PolecaneGracz Steam
Sonic Adventure DX to rozszerzona wersja gry stworzonej w 1998 roku na Sega Dreamcast. Po raz kolejny mierzymy się z Eggmanem lub jak kto woli, Ivo Robotnikiem. Tym razem zły doktor przebudził starożytną bestię, dzięki której chce zniszczyć Station Square i postawić na jego zgliszczach swoje imperium. Jedynie Sonic i jego przyjaciele będą w stanie pokrzyżować szyki głównemu antagoniście serii. Fabuła nie jest specjalnie wyszukana, ale to w końcu Sonic, nikt raczej nie spodziewał się po nim historii na miarę najlepszych RPG'ów. Opowieść jest prosta, ale wciąga i co najważniejsze, nie jest to stek bzdur, jaki zaserwowano nam choćby w Sonic 06. Kampania jest podzielona na 6 różnych postaci + ostateczną historię, którą odblokujemy przechodząc wszystkie standardowe. Każdym bohaterem gra się inaczej i każdy ma inny cel w etapie, dla przykładu grając jako Tails musimy przejść etap szybciej od swojego rywala, natomiast E-102 Gamma niszczy na swojej drodze cele, zyskując dodatkowy czas. Najbardziej rozbudowana jest historia Sonica, wydaje mi się też, że jego gameplay ogólnie daje najwięcej frajdy. Poziomów nie ma specjalnie dużo, jednak zmieniają się one w zależności od tego kim gramy. Levele połączone są tzw: hubem, czyli lokacją, z której dostajemy się do innych. W SA: DX hub nie jest specjalnie duży, jest podzielony na 3 strefy: Station Square, Mystic Ruins i Egg Carrier. Czasami konieczne będzie zrobienie czegoś w hubie, aby pchnąć fabułę do przodu. Akurat bardzo lubię huby i podobało mi się to, że można się porozbijać bez celu po nim, ale są osoby, którym zapewne taki system nie przypadnie do gustu. Gameplay najprościej mogę ująć: Sonic w 3D. Staramy się jak najszybciej pokonać poziom, odpowiednio używając naszych zdolności. Najbardziej podobały mi się historie Sonica, Tailsa i Gammy: są szybkie i pełne akcji, czyli dokładnie to, czego oczekuję od tej serii. Nie przypadła mi do gustu historia Big The Cata, którym łowimy ryby, dopóki nie złapiemy jego żaby. Na początku w ogóle nie wiedziałem jak się łowi, ale na szczęście w końcu załapałem o co chodzi. Jak już ogarniemy co i jak to kampania Biga nie jest trudna, ale jest po prostu nudna, a sam kot porusza się wolno, jakby ktoś mu kij wsadził w dupę (chociaż postacie z Sonica raczej ich nie mają). Jest jeszcze jedna rzecz, której oczekuję od gry z Soniciem: dobra muzyka. Tu nie jest dobra. Tu jest rewelacyjna. Właściwie każdy utwór w grze jest świetnie skomponowany, czy to plaża, czy to wesołe miasteczko, czy to baza Eggmana, znajdziemy tu coś dla siebie. Graficznie oczywiście nie należy oczekiwać fajerwerków, ale jako iż stylistyka jest kreskówkowa, to gra nie zestarzała się aż tak bardzo pod tym względem. Przynajmniej pod względem tekstur, gdyż animacje dzisiaj budzą śmiech, szczególnie ruch ust postaci, kto widział szczękę Sonica w cut-scenkach, wie o czym mówię. Poziomy są bardzo dobrze zbudowane i różnorodne. Raz uciekamy przed śnieżną lawiną, gdzie indziej jeździmy samochodzikami, by zaraz potem wspinać się po powietrznym statku. Bardzo podobała mi się otwartość plansz, często do celu prowadzi wiele dróg i tylko od nas zależy którą podążymy. Z hubu możemy dostać się także do Chao Garden, czyli swoistej wariacji na temat Pokemonów. Przynosimy zwierzątka uratowane w zwykłych planszach i wzmacniamy nimi swojego Chao, by ten był w stanie bić rekordy w wyścigach. Nie jest to raczej zabawa w moim stylu i robiłem ją głównie dla osiągnięć, ale jeśli ktoś lubi takie rzeczy, to powinien być zadowolony, tym bardziej, że gra w ogóle nie zmusza nas do tej atrakcji. Strona techniczna, jak to z wieloma innymi Sonicami bywa, jest dość słaba, aczkolwiek jeżeli nie chcesz na siłę zbreakować gry, szczególnie Spin Dashem Sonica, to powinieneś raczej ustrzec się większości glitchy. Steamowy port jest niestety trochę słabo wykonany, mamy niby wyższe rozdzielczości do wyboru, ale po ich wybraniu zamiast dostać prawdziwą rozdzielczość dostajemy okienko otoczone ramkami. Różowymi. Ała, moje oczy. Polecam zainstalować mod Better SADX, dzięki któremu można grać z normalną rozdzielczością. A, jak sugeruje DX w tytule, dostajemy kilka ulepszeń względem oryginału, ale nie są one jakoś niezwykle znaczące. Zmiana modeli, nieco inny Chao Garden, czy tryb misji, gdzie mamy jakieś wyzwania w hubie i etapach. Do zdobycia mamy 130 emblematów, nagrodą za zebranie ich wszystkich jest możliwość grania Metal Soniciem. Niestety Metal Soniciem gra się tak samo jak zwykłym jeżem, nie dostajemy też żadnych nowych plansz, po prostu przechodzimy etapy Sonica, tylko zmienionym modelem. Szkoda, że nie dostaliśmy jakiejś mini-historii, czy planszy. Ponarzekałem trochę, ale pomimo tych wszystkich niedociągnięć bawiłem się przednio. Gra jest szybka i dostarcza wiele radochy, a po jej ukończeniu wciąż jest sporo do roboty. Ciężko mi zdecydować, czy ktoś polubi Sonic Adventure, czy nie, gdyż patrząc na opinie ludzi, to albo tę grę kochają albo nienawidzą. Ja należę do tej pierwszej grupy i polecam ze swojej strony ten tytuł, szczególnie fanom platformówek. Plusy: + Niezła fabuła + Wiele grywalnych postaci + Dobrze zbudowane plansze + Muzyka + Jest co robić + Hub + Chao Garden Minusy: - Niektóre epizody słabsze od innych - Dużo glitchy - Przeciętny port Steamowy - Słaba nagroda za zdobycie wszystkich emblematów Ocena: 9.5/10Pokaż więcejPokaż mniej
46,8 godz. w chwili recenzji17 osób uznało to za pomocne