ZalecanaGracz Steam
WSTĘP Gothic 3 to zarazem jedna z moich ulubionych gier, jak również jedna z tych, których potwornie nienawidzę. Według mnie najbardziej spartolony tytuł w historii i jeden z najgorzej wykorzystanych potencjałów. Talent i fakt tworzenia z pasją i sercem u studia Piranha Bytes jest niezaprzeczalny. Można to zauważyć patrząc zarówno na ich poprzednie produkcje jak też na to z jaką pieczołowitością zostały wykonane poszczególne elementy w G3. Świat, muzyka i grafika zadziwiają mnie nawet teraz, 9 lat po premierze. Jednak gra miała bardzo duże problemy przy starcie, a największą przeszkodą na drodze twórców okazał się wydawca czyli studio JoWood. Firma ta nie dała skończyć Gothica i naciskali aby wydać go wcześniej niż spodziewali się tego developerzy przez co wiele aspektów nie zostało ukończonych i gra nie wygląda tak jak na to zasługuje....a wielka szkoda bo mogłaby być jednym z najlepszych rpgów w historii. BŁĘDY Przejdźmy jednak do konkretów. Zastanówmy się nad tym co poszło nie tak. Zasadniczym problemem całej gry jest nieskończony i pełen błędów silnik. Już nie chodzi tutaj o samą optymalizację, która nawet dzisiaj daje się we znaki, ale o inne problemy techniczne, których jest sporo. I nie są to tylko takie drobnostki jak znikające tekstury czy dziury w ścianach ukazujące programistyczną nicość. Zdarzają się tutaj takie błędy, przez które niemożliwym staje się ukończenie zadania, bo to na przykład jakiś przeciwnik wejdzie w ścianę i wyparuje, albo nasz sojusznik, którego prowadzimy do celu zablokuje się gdzieś i już się nie ruszy. Pomimo, że z większością tych problemów można sobie jakoś poradzić to ciężko jest je zignorować. Drugim równie dużym kłopotem jest system walki, ale tutaj Piranha popełniła wielki błąd już na samym początku. Doskonale wiedzieli, że walka nie jest zbyt dobrze zrealizowana, ale mimo to w pierwszych sekundach gry rzucają na nas tabuny orków, których musimy siekać jednym przyciskiem. Pół biedy, że orkowie to jedne z najmniej zbugowanych plugastw, bo jakby zacząć grę od walki z watahą wilków lub grupką mumii z pięściami twardszymi od stali, to gra wyglądałaby jeszcze gorzej dla nowych graczy. Brak różnorodności stylów walki i zepsuci przeciwnicy to nic w porównaniu z kolejnym babolem. Jest to zresztą jeden z największych absurdów w historii systemów walki w grach. Tyczy się on rozwoju umiejętności. Jak w każdej grze rpg tak też w Gothicu nasz bohater zdobywa punkty doświadczenia, możemy rozdać je pomiędzy wybrane umiejętności. Proste, ale co jeśli jedna z tych umiejętności jest tak zepsuta, że zamiast ułatwiać nam grę to ją utrudnia? Chodzi tutaj o walkę mieczem. Awansując z pierwszego na drugi poziom odczujemy różnicę w płynności i szybkości wyprowadzanych ciosów, więc walka stanie się wydajniejsza. Jednak jeśli nie daj boże wejdziemy w trzeci stopień wtajemniczenia to wpadniemy w sidła, które zostawił na nas podły programista. Ktoś odpowiedzialny za system walki wpadł na pomysł, że fajnym bonusem będzie możliwość przewracania przeciwników i tak oto na trzecim poziomie walki mieczem każdy nasz cios powala oponenta. Cóż jednak jest w tym złego? Otóż problem polega na tym, że gdy nasz przeciwnik legnie na ziemi to nie możemy go w żaden sposób dobić, a jedyne co robimy to dajemy mu możliwość wyprowadzenia szybkiego kontrataku. Tak więc na pierwszym i drugim poziomie bez problemu siekaliśmy wrogów w kilka sekund jednym przyciskiem, a trzeci poziom jedynie wydłuża każdą walkę i zabarwia ją dodatkowo o jeszcze większą frustrację. ZALETY Czas zająć się plusami gry, zwłaszcza, że tych również nie jest mało i są nad wyraz okazałe. Największą zaletą Gothica jest ogromny, całkowicie otwarty i tętniący życiem świat. Zadziwiające jest dla mnie to, że przy tak ładnej grafice twórcom udało się stworzyć ekosystem, który jest jednolitą całością. Nie uświadczymy tutaj żadnych ekranów ładowania, zarówno jaskinie, budynki jak też odległe lądy są dostępne w idealnym z punktu widzenia imersji wydaniu. Jest to o tyle ważne, że takie rozwiązanie znacząco wpływa na klimat i wiarygodność świata gry. Oczywiście na tym piękno Gothica się nie kończy. Ogromne góry, z których widać całą krainę, wielkie wodospady, zatoki i przede wszystkich duże, otwarte miasta. To wszystko sprawia, że ten świat robi wrażenie nawet niemal 10 lat po premierze i do dziś jest jednym z najlepiej skonstruowanych uniwersów w grach. MUZYKA Następnym dziełem sztuki jest oprawa audio. W grze nie ma właściwie miejsca, w którym panowałaby cisza. W dziczy słychać śpiew ptaków, wyjące wilki oraz szum liści, w miastach pracujących robotników, skrzypiące drewniane domy oraz rozmowy mieszkańców, a w górach głośne podmuchy wiatru i pomruki dzikich bestii. Dźwięki walki, otoczenia i dialogi są wykonane wzorowo, ale to muzyka zasługuje na największe uznanie. W grze znajduje się niemal 30 utworów z czego każdy oddaje klimat miejsca w jakim się aktualnie znajdujemy. Przemierzając niziny Myrtany usłyszymy spokojny akompaniament w postaci Vista Point, przebywając nieopodal wodospadu w Silden dostaniemy dynamiczną i ożywiającą kompozycję, a udając się w góry do naszych uszu dotrze dźwięk melodii granej na dudach, charakterystycznej dla zimowych wyżyn. FABUŁA Fabuła także zasługuje na to aby o niej wspomnieć. Zarysowuje się ona dosyć szybko, już na początku dowiadujemy się praktycznie wszystkich szczegółów. Cała Myrtana została opanowana przez Orków pod przywództwem znanego z poprzednich części czarnego maga Xardasa. Teoretycznie naszym zadaniem jest kontynuowanie walki ze złem, jednak twórcy dają nam swobodę w wyborze ścieżki jaką chcemy podążać. Trzon rozgrywki opiera się o system reputacji, którą zdobywamy wykonując zadania dla poszczególnych frakcji. Dobra reputacja u ludzi zaowocuje kontrastową reputacją u orków, więc za jednym podejście nie da się odkryć wszystkich zadań i wątków. Przykładowo gdy będziemy regularnie zabijać orków i ich przywódców to w pewnym momencie zaczną oni nas atakować podczas wizyty w ich miastach. Ta wolność i jej konsekwencje również znacząco wpływają na wiarygodność świata gry bo zachowuje on przez to pozory żyjącego społeczeństwa, które reaguje na nasze poczynania. PODSUMOWANIE Wyjątkowo ciężko jest mi ocenić tę produkcję, ponieważ ją uwielbiam, ale doskonale wiem, że ilość zalet mniej więcej pokrywa się z ilością wad i niedoróbek. Jednak biorąc pod uwagę sytuację jaka zaistniała wewnątrz projektu to racjonalne ocenienie pracy twórców jest jeszcze trudniejsze. Gra nie jest niestety przez to jakoś szczególnie dobra, jednak jeżeli potrafimy przymknąć oko na jej liczne wady dostaniemy produkt, który w zamyśle ewidentnie miał być czymś wybitnym. W wielu momentach będziemy się denerwować na to jak źle zoptymalizowany jest to tytuł, jak słaby jest tutaj system walki lub jak przeciętnie napisane są questy poboczne. Jednak na szczęście to te niesamowicie dobre momenty zapadają w pamięć znacznie bardziej. + Bardzo dobra fabuła + Ogrom świata i jego piękno, + Genialny dźwięk oraz muzyka + Fenomenalny silnik graficzny, który po drobnym podkręceniu w plikach do dziś robi wrażenie + Ogromna ilość ludzi, przedmiotów oraz zadań... - ...ale większość questów pobocznych to powtarzanie ciągle tego samego - bardzo słaby system walki, - tony błędów zarówno na podłożu rozgrywki jak też graficznym - słaba optymalizacja silnika Gothic 3 = 7/10 Gothic 3 + Patch 1.75 + QP 4.2 + Modyfikacja pliku Ini = 8.5/10Pokaż więcejPokaż mniej
91,3 godz. w chwili recenzji145 osób uznało to za pomocne