ZalecaneGracz Steam
Coś jak w "Ojcu Chrzestnym", ale jednak nie - o Mafii II słów kilka Dzięki Mafii II nabawiłam się chęci na gangsterskie klimaty, skutkiem czego zaczęłam czytać "Ojca Chrzestnego". Mafia II jest grą, po której czuje się spory niedosyt, zwłaszcza że [bez spoilerów] zakończenie zbija z tropu, wyrzuca z krzesła, strąca z pantałyku. Nie wiadomo, co jeszcze, ale na pewno jest nieprzewidywalnie. Naszym bohaterem jest bardzo przystojny, młody Vito Scaletta pochodzący z Włoch. Chłopak otrzymuje w wojsku przepustkę (a trafił do niego przymusowo za kradzieże i demolkę) i wraca do Stanów Zjednoczonych, gdzie odnawia przyjaźń ze swoim przyjacielem, Joe, którego dziewczyna do towarzystwa wygląda jak komputerowa Jennifer Lawrence z rudymi włosami (dosłownie jak w filmie "American Hustle"). Vito, zawsze skory do rozrabiania, pomaga spłacić długi siostry i matki, po czym wdaje się w porachunki z mafiozami i zaczyna współpracę z wysoko postawionymi w tej branży ludźmi. Na każdym kroku towarzyszy mu wesołek Joe. Gra posiada bardzo wciągającą fabułę, jaka sprawdziłaby się idealnie jako scenariusz filmowy. Owszem, jest tu dużo oglądania, ale również dużo samej rozgrywki, która jest płynna i przyjemna, a tym bardziej uprzyjemnia ją naprawdę świetna grafika i pięknie wymodelowane postacie. Co fajne, nawet ulice nie świecą pustkami i zawsze jest na nich dużo osób oraz samochodów. Rzecz jasna... to czasem wkurza, zwłaszcza że często trzeba zwiewać przed policją albo wrogami. W pierwszej części gry jest zima, bardzo ładna zima, można nastrzelać sporo printów do galerii (heheszki), potem Vito idzie do więzienia, a później, po wyjściu z niego, mamy wiosnę... Kilka lat później. Niestety nie posiadamy dużej ingerencji w życie bohatera mimo tego, że można się trochę pobawić samochodami, zjeść hot-doga, wypić coś w barze... Trochę razi ten brak najprostszych iinterakcji z postaciami przypadkowo spotykanymi na drodze (po powrocie Vita z wojska jest jedna taka ładna, z taką staruszką; trzeba do niej podejść i wysłuchać, co ma do powiedzenia). Misje są nietrudne do przejścia, ale nawet na poziomie łatwym potrafią podnieść ciśnienie i sprawić, że w żyłach płynie adrenalina. Są tu istnie mistrzowskie zwroty akcji, sensacja, masa emocji i pragnienie dowiedzenia się, co będzie dalej... Mafia II dostarcza rozrywki na wiele godzin. Po pierwszym przejściu gry rzeczywiście ma się ochotę na więcej, choć wiemy, co się wydarzy. To nic! Skoro gra jest tak dobra, nie widzę żadnych przeszkód, aby przejść ją po raz kolejny. Wciąga, uzależnia, jest pięknie zrobiona. Potrafi sprawić, że gracz wstrzymuje oddech. Fizyka świata bardzo na plus, choć czasem odnosiłam wrażenie, że wszystko się toczy jakoś wolno. Mogłoby być więcej rozdziałów, jakiś wybór zakończeń, możliwość podejmowania decyzji - w drugiej części kultowej Mafii sprawdziłoby się to wprost idealnie. Brakowało mi także czegoś w rodzaju awansowania na wyższe poziomy w rodzinie mafijnej, najlepiej w postaci drzewka. Bo niby Vito zyskiwał respekt, ale później znów stawał się nikim... I tak w kółko. A miałam nadzieję, że gramy po to, aby dojść do numeru 1. Genialnym bonusem do gry jest galeria z grafikami i albumem rodzinnym Vita. Ciekawy jest także podkład dźwiękowy. Nie udało mi się zebrać wszystkich numerów Playboyów, ale te, które otworzyłam, nacieszyły me oko. Ładne te panie, nie jakieś wieszaki z rozmiarem zero. Zapraszam na moją stronę kuratora Steam. Na pewno znajdziesz tam coś dla siebie.Pokaż więcejPokaż mniej
18,5 godz. w chwili recenzji97 osób uznało to za pomocne