PolecaneGracz Steam
Zalety: -Złożony, rewelacyjny system walki -Absolutnie mistrzowska fizyka -Grafika, i optymalizacja gry na najwyższym poziomie -Rozbudowany system kreacji postaci -Najlepszy tutorial w historii gier -KONIE!!! -Nie do końca poważny klimat gry -Niska cena -Świetnie wykonane mapy... Wady: -....których niestety nie ma za dużo -Pojedyncze problemy z balansem (naprawiane przez twórców) -Nie jest to wina gry, ale w większości toksyczne community Ocena: 9/10 Chivalry: Medieval Warfare był przez długi czas moja ulubioną grą multi. Był, dopóki gry nie usiekli exploiterzy, przez których gra zyskała przydomek "Ballerina Warfare", a twórcy zamiast naprawiać, dodawali tylko więcej skinów z workshopa za prawdziwe pieniądze. Dzisiaj jest już martwym, przestarzałym kawałkiem kodu, który zamieszkują wyłącznie ci co lubią walczyć na piruety. Na miejsce Chivalry przybył Mordhau, dzieło małego zespołu Triternion, który na celu miał zająć miejsce bo nie żyjącym już ojcu. Jak jej się to udało? Zapraszam do recenzji: Na początku gra nam proponuje przejść tutorial, co polecam zrobić nawet jeśli wolicie odkrywać mechanizmy gry na własną rękę. Jest on tak zabawny, że uniknięcie go pozbawi miłych wspomnień. Już w samym tutorialu, gra uświadamia nam, jak bardzo rozwinięty jest system walki względem Chiva. Możemy wybierać kąt cięcia ruchem myszy jak w Mount&Blade, z tą różnicą, że kątów cięcia uwzględniono na tyle dużo, że można odnieść czasem wrażenie że mamy pełny wybór 360 stopni. Znacząco też ulepszony kontry, kopanie i strzelanie z broni dystansowej nie jest już takim drewnem jak Medieval Warfare, a i gra dodaje dużo od siebie. Przede wszystkim: Bronie mają ze sobą fizyczny kontakt. Sytuacje w której ostrza zderzą się z ostrzem wroga, będą chlebem powszednim. Przy okazji tego systemu powstał tzw chambering. Zamiast blokować cios wroga, można go odepchnąć zamachem z własnej broni i uderzyć go własnym ciosem, zużywa to jednak więcej staminy. A tej trzeba pilnować, bo w przeciwieństwie do Chiva, w której brak staminy dawał najwyżej wytrącenie z równowagi, tutaj jej zabraknięcie, najczęściej oznacza śmierć. Jeżeli zablokujemy mając za mało lub 0 staminy, nasza broń zostanie wytrącona z ręki, a my będziemy bezbronni do czasu gdy zmienimy broń, podniesiemy upuszczoną, lub zdecydujemy się okładać wroga pięściami. Oprócz tego sporo broni ma, alternatywny sposób działania. W wypadku broni długiej najczęściej to będzie technika pół-mieczowa, lub krótszy chwyt drzewca, co skróci czas ataku i jego zasięg, w wypadku kilku broni jest odwrócenie broni z ostrej klingi na obuch (tak można wziąć miecz w technikę Mordhau) co pomaga przy opancerzonych wrogach, lub - co lubię najbardziej - rzucić bronią we wroga. Przy okazji rzucania, nie mogę nie wspomnieć o rewelacyjnej fizyce gry. W Chivie bezbronność wobec broni dystansowej potrafiła wkurzać, jeśli się nie miało tarczy. Tutaj, lecące sztylety, toporki, kamienie, oszczepy można zablokować mając dobry timing, co wbrew pozorom nie jest takie trudne. Mało? Jeżeli mamy więcej szczęścia, lub odległość nam sprzyja, możemy nawet zablokować lecące w naszą stronę strzały i bełty. To jednak jest już naprawdę trudne. A jeżeli nam jeszcze mało, możemy takie ataki zwyczajnie strącić własnym atakiem, lub drugim lecącym obiektem. Tak tutaj strzała może się zderzyć ze strzałą, i innym obiektem. Że już nie wspomnę, że nawet pociski z katapult mogą się zderzyć ze sobą nawzajem. Absolutne mistrzostwo. A nie tylko to jest mocną stroną fizyki, bo i ragdolle są w większości naprawdę dobrze zrobione. Największą nowością w mechanice walki, są konie, i z nimi jest jak na prawdziwym polu bitwy. Na otwartym terenie, konie są bardzo skuteczne, jednak w terenie zabudowanym, koń może się blokować na obiektach. Jedzie się nimi naprawdę fajnie, a miłośnicy nabijania wrogów na lancę, rodem z Mount & Blade'a będą wniebowzięci. Kolejną różnicą względem Chivalry jest brak klas. Tutaj mamy kilka gotowych buildów i - co najważniejsze - możliwość stworzenia własnego. To jaki pancerz, uzbrojenie wybierzemy, zależy wyłącznie od nas i od punktów do rozdysponowania. Tych mamy 16, i trzeba je mądrze gospodarować bo każdy oręż i element oręża ma cenę. Do tego dochodzą perki. Jedne pozwalają lepiej regenerować staminę lub zdrowie, przy trafieniu, inne dają nam zdolność odskoków, a jeszcze inny daje dodatkowe 5 sekund po wyzerowaniu HP, i tym samym szansę na dobicie wroga. Cały ten system pozwala nam nawet grać... wieśniakiem i okładać wrogów grabiami, patelniami i innymi narzędziami. Do tego wszystkiego dochodzą skórki do broni, dodatkowe elementy pancerza, kolory emblematów, itd. Wszystko to za walutę otrzymywaną w grze. Ekonomia wokół tego jest zrobiona dobrze, przy odrobinie samozaparcia można odblokować spokojnie każdą broń. Co innego skiny, i elementy pancerza. Te nieraz mają spore ceny, ograniczenie levelem i na szczęście efekt wyłącznie kosmetyczny. Uważam to za o wiele lepszą alternatywę od ograniczonych klas. Jeżeli znudzi się nam zwykła rozgrywka, można pobawić się w roleplay i np grać sędzie na pojedynkach. Przejdźmy do trybów i map. Tych niestety nie ma wiele. Jest klasyczny deathmatch, zarówno drużynowy jak i indywidualny, jest Frontline z zadaniami do wykonania, inwazja z zajmowaniem punktów, tryb hordy i Battle Royale. W fazie bety jest też rankedowy tryb pojedynków. Generalnie większość trybów jest zrobiona poprawnie. Niestety z trybem BR i dueli jest dość spory problem. Te tryby powinna cechować szybka gra. Przeciwinik za przeciwnikiem, bitwa za bitwą bez zbędnego szukania, i nie wiem czy to efekt złego matchmakingu, czy małej ilości graczy, ale po skończonej grze która kończy się szybko, trzeba zmieniać serwer... który już szybko się nie wyszukuje. Innym problemem są mapy. Są one fantastycznie wykonane, niestety jest ich dość mało. I ten i inne problemy wynikają z cechy studia Triternion. To nawet nie studio, a mała grupa ludzi operująca zdalnie z różnych krajów. Stąd też niewiele map, oraz pojedyncze problemy z balansem. Ostatnio tarcze uczyniono niemal bezużytecznymi, a Maule potrafią zwyczajnie wkurzać mając pełny pancerz. Nie mniej widać że twórcom chce się, i zależy by gra była jak najlepsza. I tak efekt końcowy jest naprawdę imponujący. Na koniec poruszę kwestie techniczne. Gra świetnie bawi się oświetleniem, nadając klimat różnym lokacjom, a jej tekstury i wygląd otoczenia wygląda naprawdę fantastycznie. Ostre i pełne detali. Jednocześnie gra jest bardzo dobrze zoptymalizowana. Grę jeszcze testowałem, gdy mój komputer nadawał się do muzeum, a i wtedy na najniższych potrafiła osiągnąć 30 klatek. Dziś z nową kartą gra hula jak należy niemal na najwyższych. Gra ma sporo opcji konfiguracji zarówno grafiki, interfejsu jak i samej gry. Jeżeli chcemy możemy wybierać kąt ciosu ruchami postaciami, albo przypisać pod klawisz lub przycisk myszy, Pełna profeska. Podsumowując: Mordhau to naprawdę godny następca Chivalry i zdecydowanie najlepsza gra multi jaką ogrywałem. Życzę jej, by nie spotkał jej ten sam los co z Medieval Warfare, bo widać masę włożonego serca w tą grę. Polecam każdemu. PS: Uważajcie na Seyumoura.Pokaż więcejPokaż mniej
58,9 godz. w chwili recenzji50 osób uznało to za pomocne