same density of road trip and brotherhood feeling.
Najnowsze wiadomości o FINAL FANTASY XV WINDOWS EDITION
Popularne recenzje Steam
Wybór recenzji w języku oryginału · 10Wybrane pomocne recenzje w tym języku zawierają zarówno rekomendacje, jak i krytykę. Nie odzwierciedlają ogólnego odsetka pozytywnych ocen; dotyczą recenzowanej wersji.
Świetny tytuł dla fanów RPG'ów (szczególnie tych japońskich). Powiem szczerze, że w ostatnich latach tak dobrze bawiłem się tylko w Wiedźminie 3 i Zeldzie: Breath of the Wild. Mini recenzja poniżej zaś TL;DR w ostatnim jej punkcie: GRAFIKA: [+] - JEST ŚWIETNA! Nie można o niej powiedzieć chyba absolutnie nic złego. Jedynym minusem jest to, że granie przy maksymalncyh detalach i ze wszystkimi efektami wymaga potwornie mocnego sprzętu lecz gra nawet na ustawieniach wysokich i średnich wygląda BARDZO DOBRZE. MUZYKA: [+] - Genialny soundtrack. Polecam znaleźć sobie "Final Fantasy XV Soundtrack OST - Main Menu Theme" albo cover piosenki "Stand by me" w wykoaniu Florence + Machine, które pojawiają się w produkcji, żeby mieć przedsmak tego co czeka gracza. [+/-] - Warto jednak zauważyć, że jest też kilka utworów zwyczajnie przeciętnych. GAMEPLAY: [+] - Przepiękny otwarty świat o umiarkowanym rozmiarze. Część zadań w ostatniej 1/3 gry zabiera nas poza jego obręb do bardziej liniowych (za to "napakowanych fabularnie") lokacji. Mamy jednak prawie zawsze możliwość powrotu do otwartej mapy. - Przy robieniu zadań pobocznych i DLC można bez problemu wykręcić ponad 100 godzin. - Bardzo dynamiczny system walki (w przeciwieństwie do poprzednich części cyklu), który sprawia sporo frajdy i pozwala poczuć się jak "wymiatacz". Częste combosy wyprowadzane wspólnie z towarzyszami wyglądają wręcz kinowo. - Bardzo prosty ale i satysfakcjonujący system magii. - Kilka zróżnicowanych sposobów na przemiesczanie się po mapie. - Możliwość zmiany ubioru i uzbrojenia postaci. - Multum itemów do znalezienia w otwartym świecie. - Świetna minigierka polegająca na łowieniu wielu gatunków ryb z pomocą różnych przynęt, wędek, z uwzględnieniem pory dnia, pogody itp. - Bardzo rozbudowana mechanika "robienia zdjęć" w grze. Dodatkowo towarzysz, który z nami podróżuje może wykonywać je samodzielnie bez naszej ingerencji (i robi to z każdym poziomem umiejętności lepiej co daje czasem świetne lub prześmieszne efekty). - System polowań jako jeden z rodzajów misji pobocznych przypominający bardzo uproszczoną wersję Monster Huntera (bez wszystkich jego złożoności). - Genialny design przeciwników! - Świetna SI towarzyszy podróży i przyzwoita SI wrógów. - Przyjemny multiplayer [-] - Irytująca praca kamery podczas walki. - Wręcz symboliczny, prawie nieistniejący crafting. - Mapa jak wspomniałem wcześniej nie jest wielka jak na dzisiejsze standardy. Podejrzewam, że jest porównywalna ze Skyrimem bądź odrobinę większa. Trzeba jednak zaznaczyć, że część misji fabularnych rozgrywa się poza jej obszarem co znacznie urozmaica rozgrywkę. POZIOM TRUDNOŚCI: [+] -Gra prosta do przejścia i jednocześnie dosyć trudna, żeby zostać w niej mistrzem. Czyli dla każdego coś miłego. Poziomy trudności i NG+. FABUŁA: [+/-] - Może wywoływać kompletnie skrajne odczucia. Ja ją pokochałem ale rozumiem ludzi, którym nie przypadła do gustu. Historia po jej zgłębieniu jest bardzo fajna i dosyć zawiła lecz przed rozpoczęciem gry w moim odczuciu jest wręcz obowiązkowym obejrzeć pełnometrażowy film "Final Fantasy XV: Kingsglaive" w którym głosy podkładali między innymi Saen Bean (Władca Pierścieni), Lena Headey (Gra o Tron) i Aaron Paul (Breaking Bad). Można też zerknąć na anime "Final Fantasy XV Brotherhood" (całość na YT trwa około godziny). Nie jestem pewien czy rozdzielanie fabuły produkcji między różne media to trafiony pomysł (ale z pewnością innowacyjny). Bez nich wiele rzeczy może wydawać się bardzo niekompletnych lub wyrwanych z kontekstu. Także o ile historia jest świetna to sposób jej opowiadania zasługuje jedynie na 4/10 jeśli nie poświęcicie czasu na "odrobienie pracy domowej" przed rozpoczęciem rozgrywki szczególnie, że całość opowiadana jest praktycznie tylko z perspektywy głównego bohatera co oznacza, że o niektóre bardzo ważne wydarzenia dzieją się "poza ekranem". - Duża część postaci, ich osobowości, wyglądu i sposobu mówienia "zalatuje" produkcją Japońską co nie wszystkim musi przypaść do gustu. [-] - Niewielka ilość naprawdę interesujących zadań pobocznych. OPTYMALIZACJA: [+] -Gra w moim odczuciu dobrze zoptymalizowana. Działa na niższych detalach nawet na starszych sprzętach (choć w około 30-40 klatkach). Ale nawet najmocniejsze konfiguracje nie są w stanie jej w pełni płynnie udźwignąć w 4k z teksturami w wysokiej rozdzielczości. WSPARCIE TWÓRCÓW: [+] - Gra jest od ponad roku rozwijana. Wiele rzeczy, które przeszkadzały graczom w oryginalnej wresji gry zostało poprawionych w patchach. Luki fabularne zostały uzupełnione w bezpłatnych (jak i niestety płatnych) patchach i DLC. Twórcy zapowiedzieli wsparcie przez kolejne półtora roku co zdarza się bardzo rzadko w przypadku gier dla pojedynczego gracza. STOSUNEK CENA-JAKOŚĆ: [+] - Gra na STEAM jest dostępna ze wszystkich do tej pory opublikowanymi dodatkami. Jeszcze kilka miesięcy temu ten zestaw kosztował ponad 100 euro jeśli się nie miało SP. [+/-] - Twórcy zapowiedzieli kolejny sezon dodatków, które jeszcze bardziej rozbudują rozgrywkę i fabułę. Niestety mają być one oddzielnie płatne. OCENA i PODSUMOWANIE: Gra stara się opowiedzieć bardzo ciekawą historię o miłości, przyjaźni, poświęceniu, zemście i dorastaniu. Od strony rozgrywki, muzyki i grafiki to MAJSTERSZTYK (no może poza pracą kamery w ciasnych miejscach podczas walki) choć kilka odmiennych decyzji w dziedzinie rozgrywki mogłoby uczynić ją jeszcze lepszą (więcej strojów i bardziej rozbudowana magia i crafting sprawiłyby, że stałaby się mechanicznie idealnym RPG). Gdyby nie spore potknięcia w prowadzeniu narracji wątku głównego i dosyć monotone zadania poboczne znalazła by się w TOP 3 moich ulubionych gier RPG ostatnich 10 lat. Nadal jest to jednak produkcja ponadprzeciętna, warta polecenia i swojej ceny. 8.5/10Pokaż więcejPokaż mniej
To o czym gra opowiada pisać nie będę, ona ma już ponad rok i pewnie wszyscy doskonale o tym wiedzą. Największa siła od strony fabularnej tkwi w głównych bohaterach, czyli Noctis i jego kompani. Rzucają między sobą sucharami, wspierają się w trudnych momentach, czasami się kłócą. I to jest spoko, cała reszta zaś... ani przez moment nie byłem zaangażowany w opowiadaną historię. Wszelkie postacie poboczne mamy po prostu gdzieś, bo zwyczajnie dostają za mało "czasu antenowego", albo nie mamy pojęcia o ich motywacjach, więc gdy dochodzi do jakiejś emocjonalnej sceny, jedyne co mogłem z siebie wydusić to "meh". Dziury w scenariszu też się znajdą. No i to też gra z otwartym światem z questami pobocznymi i różnymi aktywnościami, przez co historia jeszcze bardziej się rozmywa. Główny zły jest jeszcze w miarę ok. No właśnie, otwarty świat. To w nim przesiedzimy większość czasu. Jest on spory i oferuje ładne widoczki, a przemierzamy go przy użyciu Regalii, czyli samochodu należącego do naszej ekipy, kurczaków zwanych Chocobo oraz oczywiście na własnych butach. A jest w nim co robić? No mamy zadania poboczne, możemy łowić ryby, pograć na automacie czy udać się na polowania. I żadna z tych czynności nie jest interesująca. Absolutnie wszystkie sidequesty ograniczają się do pójścia do konkretnego punktu na mapie, a tam mamy albo coś zabić albo coś zdobyć. O historyjkach na poziomie Wiedźmina możecie zapomnieć. Łowienie ryb jest lepiej zrealizowane w Yakuzie. Gry na automacie nawet nie pamiętam. Polowanie to... no cóż polowanie, idziemy, mordujemy, wracamy. No dobra, był jeden wyjątek, gdzie musiałem iść cichcem za potworem do jego legowiska i tam go utłuc, taki twist. Powiedziałem, że świat jest spory, więc do tych zadań będziemy jechać jakiś czas. Tak, jest szybka podróż, ale jest raczej nie zalecana, po wykupieniu odpowiedniej zdolności można zdobywać punkty umiejętności za samą jazdę samochodem, a czasami są to przejażdżki trwające prawie 10 minut, w trakcie których kompletnie nic się nie wydarzy. Chyba, że jedziecie nocą, wtedy lubią wyskaiwać potworki. Ja za ten czas oglądałem filmiki na jutubie. Walka. Gra nie jest trudna, jest łatwa, niekiedy prostacko łatwa z nielicznymi wyjątkami przez co nie trzeba zbytnio kombinować aby wygrywać starcia. A kombinować można, bo mamy różne typy oręża, zaklęcia, które można wytwarzać z różnych przedmiotów i żywiołów, przeciwników z mocnymi i słabymi stronami, bloki, parowania czy atakowanie od tylca... z czego ja osobiście korzystałem tylko z trzech ostatnich. Ani przez moment nie byłem zmuszony do czarowania, a z broni to korzystałem tylko ze zwykłych mieczy, a jeśli miałem jakieś faktycznie trudne starcie (których jest mniej niż palców u rąk) to miałem nachomikowane różnych leczących i wskrzeszających precjozów i to z nich korzystałem na potęgę. Grę napędza autorksi silnik Luminous i graficznie naprawdę błyszczy. Tylko optymalizacja... Zapewnienia dewelopera, jakoby port był robiony od zera można sobie między bajki wsadzić. Dobra, gra potrafi wycisnąć sensowną liczbę klatek na sekundę, ale czemu jest ona tak RAMożerna? Niby mam te 8 GB, co na dzisiejsze standardy jest trochę mało, ale wszystkie inne gry łyka bez popity. Gdy FFXV wyssie całą pamięć, co dzieje się po jakiejś godzinie gra staje się kompletnie niegrywalna i jedyne co ratujje to jej reset, a i tak grałem na ustawieniach zbliżonych do tych z konsol. No dobra, tu już skończę, a miałem się nie rozpisywać. Myślałem, że w trakcie pisanie tej recnezji przyjdzie mi do głowy więcej zalet Final Fantasy XV, ale nie. Przeszedłem ją w 49 godzin robiąc w tym czasie lwią część zadań i polowań zrobionych bez polotu. Dlaczego? Nie mam pojęcia. Syndrom sztokholmski? Może. Po pewnym czasie kończymy zabawę w open worldzie i zaczyna się o wiele bardziej liniowa część, gdzie fabuła wjeżdża na pełnej i sądziłem, że to będzie lepsza część tej gry, ale tu też nastąpiło rozczarowanie. Także no... nie polecam. TL;DR Główni bohaterowie spoko, resza fabuły ssie. Walka łatwa. Ładna grafika, gorzej z optymalizacją. Duży ładny świat bez ciekawych rzeczy do zrobienia.Pokaż więcejPokaż mniej
Na początek pozytywne strony gry: 1. Glówna linia fabularna daje radę. Scenariusz systematycznie częstuje gracza jakąś istotną scena, napotkaną nową postacią czy dramatycznym zwrotem akcji. Nie jest to może mistrzostwo świata, które zapada w pamięć na długie miesiące czy lata, ale w zupełności wystarcza, by zaciekawić gracza. 2. Ignis, Gladiolus oraz Prompto, czyli kumple i ochroniarze Noctisa. Ich zupełnie rożne temperamenty, styl bycia i relacja z Noctisem stanowią jedną z najmocniejszych stron gry. ich świetny projekt sprawia, że nie są jakimiś randomowymi kompanami o osobowości równie głębokiej co kałuża, ale autentycznie da się ich polubić i poczuć łączącą całą czwórkę bohaterów braterską więź. Dzięki temu dość szybko przestaje się myśleć o Noctisie jako o głównym bohaterze gry, bo takim staje się cała nasza drużyna. 3. Bardzo dynamiczny i satysfakcjonujący system walki premiujący łączone ataki członków naszej drużyny jak i korzystanie z puli stopniowo odblokowywanych zdolności specjalnych każdego z bohaterów. Na dodatek w dowolnym momencie można przełączać się między postaciami, dzięki czemu da sie uzyskać bezpośredni dostęp do odmiennego stylu walki i zdolności specjalnych każdego z członków naszej drużyny. No to teraz minusy, których w FF XV wcale nie brakuje. 1. Główny bohater gry, książę Noctis. Z jego niedojrzałością i tendencją do bycia nadąsanym emo wypada słabo na tle swoich trzech bardziej rozgarniętych i ogarniętych towarzyszy, przez co częściej irytuje, niż budzi sympatie. Sytuację pogarsza niekonsekwencja sposobu, w jaki jest on prezentowany przez twórców gry. W wielu przerywnikach filmowych ukazany jest jako dojrzały nastolatek, który cały czas pamięta o spoczywającej na jego barkach odpowiedzialności jako następcy tronu, po czym jak tylko przerywnik się kończy, dostajemy z powrotem kapryśnego nastolatka, który najchetniej poszedłby na ryby. 2. Kolejne zastrzeżenia mam pod adresem fabuły. Niby nasza drużyna znalazła się w bardzo ciężkiej sytuacji, niby ich świat legł w gruzach, niby mają zadanie, od którego szybkiej realizacji zależy być albo nie być zarówno ich, jak i całego królestwa, a mimo to scenarzyści gry wymuszają na graczu wykonywanie wielu zadań pobocznych. Gdyby jeszcze pasowały one do ogólnej linii fabuły, a ich wykonywanie sprawiałoby choćby iluzoryczne wrażenie, że w jakiś sposób ułatwi to Noctisowi dotarcie do celu i pokonanie wrogów, to nie byłoby z nimi problemu... Zamiast tego twórcy FFXV poszli po linii najmniejszego oporu i do świata gry oprócz zlecanych następcy tronu sztampowych zadań w stylu “przynieś, podaj, pozamiataj” wrzucili tez takie aktywności dodatkowe jak np. łowienie ryb, wyścigi, pstrykanie fotek, szukanie żab i nieśmiertelników, gotowanie, naprawianie stojących na poboczu drogi aut, polowanie na potwory czy uprawianie ogródka. W rezultacie gracz zamiast koncentrować się na swojej mającej wpływ na losy świata misji, co chwila wciela się w zwykłego chłopca na posyłki i wykonuje jakieś infantylne zlecenia, którymi uszczęśliwia sprzedawcę warzyw, redaktora lokalnej gazety, kucharza czy panią biolog, a później relaksuje się łowiąc ryby albo ścigając się na chocobosach. Niby za każde zadanie dostaje się jakąś nagrodę, ale prawda jest taka, że te dupozawracacze mocno rozwadniają ogólny ciężar fabuły gry, psują jej początkowy klimat i zamazują sedno postawionego przed nami zadania. 3. Spory zarzut mam też do projektu świata gry. Niby FFXV to gra z otwartym światem, którego kolejne regiony otwierają się przed graczem wraz z postępem fabularnym i po którym możemy poruszać się bez ograniczeń. Tyle teorii. W praktyce tylko na początku gry, w pustynnym Leide, możemy sobie dość swobodnie biegać po okolicy. W późniejszych lokacjach dość często trafia się na rożnego rodzaju ogrodzenia, las, betonowe ściany czy strome zbocza gór, które przecinając teoretycznie otwarte dla gracza krainy stanowią bariery, które ominąć można jedynie podążając wytyczonymi przez twórców gry drogami i zamieniają otwarty świat w bardziej korytarzowe, półotwarte lokacje. Skutek tego jest taki, że zamiast dotrzeć do celu zadania na przełaj i po drodze eksplorować mijaną okolicę, zazwyczaj jesteśmy zmuszani do tego, że aby osiągnąć cel podróży, musimy skorzystać z wytyczonej przez twórców gry asfaltowej drogi, która biegnącymi wzdłuż niej barierkami dodatkowo będzie nas zniechęcała do wszelkich pomysłów zbaczania z niej. Żeby było ciekawiej, choć twórcy gry dają graczowi opcję przekształcenia stanowiącego główny środek transportu w grze samochodu w pojazd latający, dzięki czemu wreszcie można dowolnie przemierzać i podziwiać świat FFXV, to misja to umożliwiająca staje się dostępna dopiero po przejściu gry. Innymi słowy w podstawowej grze latania nie ma. 4. Oprawa FFXV nawet na ultra nie robi specjalnego wrażenia - jest ok i tyle. Ani razu nie trafiłem na miejsce, które przez swój wygląd i np. światło zachodzącego słońca wyglądałoby na tyle urokliwie, że obowiązkowo chciałbym to utrwalić na screenshocie. Trochę kłującym w oczy mankamentem jest też stosunkowo niewielki zasięg rysowania szczegółów terenu. Jadąc autem łatwo można zauważyć sunącą przed nami linię, do granicy której wyświetlane są bardziej szczegółowe i ostrzejsze tekstury jezdni, trawy oraz innych elementów otoczenia, a wszystko znajdujące się poza nią jest już w niskiej rozdzielczości i rozmyte. Tyle dobrego, że ten mankament widoczny jest tylko podczas jazdy samochodem, a w sekwencjach chodzonych już go nie ma. 5. Wcześniej chwaliłem system walki, ale żeby nie było zbyt różowo, to i w jego przypadku można znaleźć pewne kontrowersyjne rozwiązania wynikające z dyskusyjnych decyzji podjętych przez twórców gry. Magia pełni role w najlepszym przypadku trzeciorzędna. Jeśli ktoś wyobraża sobie, że tak jak we wcześniejszych odsłonach serii będzie regularnie walić w przeciwników kolejnymi, coraz to mocniejszymi wersjami czarów ognia, zamieci czy burzy, to może być trochę rozczarowany. Te czary dalej są, jest nawet edytor, w którym możemy tworzyć własne zaklęcia z dodatkowymi modyfikatorami ataku magicznego (jak zatrucie, zamrożenie, działanie na kilku wrogów), ale ich skuteczność pozostawia wiele do życzenia zanim nie zainwestuje się naprawdę wielu punktów doświadczenia w talenty rozwijające magiczne zdolności u Notisa. A ze zapas posiadanych w ekwipunku czarów trzeba stale uzupełniać, do czego konieczne jest regularne zbieranie energii żywiołów z jej specjalnych źródeł znajdujących się w świecie gry, to cały proces staje się dość upierdliwy. W tej sytuacji mniej problemowe i bardziej wydajne jest skupienie się na walce bronią biała i powiązanych z nią talentach. Większym problemem od niezbyt efektywnej magii jest śladowa obecność w grze summonow. Pamiętacie mniej i bardziej potężne istoty, które dało się przyzywać na pomoc w walce we wcześniejszych odsłonach gry, a które po przybyciu na pole walki w widowiskowy sposób atakowały wrogów? W FFXV tez są, ale tak, jakby ich nie było. Niby jest ich 7, ale 2 pojawiają się tylko w finale gry, a 1 jest bonusem dla graczy na PS4. To sprawia, że graczom na PC zostają jedynie 4. Sęk w tym, że ich pojawienie się zależy w duzym stopniu od RNG. W moim przypadku przez 66 godzin gry, nie licząc tych bardzo rzadkich przypadków, kiedy summony pojawiały się na ekranie w efekcie wywołanego scenariuszem skryptu, tylko 4 razy aktywowała mi sie opcja umożliwiająca ich wezwanie. Trochę mało biorąc pod uwagę to, że przejście gry wymagało ode mnie stoczenia kilkuset walk… Patrząc po powyższym, wygląda na to, że w FFXV zdecydowanie więcej rzeczy krytykuje, niż chwalę. Skąd wiec pozytywna ocena gry? Bo pomimo tych wszystkich mniejszych i większych mankamentów, na które tak narzekam, to po prostu jest wciąż dobra gra, przy której miło spędziłem kilkadziesiąt godzin i którą mogę z czystym sumieniem polecić.Pokaż więcejPokaż mniej
Tried really hard but it's just too boring, uninteresting. Side quests are dull. Feels like some old school korean mmorpg but without other playersPokaż więcejPokaż mniej
Zacznę od początku jest to mój pierwszy kontakt z Final Fantasy, więc jest to dość świeże spóźnienie bez żadnych porównań czy przyzwyczajeń. Zresztą bardzo analogiczną sytuacje miałem z Nioh’em w którym się zakochałem pomimo tego, że nie lubię i nie interesują mnie gry typu Soulslike (Nie rozumiem ich i nie chce tego nawet próbować rozumować).Ale do rzeczy ucinając ten przydługawy wywód i kończąc moją dygresję w tym temacie muszę powiedzieć że Final Fantasy XV (Demo – przeszedłem na 100% około 8h i 30 min z wszystkimi pobocznymi aktywnościami) dostarczył mi wyjątkowych i unikatowych doznań. Sama rozgrywka nie przypomina typowej turowej rozgrywki, a bardziej grę akcji ale z pewnymi elementami, które zahaczają o turowość. Polega to na tym, że główny bohater Noctum bo tak się nazywa atakuje swobodnie z kilku rodzajów broni czyli włóczni, sztyletów, pistoletów czy dwóch rodzajów mieczy duży ciężki i obu ręczny i mniejszy (zwykły) jednoręczny. Mamy tu też magie, która bazuje na kilku żywiołach ale jej używanie jest ograniczone przez limity jej użycia bo trzeba ją odnawiać przy czymś co przypomina kamienie mocy. Z których pobiera się pewną ilość mocy poprzez jej absorbcje, choć jest silna to jak dla mnie mało wygodna w użyciu choć kilka razy mnie uratowała. A mam na myśli walkę z glutem który był zbyt silny i należało go podpalić, żeby go w ogóle ruszyć. Co ważne bohater może używać ataków tak zwanych Warp-ów jak przekręciłem nazwę to z góry bardzo przepraszam ale chyba tak to się nazywało. Zapewne chcecie wiedzieć co one robią a polega to na tym, że bohater rzuca dowolną bronią, którą dzierży we wroga i w ten sposób się teleportuje, a po teleportacji natychmiast wykonuje kilka ciosów więc ten element jest typowy dla gier akcji. Jak już mówiłem mamy tu też elementy turowe, a polega to na tym, że przy atakowaniu powyższymi broniami, które opisałem i tymi atakami z teleportacją czyli Warpami ładujemy duży pasek podzielony na kilka segmentów z prawej strony i przy naładowaniu kolejnego segmentu możemy użyć komendy by jedna z postaci nam towarzyszące zaatakowała i wtedy mamy przełączenie kamery na inną postać podczas wykonywania jej ataku, który kończy się QTE gdzie naciskamy szybko lewy przycisk myszy, a główny bohater dodatkowo wchodzi w internacie z tym atakiem i łączy je w tak zwany lik-attack jak znowu „machnąłem” się w nazwie to przepraszam ale dużo tam tego jest. Atak ten jest typowym atakiem, który ma na celu włączenie jednej lub kilku postaci towarzyszących w jeden duży i połączony sekwencyjny atak, który jest bardzo potężny przez to, że angażuje wszystkie postacie lub np. tylko dwie czyli Noctum i Gladio. Co do samej kwestii umiejętności (Skills) powiem szczerze, że mało się w niej zagłębiłem co prawda kupiłem dwa ale nic po za tym. Natomiast mogę powiedzieć, że mamy kilka drzewek umiejętności, które dają spory wybór w różnych umiejętnościach ale jak one działają to nie opisze ponieważ nie chce nikogo wprowadzać w błąd poprzez padanie błędnych lub nie pewnych informacji. Dla ciekawości mogę powiedzieć, że w grze można łowić ryby co jest dość ciekawe choć aspekt ten kolokwialnie rzecz ujmując „olałem” ale zobaczyłem przynajmniej jak działa przy czym mnie jakoś nie porwał.Przechodząc do kwestii przedstawienia postaci należy tu powiedzieć, że oprócz głównego bohatera Noctis Lucis Caelum, którym gramy mamy jeszcze osoby towarzyszące które towarzyszą naszemu protagoniście czyli Prompto Argentum, Gladiolus Amicitia, Ignis Scientia (ostatnia z postaci przypomina mi Sebastiana Michaelisa powszechnie zwanego „Sebusiem” czemu tak nie wiem nie pytajcie mnie bo nie wiem, pomimo, że ma inne włosy i ich kolor oraz nosi okulary to mi on dość mocno nawiązuje do tego ów kamerdynera). I znowu pisze nie na temat… wybaczcie, a więc Prompto Argentum jest postacią, która włada doskonale i posługuje się rewolwerem czyli zajmuje się wybijaniem wrogów poprzez ich wystrzeliwanie. Następną jest Gladiolus Amicitia co tu dużo mówić jest to typowy tank czyli duże obrażenia i dużo punktów życia. Włada on dużym oburęcznym mieczem, którym jest wstanie mocno poranić nawet mocnego wroga ale zajmuje się on też obroną. No i czas na moją ulubioną postać… czyli Ignis Scientia włada ona sztyletami po jednym na każdą rękę broń ta jest bardzo szybka obrażeniami przypomina miecz w wersji jednoręcznej zazwyczaj o dwa punkty obrażeń słabsza od miecza więc jest dobrze. Natomiast najbardziej interesujące w tej postaci jest jej rola jaką pełni w drużynie i rodzaje ataków, które nas wspomagają, a które można wykorzystać poprzez napełnianie paska i jego zużycie na specjalny atak. Atak specjalny tej postaci polega na tym, że postać rzuca do wrogów nas otaczających sztyletami, które działają jak Warpy do których możemy się teleportować i zadać jednocześnie takiemu celowi obrażenia. Ciekawe w tym ataku jest to, że jest bardzo efektywnych bo teleportujemy się w bardzo szybki i widowiskowy sposób do kilku celów po kolei w ułamku sekundy zadając obrażenia każdemu z nich. Nie jest może on jakoś specjalnie silny ale wystarcza by poranić wrogów nas otaczających poprze szybką sekwencyjność, która jest czasami bardzo przydatna. Pisząc o postaciach należy też powiedzieć co nieco o samej relacji jakie się kształtują między nimi gdyż jest to bardzo dobrze zrealizowany aspekt gry bo faktycznie czuć tą współpracę między głównym bohaterem a naszą drużyną. Relacje te są szczególnie widoczne w sytuacjach gdy nie walczymy, a podróżujemy czy odpoczywamy w tzw. „Camp” coś w rodzaju polowej bazy gdzie możemy trenować, jeść posiłki, zapisywać zdjęcia, które robi przez całą grę Prompto Argentum sowim aparatem oraz „Levelwoać”. I tu jest ciekawa sprawa bo podnosimy poziom odpoczywając w takich właśnie miejscach polega to na tym, że zebrane punkty EXP zapełniają pasek poziomu podnosząc go na wyższy gdy mam ich stosownie dużo. Natomiast w walce widać, że cała drużyna jest bardzo dobrze zgrana i się wspiera nawzajem co tylko pogłębia całą imersje spędzania z nimi czasu. Gdyż nie są to puste NPC, które nic nie wnoszą w rozgrywkę patrz NPC z Tery (MMORPG) gdzie tylko stoją i nic nie robią powtarzając te same teksty dając graczom Qesty. Kolejnym elementem, który omówię w tej recenzji jest jak wcześniej pisałem jest kwestia przedstawienia fabuły, nie musicie się obawiać spoilerów znam tylko demo czyli pierwszy rozdział ale ich tak tu będę unikał więc nikt sobie nie popsuje rozgrywki. Jest ona przedstawiana w następujący sposób mamy przede wszystkim Questy czyli zadania i tu mam z tego co było w demie ich dwa rodzaje. Pierwszym jest typowy Quest główny, który prowadzi warstwę fabularną do przodu i mamy tu dość spore różnicowanie raz trzeba pogadać z kimś, raz z kimś lub czymś zawalczyć lub zrobić proste zadanie kurierskie, które może spowodować pewien inny ciąg wydarzeń. Drugim typem Zadań są zadania poboczne medalowym lub też jak kto woli sztandarowym przypadkiem tego typu aktywności są na przykład tzw. misje typu Hunting gdzie jak sama nazwa wskazuje polujemy na przeróżne od małych goblinów po ogromne gluty czy gigantyczne latające lub chodzące potwory. Poza tym oprócz zadań nie zależnie czy głównych czy pobocznych mamy też ważny element, który odgrywa tu radio w aucie bo dzięki niemu co jakiś czas mamy wiadomości, które wnoszą pewne światło na historie naszych protagonistów czy to co się obecnie dzieje. Nasz protagonista posiada też oczywiście nie zbędny i nie zastąpiony sprzęt, który jest niezbędnie ważny w naszej misji czyli miecze i inne bronie? Nie! Magie!? Też nie, a Smartphone! Po co o tym pisze, piszę o tym ponieważ co jakiś czas w ramach wątku fabularnego mamy telefon od jakiejś duszyczki w potrzebie co tworzy pewną i ciekawą otoczkę immersyjną i pogłębia głębie togo co się dzieje tworząc naprawdę dobrą imersję tego wszystkiego poprzez pewne urealnienie i urzeczywistnienie działań, które podejmujemy.Mam nadzieje że nie unudziłem was za bardzo a razem moja recenzja była pomocna.Pokaż więcejPokaż mniej
Tak kiepskiego finala to jeszcze chyba nie było. Nie dałem rady tego przejść. Praktycznie wszystko jest w tej grze do bani. Nudna, kiepska fabuła, mechanika walk, kamera, nieprzemyślane aktywności, brak klimatu, postaci, które delikatnie rzecz ujmując, nie wzbudzają sympatii. Klapa total.Pokaż więcejPokaż mniej
FINAL FANTASY XV dla fanów i tych, którzy grają po raz pierwszy. Tak wita nas najnowsza odsłona jednej z najsłynniejszych serii w gatunku JRPG. Recenzję tę piszę z perspektywy osoby, która ma styczność z serią pierwszy raz i nie nabrała jeszcze estymy do legendarnej marki. Można powiedzieć, że grałem w tę produkcję wolny od ciężaru przeszłości, co pozwoliło mi podejść do rozgrywki bardziej swobodnie, bez wielkich oczekiwań i rozbuchanych nadziei fana. Brzemię króla W grze wcielamy się w 20 letniego księcia Noctisa, który wyrusza w podróż do miasta Altissia. Wszystko po to, aby wziąć ślub z wyrocznią Lunafreyą, co ma scementować pokój pomiędzy królestwem Insomni oraz cesarstwem Niflheim. Historia w grze rozpisana jest na 14 rozdziałów, z czego ponad połowa z tego dzieje się w otwartym świecie. Później gra staje się bardziej liniowa, ale nadal oferuje swego rodzaju wolność, bowiem twórcy zastosowali tutaj ciekawe rozwiązanie w postaci wspomnień do których można swobodnie wracać z zachowaniem przedmiotów i poziomów drużyny. Historia Noctisa należy do gatunku ciężkich opowieści z morałem, która może być trudno przyswajalna dla niektórych osób. Brak przegadania powoduje, że część graczy może nie wychwycić dobrze nakreślonej relacji pomiędzy księciem, a wyrocznią, co może mieć wpływ na mniejszy wydźwięk zakończenia tej historii. Osobiście uważam, że przedstawione jest to wystarczająco, a jedyne luki w fabule, to te tyczące się członków naszej drużyny, które zresztą są intencjonalne, bo każdy członek świty księcia dostał osobny dodatek do ogrania, który świetnie uzupełnia te braki. W kwestii braków fabularnych, to polecam po przejściu pierwszego rozdziału w grze, obejrzeć film "Final Fantasy XV : Gwardia Królewska" oraz mini serial dostępny na YT, który składa się z 5 odcinków o łącznej długości jednej godziny. Nie samą fabułą żyje król Jak na otwarty świat przystało w FFXV właściwie od początku jesteśmy zasypywani mnóstwem zadań i aktywności pobocznych. Szkoda, że większość zadań pobocznych, to przynieś, podaj, pozamiataj w najgorszym wydaniu rodem z RPG Makera, chociaż i tam można zrobić to lepiej. Niestety około 60% zadań w tej grze tak wygląda np. Jedź na farmę i przywieź mi 3 marchewki, ogórki, skórę słonia i co tam jeszcze sobie wymyślicie. Na szczęście jest 40%, które jest już znacznie ciekawsze, a są też perełki w postaci crossowerów z innymi produkcjami, gdzie gra pokazuje jak powinny wyglądać zadania poboczne. Kolejnym generycznym produktem są polowania, których w grze jest naprawdę mnóstwo. Są to zadania polegające na upolowaniu konkretnych bestii, a ich trudność wzrasta wraz z naszym poziomem łowcy. Tutaj generyczność jest mniej odczuwalna, a polowania bywają ciekawe oraz wymagające. Sytuację ratują też podziemia, które trzymają wysoki poziom. Każdy loch dostępny w grze, to inny ekosystem, mamy tu wulkan, kanały, kopalnię, wieżę demonów i wiele więcej. Brak tu powtórzeń dzięki czemu każdy dungeon eksploruje się z ciekawością i poczuciem prawdziwej przygody. Oprócz zadań pobocznych, są też inne mini aktywności, z ciekawszych warto wymienić łowienie ryb, wyścigi na Chocobo lub terenową regalią po specjalnych torach. W grze jest też automat arcadowy, ale oferowana tam gra, jest nudnawa. Przez świat Regalią Otwarty świat w FFXV wykreowany jest po mistrzowsku. Wszystko tutaj ma sens, a gracz nie ma poczucia, że ktoś napaćkał mapę w jeden dzień na kolanie. Cechuje go spora różnorodność we florze i faunie, a każdy gatunek napotykanych przeciwników ma swoją naturalną niszę ekologiczną powiązaną nawet z porą dnia i nocy. Podobnie jest z siecią dróg oplatającą całą krainę, która jest przemyślana, a wszystkie prowadzą do faktycznych miejsc, które gracz może odwiedzić. Świat gry możemy zwiedzać na nogach oraz Regalią z tym, że początkowo nasz samochód porusza się tylko po drogach. W późniejszej fazie dojdą jeszcze wierzchowce w postaci ptaków Chocobo, własny jacht do podróży morskich oraz ulepszenia dla auta pozwalające zamienić Regalię w auto terenowe, a nawet w samolot! Polowanie na demony Początkowo byłem zawiedziony oferowaną w grze walką. Było tak, bo wybrałem nie wiedzieć czemu tryb akcji, który moim zdaniem do rozgrywki na normalnym poziomie się nie nadaje. Bardzo szybko wkrada się wtedy do walki chaos, a kamera potrafi być zasłaniana przez krzaki, kamienie itp. Na szczęście dość szybko odkryłem, że można przełączyć się na tryb czekania, który polecam włączyć od początku. Walka dzięki aktywnej pauzie zyskuje na głębi taktycznej, można analizować wrogów odkrywając ich słabości oraz spokojnie korzystać z ekwipunku, wydawać rozkazy reszcie drużyny, a w późniejszej fazie nawet przełączać się pomiędzy Noctisem, a resztą, co pozwala łatwiej wyprowadzać wspólne ataki i korzystać w pełni z ich zdolności. Początkowy niesmak szybko zastąpiła satysfakcja ze starć, które w miarę rozwoju naszej drużyny stają się coraz bardziej efektowne, aby w późniejszej fazie gry oferować naprawdę spektakularne walki z potężnymi przeciwnikami. Wpływ na wrażenia z walki ma też spora ilość oręża do wyboru, różne napitki, którymi można wzmocnić drużynę oraz bonusy z żywności spożywanych na kempingach i w restauracjach. Nie zapomniano też o magii, pomimo prostoty, magia potrafi być potężna, a jej wartość docenią głównie osoby grające na normalnym poziomie, bo dobrze stworzony i użyty czar, potrafi zabrać połowę życia potężnemu wrogowi. Rozwój godny księcia W dobrej grze RPG nie może zabraknąć rozwoju postaci. W FFXV ten element został dobrze skrojony na miarę księcia, a gra oferuje rozwój aż do 120 poziomu. Poza zwykłym podnoszeniem poziomu, co zwiększa statystyki naszych postaci z automatu, mamy też szereg drzewek rozwoju w których można wydawać zdobywane punkty umiejętności. Mamy tu drzewko drużynowe, drzewko magii, taktyki, królewskich broni i kilka innych, a wszystkie zdolności kuszą oferowanymi możliwościami. Warto tu zaznaczyć, że punkty umiejętności zdobywamy nie tylko za poziomy, ale też za rożne aktywności w grze, łącznie z podróżowaniem, obozowaniem, mini grami, specjalnymi akcjami itd. Takie rozwiązanie zachęca do eksperymentowania oraz eksploracji świata. Bajeczna kraina fantasy Gra nie jest może obłędna graficznie, ale potrafi zachwycić kreacją świata oraz przeciwników. Nie można jej też odmówić widowiskowych potyczek oraz różnorodności, są tu góry, bajeczne mosty, wąwozy, małe miasteczka i wiele więcej. Dla przykładu wspomnę pierwsze wpłynięcie do miasta Altissia, to zachwyt sam w sobie. Widać tu sporą ilość pracy włożoną przez twórców, którą docenia się jeszcze bardziej ogrywając dodatki, bo tam można w pełni podziwiać szczegółowość miast Altissia oraz Insomni. PODSUMOWANIE: FF XV jest godnym reprezentantem legendarnej serii, a przynajmniej takie mam odczucia po pierwszym kontakcie z tą marką. Szkoda trochę, że pełny szczegółów i dopracowany świat jest mocno spłycany generycznymi zadaniami, które na pewnym etapie gry potrafią wymęczyć i zanudzić gracza. Na szczęście poza dobrze wykreowanym światem, gra oferuje też ciekawą fabułę główną, dobry rozwój postaci oraz niczego sobie walkę. Świetnie są też zaprojektowane podziemia oraz kilka zadań pobocznych i aktywności wartych uwagi. Ostatecznie plusy znacznie przeważają nad minusami, a jak dodamy do tego rozbudowany post play oraz ciekawie uzupełniające grę główną dodatki, to wyłania się obraz JRPG, którego można z czystym sumieniem polecić każdemu. PLUSY: ✔️ Piękny i pełen szczegółów świat ✔️ Relacje wewnątrz drużyny ✔️ Dobrze nakreślone postacie poboczne ✔️ Olbrzymia kolekcja muzyki ✔️ Dobry rozwój postaci ✔️ Sporo broni ✔️ Całkiem przyjemna walka ✔️ Podziemia ✔️ Świetne DLC MINUSY: ❌ Sporo generycznych zadań nie godnych RPG Makera, a co dopiero takiego hitu ( tragedia ) ❌ Początkowo zepsuta mini gra w łowienie ❌ Nudna mini gra arcade ❌ Trochę za mało rozbudowana magia OCENA: 8,5/10Pokaż więcejPokaż mniej
Nie rozumiem zachwytu nad grą. Jest to rpg które ma mechaniki które można używać w ograniczeniach. Otwarty świat w którym nic nie ma, za to dużo liniowego chodzenia po nudnych lokacjach i backtrackingu. Przeciwnicy pojawiają się na losowych poziomach doświadczenia, a w wielu przypadkach mimo przewyższania ich o kilka poziomów nadal zabijają w 1-2 ciosy na normalnym poziomie trudności, końcowe bossy są wręcz meczące, walka z nimi to jedno krótkie combo które zadaje tyle co nic, obrywanie ciosem którego nie da się uniknąć, użycie potka do regeneracji i tak w kółko przez 5-10minut każdy. Cały system walki jest chaotyczny a polega na trzech przyciskach. Fabuła z każdym kolejnym rozdziałem ma coraz więcej dziur. Historia jest o 4 kompanach a ich najbardziej ambitne rozmowy sprowadzają się do najwyżej trzech zdań. Pod każdym aspektem gra była nieciekawa, niesamowicie niewykorzystany potencjał.Pokaż więcejPokaż mniej
Około 37h w grze, i jestem w 13stym rozdziale z 14stu... Więc już co nieco mogę napisać ;) Update... 41h i... Grę skończyłem! Bałem się że zajmie mi 100h! 😉 Więc nie jest źle, ale jak ktoś chce robić misje poboczne to spokojnie może grać i 80h! Ja zrobiłem parę żeby ciut podlevelowac, ale tylko parę. To jest pierwsze FF jakie gram! I gra podobała mnie się mnie od pierwszego wrażenia! Chyba dlatego iż walka tutaj jest nie jak klasycznie w JRPG, turowo, ale w czasie rzeczywistym! Jak Slasheryz tylko... Mamy opcję spauzowania gry i wybrania napoju jaki mamy my wypić albo nasz członek drużyny, albo możemy też zmienić ekwipunek (bo broń mamy 4 sloty i zmienia się krzyżakiem na PADzie w locie ;) ), taka "aktywna pauza" ;) Aha! DUŻY plus za to że jest wersja DEMO! ALE! Też i trochę minus! :( A dlaczego...? A dlatego iż w Demo jest implementacja RTX, dla DLSS! Co jest naprawdę super! Bo przy 1440p mamy stabilne 60 fps, przy użyciu GPU 60-70%! A w wersji pełnej NIE MA technologii DLSS! :( Więc trochę się oszukałem... :( Mam też 60 fps płynne, ale uzycie jest około 70-80% GPU. Po wyłączeniu blokady FPS i użyciu GPU 90-95% mam około 80 FPS na max detalach w 1440p. Aha mam aktualnie RTX 2070 Super. Ale UWAGA! Podczas walki potrafi czasem spadać ilość klatek do jakiś 30 albo nawet 20! Więc coś im nie do końca wyszło... Głównie tak się dzieje jak się włączają efekty wizualne walki typu ognie, błyskawice itp... Więc może by się dało to poprawić ustawieniami grafiki / efektów, ale nie chciało mi się tym bawić bo aż tak mi to nie przeszkadzało. To nie Dark Souls/Sekiro, że przez sekundę opóźnienia ginie się na hita... Aha, ta gra żre kosmiczne ilości VRamu! Przy 1440p to mi zarlo 7,5 Giga! Graficznie Gra ma naprawdę dość sporej wielkości świat, a wygląda bardzo ładnie. Modele postaci są wg mnie bardzo szczegółowe i dobrze animowane. Cały czas płynie czas 😉 Więc jest cykl dnia/nocy... Jest ważny bo raz że w nocy jest bardziej niebezpiecznie, bo więcej potworów wyłazi, a dwa że niektóre tylko w nocy wyłaza ... Co ważne jak mamy misję polowania na jakiegoś. A do tego dochodzą efekty pogodowe typu deszcz. Muzycznie Nie moje klimaty, więc nie będę się wypowiadał... Jeśli chodzi o gadanie to dubbing jest zrobiony na wysokim poziomie, i słucha się tego przyjemnie. UWAGA! Jeden minus dla niektórych to brak Polskiej wersji językowej! 🙁 Co prawda żeby zrozumieć z grubsza historię, to nie trzeba od razu Oxfordu kończyć 😉 Wiec jak ktoś ma choćby podstwawy Angielskiego, to powinien pokumac o co chodzi... Mięsko/Gameplay W skrócie większość misji polega żeby udać się w dane miejsce, po drodze wytluc potwory/przeciwników, zabrać coś i dostarczyć z powrotem, albo na miejscu zatluc duzego potwora, albo stado mniejszych albo jedno i drugie. No i wrócić po nagrodę... Są jeszcze wyścigi na takich pseudo strusiach , ale ani jednego nie próbowałem... Czasem trzeba poszukać czegoś bez tluczenia kogokolwiek. Na dane miejsca podróżujemy albo z buta (to na bliżej) albo najczęściej samochodem! Albo później do niektórych miejsc da się szybką podróż robić. Jazda samochodem to jest bardzo specyficzna, bo samochód sam jedzie!!! A my w tym czasie słuchamy dialogow ziomali, podziwiamy widoki albo możemy... Robić zakupy! 😁 Aha możemy ręcznie zatrzymać samochód albo zawrócić, I zmieniać pasy. Nie ma craftingu, ale możemy znaleźć lub kupić bronie/stroje/wisiorki z różnymi poziomami i statystykami. Swoją postać i towarzyszy levelujemy ale nie ma statystyk do wyboru tylko ogólny poziom postaci . Walka Jest dynamiczna, i nawet dość wymagająca... Ja 95% gry przeszedłem na Normalnym stopniu trudności! Ale końcówka w tej wersji Definite Edition, to przed ostatnią walką, rzuca nam gra do pobicia 3 Bossów pod rząd! A przed nimi jest jeszcze mega Boss do utluczenia! Na tych 3 Bossów na sam koniec az zmieniłem stopień trudności na łatwy bo już wymieklem... To są extra Bossowie z DLC, bo ostatni Boss nie jest trudny... Historia Ciekawa i... Wzruszająca jest. Naprawdę dużo jeszcze można by pisać! Bo gra jest naprawdę duża, ma sporo mechanik, ma po prostu ROZMACH! 😁 Grę polecam miłośnikom otwartego świata w klimatach Fantasy polaczonego z... Techniką! Bo jeździmy samochodem normalnie na paliwo a jednocześnie istnieje magia i stwory... Polecam inne moje Recenzje ;)Pokaż więcejPokaż mniej
Słaba i nieciekawa fabuła. System walki taki sobie. Ciągłe crashe praktycznie czynią tą grę niegrywalną.Pokaż więcejPokaż mniej
Źródło: oryginalne recenzje użytkowników Steam. Głosy pomocności to archiwalny zapis, nie dane na żywo. Ostatni odczyt: 15.08.2026.
