DLCThe Sinking City Remastered - Investigator PackWczytywanie ofert sklepów
The Sinking City Remastered
Jeśli interesują cię śledztwa w nadnaturalnym mieście, The Sinking City Remastered oferuje otwartą eksplorację i sprawy z różnymi możliwymi rozwiązaniami. W 
GOG gra kosztuje ≈ PLN 19.37. Wersja Steam na PC jest przeznaczona dla jednego gracza, więc sprawy i wędrówki po Oakmont przechodzisz w pojedynkę. Możesz poruszać się pieszo, łodzią lub w skafandrze, a pełna obsługa kontrolerów pozwala wybrać wygodne sterowanie.
K4GThe Sinking City Remastered Standard Edition Steam CD KeyHistoryczne minimum ~ 15,63 złObejmuje Steam i sklepy zewnętrzne
Wczytywanie ofert sklepów
Cena docelowa
Ustaw cenę docelową. E-mail zostanie wysłany, gdy dostępna oferta w wybranym regionie osiągnie tę kwotę lub spadnie poniżej niej.
Historia cen
Ostatnie 36 miesięcy · aktualizacja codziennaMinimum historyczne~ 15,63 zł2023-11Aktualne minimum wśród sklepów~ 140,97 złSteamwzględem minimum historycznego+802%
Ceny obejmują Steam i 39 autoryzowanych sklepów; uwzględniamy wyłącznie legalne, zweryfikowane oferty. Wykres pokazuje tygodniowe minima na całym rynku oraz oficjalną cenę Steam z ostatnich 36 miesięcy.
Historia cen jest zapisywana w dolarach. Pokazane kwoty przeliczono na PLN po kursie EBC z 2026-11-09 i mają charakter orientacyjny; to, ile faktycznie zapłacisz, widnieje na stronie sklepu.
01O grze The Sinking City Remastered
Jako prywatny detektyw przemierzasz częściowo zatopione Oakmont, miasto opanowane przez siły nadnaturalne i obłęd. Badaj sprawy w otwartym świecie, poruszając się pieszo, łodzią lub w skafandrze nurkowym, i walcz z koszmarnymi stworami przy użyciu broni z lat 20. XX wieku. Interfejs jest dostępny po polsku. Wersja Steam na PC oferuje pełną obsługę kontrolerów. 75%% z 5515 recenzji graczy Steam jest pozytywnych.
Twórcy
Twórca
Frogwares
Wydawca
Frogwares
Najniższa cena odnotowana w ciągu 36 miesięcy
≈ 15,63 zł2023-11-21 · SteamGra podstawowa · te same dane co na wykresie powyżej; historia w USD, nie regionalne minimum Steam.Obsługa języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Chiński uproszczony | Tak | Tak | — |
| Chiński tradycyjny | Tak | Tak | — |
| Angielski | Tak | Tak | Tak |
Pokaż jeszcze 13 języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Francuski | Tak | Tak | Tak |
| Włoski | Tak | Tak | — |
| Niemiecki | Tak | Tak | Tak |
| Hiszpański | Tak | Tak | — |
| Japoński | Tak | Tak | — |
| Polski | Tak | Tak | — |
| Arabski | Tak | Tak | — |
| Koreański | Tak | Tak | — |
| Portugalski (Brazylia) | Tak | Tak | — |
| Rosyjski | Tak | Tak | Tak |
| Czeski | Tak | Tak | — |
| Turecki | Tak | Tak | — |
| Ukraiński | Tak | Tak | — |
Dane wersji Steam na PC · 2026-11-12
02Zanim kupisz
Język i sterowanie
Wersja Steam na PC oferuje pełną obsługę kontrolerów. Polski jest dostępny w interfejsie i napisach, ale nie w pełnym udźwiękowieniu.
Eksploracja i śledztwa
Miasto można zwiedzać pieszo, łodzią lub w skafandrze nurkowym. Sprawy da się rozwiązać na różne sposoby, a działania mogą prowadzić do odmiennych zakończeń.
03Często zadawane pytania
O czym jest The Sinking City Remastered?
Wcielasz się w prywatnego detektywa badającego nadnaturalne siły oddziałujące na częściowo zatopione Oakmont.
Jak zwiedzać Oakmont?
Otwarty świat można przemierzać pieszo, łodzią i w skafandrze nurkowym.
Czy wybory wpływają na zakończenie?
Sprawy można rozwiązywać na różne sposoby, a działania mogą prowadzić do różnych zakończeń.
Popularne recenzje Steam
Wybór recenzji w języku · 10Wybrane pomocne recenzje w tym języku zawierają zarówno rekomendacje, jak i krytykę. Nie odzwierciedlają ogólnego odsetka pozytywnych ocen; opinie dotyczą recenzowanej wersji.
PolecaneGracz Steam
Gry dotykające uniwersum Lovecrafta, na które ostatnio trafiam coś nie miały szczęścia... Chociażby świetny "Stygian" który nieoczekiwania kończy się wręcz połowie opowieści i niniejsze "Cieknące miasto", które pojawia się i znika aby finalnie pojawić się w wersji z osiągnięciami! Plusy: + Klimat prozy rzeczonego wyżej autora + Mapa!!! (nie żadne wskaźniki i znaki zapytania, tylko plan miasta z ulicami i szukaj se pan sam miejsc bazując na wskazówkach npc-ów, z listów lub notatek) + Przeszukiwanie archiwów: urzędu, biblioteki i innych miejsc użytku publicznego. + Crafting + Nieprzekombinowany i trzymający się "realizmu" rozwój postaci (nie zrobimy z naszego detektywa kolejnego Avengera xD) + Walka. Jak na grę przygodową-detektywistyczną jest okej. Strzelanie strzelaniem ale rządzi saperka! Minusy: - Postać potrafi wbić się w tekstury i bez wczytania nie ruszysz - Dziwne doczytywania się lokacji. Biegniesz ulicą i widzisz nagle, że jej część przed tobą nieoteksturowana - skąd? jak? dlaczego? Lub np. npc dający zadanie się nie wczytuje od razu i trzeba trochę wkoło pobiegać aby się dograł do miejscówki. DODATKOWO: Niech za klimatem gry przemówi także to, że gram w nią na NISKICH ustawieniach, co czasami powoduje litanię bluzgów w momencie pojawienia się potworów, wejścia w tryb mapy lub ekwipunku, bądź machnięcia saperką w potwora - gra się przytnie na 5 sekund i tak sobie czekaj... Jak wymienię kompa/podzespoły - przejdą ją na 100% jeszcze raz. Zwłaszcza, że będę chciał wymaksować osiągnięciaPokaż więcejPokaż mniej
30,5 godz. w chwili recenzji41 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
Fajny i naprawdę ciekawy pomysł, ale fatalne wykonanie. Oceniam tę grę gdy kosztuje w sklepie Steam 179 zł i nie mogę jej polecić w tej cenie. Ten produkt można kupić i spróbować zagrać za maksymalnie 60 zł. Gameplay jest strasznie drewniany. Twórcy nie wiadomo po co zrobili tutaj otwarty świat zamiast zaserwować nam liniową rozgrywkę. Bieganie po mieście niczego nie daje. NPC nic nie wnoszą. Wszelkich znajdziek tutaj jak na lekarstwo. Gra zyskałaby dużo więcej gdyby umieścić całość w korytarzowych, liniowych lokacjach. Yhh, więcej tutaj minusów niż plusów. Muzyka praktycznie nie istnieje. Graficzna porażka. Rozgrywka sztucznie wydłużona. Na uwagę zasługują śledztwa i brak podpowiedzi co do rozwiązania danej sprawy. To jednak zbyt mało by móc tę grę polecić.Pokaż więcejPokaż mniej
13,3 godz. w chwili recenzji7 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Moje drogie Sinking City, wielkie mi uczyniłeś pustki tym znikaniem i pojawianiem się swoim, a to przecie dobrej grze nie przystoi. Frogwares za łepek ciągle cię trzyma twierdząc, że Nacon w pupkę ich dyma ale co my biedni gracze mamy do tego że w studiu bądź wydawnictwie dzieje się coś złego? Na tę chwilę można śmiało powiedzieć, że obecna na steam wersja jest w pełni kompletna i da się ją przejść z "przyjemnością", bo zarówno fabuła gry jak i klimat zniszczonego powodzią miasta z początku XX wieku są tego warte. Musicie jednak wiedzieć, że technikalia oraz przede wszystkim walka w tej grze, to wielka gula rozczarowania nie na każde gardło. Zatopione miasto Grę rozpoczynamy przypływając do portowego miasteczka Oakmont. Po pierwszym obowiązkowym śledztwie w porcie, który jest swoistym samouczkiem, trafiamy do hotelu Devil's Reef, a potem uzyskujemy swobodę zwiedzania otwartego miasta i tylko od nas zależy, czy ruszymy za fabułą główną, czy też może skupimy się na zadaniach pobocznych. Klimat miasta zniszczonego powodzią jest niesamowity i początkowy zachwyt jest jak najbardziej zasadny. Odrobinę psuje wrażenie dławiący się silnik graficzny, który nie nadąża wczytywać wszystkiego i czasami mamy do czynienia ze spawnem kilkunastu NPC w jednym miejscu lub "znany" ( mi zdarzyło się raz na całą grę, ale problem podobno bardziej tyczy się słabszych komputerów) problem ze złym wczytywaniem się ubrań, a do tego dochodzi błąd z czasem w grze. Na szybszych komputerach dzień i noc trwają po około 10 minut , co objawia się tym, że cienie przesuwają się na naszych oczach bardzo szybko, o dziwo ten bug dodawał mojej grze klimatu:). Jak już przełkniemy te kilka baboli, które nie przeszkadzają w rozgrywce, to możemy zwiedzać miasto na dwa sposoby. Zalane dzielnice przemierzamy na łodzi i jest to dość poprawnie zrealizowane o ile będziecie pływać środkiem alejek, w innym wypadku możecie się zaciąć o jakieś występy i pozostanie tylko próba dopłynięcia do brzegu wpław, co zazwyczaj kończy się śmiercią. Natomiast ulice, które uniknęły zalania przemierzamy na nogach z możliwością wspinania się na przeszkody, a sama wspinaczka działa poprawnie. W mieście brak jest dodatkowych aktywności i poza zadaniami pobocznymi i fabułą główną, możemy tylko jeszcze badać rejony opanowane przez wylbestie i ubijać je celem ekspienia naszej postaci, aczkolwiek średnia to przyjemność. Dodatkowym sposobem przemieszczania się, są budki telefoniczne, które służą jako punkty szybkiej podróży, które odblokowujemy w trakcie eksploracji, co ułatwia grę w późniejszym etapie. Co mi powiesz o tym Sherlocku? Esencją gry jest fabuła główna, która trzyma dość wysoki poziom i jeśli nie przeszkadza wam rozgrywka znana z serii Sherlock Holmes, to posmakowanie jej jest najprzyjemniejsza rzeczą w grze. Gra polega na przeprowadzaniu śledztw oraz badaniu sprawy z użyciem akt do których mamy dostęp w różnych częściach miasta (przykładowo: lokalna gazeta) oraz mapy ( trzeba samemu zlokalizować miejsce, do którego należny się udać). Zbieramy więc notatki, badamy miejsca zbrodni lub podejrzane organizacje, rozmawiamy z NPC itd. W śledztwie pomaga nam też retrokognicja, która jest w skrócie retrospekcją zmieszaną z dedukcją. Po zebraniu koronnego dowodu z miejsca zdarzenia, musimy wejść w tryb retrokognicji i wydedukować kolejność zdarzeń, co pozwoli nam wyciągnąć dodatkowe wnioski w pałacu umysłu. Jeśli coś wam to przypomina, to znaczy, że graliście w Sherlocka. Fajne jest to, że gra nie prowadzi nas perfidnie za rączkę i trzeba trochę pomyśleć (aczkolwiek raczej trudno się zaciąć, a przynajmniej mi się nie zdarzyło). Historia jest mroczna i trzyma Lovecraftowski klimat, a każdy rozdział można ukończyć na dwa sposoby, co dodatkowo wzmacnia odczucia mrocznego klimatu. Jest tylko jeden mały problem, a mianowicie nasze wybory nie mają prawie znaczenia, a dodatkowo wszystkie trzy zakończenia, są dostępne pod koniec gry niezależnie co uczynimy w trakcie fabuły głównej. Ostatecznie jest to dobra historia, którą niestety zaimplementowano bardzo średnio i koniec gry jest lekkim zawodem ( a mogło być tak pięknie..ekh..mrocznie i szalenie..hahaha). Warto jeszcze nadmienić o polskiej wersji, która zostawia sporo do życzenia i pojawiające się błędy oraz literówki nie są rzadkością. Jeśli chodzi o zadania poboczne w tym dodatek Worshippers of the Necronomicon, to nie są one warte zachodu i poza kilkoma wybijającymi się z tłumu, większość polega na walce z potworami i znalezieniu jakiejś notatki/książki. Wszystkiego nie ułatwia spory recykling lokacji w zadaniach pobocznych (może 3-4 budynki na krzyż, które się powtarzają po 10 razy) Ogólnie nie polecam zadań pobocznych, chociaż kilka jest fajnych, to jednak większość to nudy na pudy i grzebać w tej kupce kału dla jednej perły nie warto :) (mała podpowiedź: lepsze zadania poboczne mają osiągnięcia do wbicia na steam) Potwory i spółka Najgorszym aspektem gry jest zdecydowanie walka oraz związany z nią crafting i rozwój postaci. Trudno się oprzeć wrażeniu, że elementy te zostały dodane na siłę. Na początek zagadka. Jak myślicie, które podejście jest właściwe jeśli zobaczycie potwora, którego głowa dzieli się na dwie olbrzymie szczęki pełne zębów? A. Ucieczka i strzelanie z rewolweru. B. Ucieczka i użycie granatów. C. Z okrzykiem na ustach buuuhaha, wyjmujecie łopatę zza pazuchy i walicie go po głowie. Prawidłowa odpowiedź to C. Mianowicie te potwory blokują się o naszą postać i będąc bardzo blisko nich, możemy nawalać je "bezkarnie" łopatą:). W grze jest raptem cztery rodzaje wylbestii naziemnych oraz dwa podwodne i to wszystko. Są wiec plujki, małe rączki, te z tymi głowami zębnymi oraz jeden duży potwór, na którego warto oszczędzać ammo, bo jako jedyny nie da się pokonać ręcznie. Walka jest strasznie drętwa, a potwory mają inteligencję cepa, więc polecam już na samym początku gry ustawić najniższy poziom trudności, aby uniknąć frustracji. Są jeszcze ludzcy przeciwnicy, ale ci nie stanowią większego problemu i raczej z ludźmi walczy się rzadko (równie "inteligentni" jak potwory). Na całość kiepskiej walki składają się bronie, których nie czuć i używając pistoletu, czy też rewolweru mamy wrażenie strzelania z kapiszonów, a strzelba powoduje zamrażanie gry na 0,5 sekundy, bo widocznie silnik musi "przeliczyć" obrażenia. Z walką powiązany jest crafting oraz system szaleństwa, tyle że oba aspekty bardzo szybko przestają być istotne. Tworzenie przedmiotów polega tylko na przeszukiwaniu pojemników, szafek itp. w świecie gry, a następnie kliknięcie na przedmiocie który chcemy stworzyć. Jeśli chodzi o rozwój postaci, to głównie skupia się on na walce, więc jeśli będziemy unikać jej jak ognia, to wystarczy doświadczenia ze śledztw i kilka poziomów zdobędziemy, aby wzmocnić zdrowie psychiczne i fizyczne, co pozwoli nam przetrwać fabularne miejsca wymagające walki. Jest jeszcze zręcznościowy motyw z nurkowaniem, ale podobnie jak walki mogłoby go nie być, bo raczej frustruje, a unikanie wodnych gejzerów i dwóch potworów na krzyż, nie jest zbyt emocjonujące. PODSUMOWANIE: Sinking City, to gra nierówna. Dobra fabuła oraz ciekawe zagadki przeplatane są słabą walką i takimi sobie elementami zręcznościowymi. Sama implementacja fabuły, też zostawia uczucie niedosytu, a motyw szaleństwa głównego bohatera właściwie nie istnieje. Grę odrobinę ratuje świetny klimat miasta zniszczonego powodzią, które niestety ma zbyt mało do zaoferowania, aby samo w sobie mogło uratować grę. Polecam tytuł tylko zagorzałym fanom H.P. Lovecrafta, bo dla kilku historii tu zawartych warto się przemęczyć, a może jestem szalony? Nie...zdecydowanie w lustrze widzę rozsądną osobę, pomijając te krzyki w głowie, wszystko ze mną w porządku...la mayyitan ma qadirun yatabaqa sarmadi...fa itha yaji ash-shuthath al-mautu gad yantahi.. OCENA: Fabuła: 8/10 Klimat: 8/10 Walka: 4/10 Elementy RPG: 5/10 Zadania poboczne: 5/10 OGÓLNIE: 7/10Pokaż więcejPokaż mniej
50,2 godz. w chwili recenzji30 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
Pierwsze wrażenie po uruchomieniu gry, to dość przyzwoita grafika, fajny tajemniczy klimat i działające na wyobraźnię zatopione miasto. Niestety po kilku godzinach okazuje się, że gra jest strasznie monotonna. Ciągle te same zadania i te same lokacje. Zadania niby inne, ale tylko pozornie. W jednym zbieramy książki w innym robimy zdjęcia, ale jest to praktycznie to samo. Bardzo podobne wnętrza budynków. Strasznie uciążliwe szukanie miejsc, w których mamy wykonać jakieś działania. Niby fajne, ale przez pierwsze dwa, może trzy zadania, a nie przez całą grę, po kilka na misję. Główny wątek, który rozpoczyna się ciekawie, przechodzi w jakiś banalny wenezuelski serial. Wszystko rozwleczone bez jakiejś większej wizji. Dotrwałem do końca gry, ale jedyne co odczułem to ulga, że udało się grę ukończyć.Pokaż więcejPokaż mniej
30,9 godz. w chwili recenzji5 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Rzadko się zdarza, aby spór pomiędzy wydawcą i deweloperem kończył się na sali sądowej. Tutaj niestety, cała historia związana z próbą wydania The Sinking City nadawałaby się na ciekawy dokument, jako że Frogwares i BigBen Interactive walczyli o prawa do gry w bardzo zacięty sposób. Jeden podpisał umowę z Epicem za plecami drugiego, przez co nagle mogliśmy od razu po premierze zakupić dwie różniące się od siebie gry, a to jeszcze później Nancon odszyfrował i zcrackował grę, wypuczając ją na Steam i ukrywając udział Frogwares jako dewelopera… Obie firmy nie potrafią jednak polubownie załatwić sprawy, więc mamy na wszystkie platformy wersję wydawcy i tylko na Steam możemy zakupić wersję prosto od Frogwares, która jest ładniejsza, płynniejsza i posiada więcej treści. Czy jednak cała ta batalia nie wpłynęła na jakość produkcji, która przeszła bez echa? FABUŁA Śpijcie spokojnie, zestawienie bez większych spoilerów! Charles Reed, prywatny detektyw, w którego się wcielamy, przybywa do rybackiego miasteczka Oakmont w celu odnalezienia wytłumaczenia dla jego niepokojących i przerażających wizji. Te mają ewidentnie coś wspólnego z niedawną powodzią, która nawiedziła rejon, pozostawiając dużą jego część pod wodą. Odpowiedzi jednak nie ma, a zamiast nich zadajemy sobie jeszcze więcej pytań, a to za sprawą gęstej dziwnej i niebezpiecznej atmosfery. Każdy mieszkaniec miasteczka bowiem wydaje się mieć mroczne oblicze, jak gdyby byli dotknięci przez niezrozumiałe siły. Ta niepewność wraz z napięciem ciągle narastają, aż do końca samej rozgrywki, aż w końcu trafiamy na finał, zdecydowanie słabszy i z pewnością pisany na szybciutko na kolanie. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2808419039 Niemniej jednak fabuła potrafi zaoferować kilka zwrotów akcji, a całe nasycenie mitami stworzonymi przez H.P. Lovecrafta buduje niesamowity klimat, ewidentnie lepszy od „Call of Cthulhu”. Ciekawie rozpracowano motyw grzebania w mitologii, ażeby później na dosłownie chwilę zrobić coś totalnie przyziemnego, wyraźnie stopniując atmosferę. Pojawia się oczywiście przez to wrażenie, że główny wątek jest oderwany od całej rzeczywistości i jak najbardziej jest to poprawne wrażenie. Po kilku godzinach rozgrywki zaczynamy odczuwać dyskomfort związany ze słabszym opowiadaniem historii, a kiedy przyjdzie nam zakończyć rozgrywkę, poczujemy ewidentny zawód spowodowany tym nieszczęsnym finałem. Jedyna myśl, jaka nam wtedy towarzyszy to odkrycie faktu, że „The Sinking City nie jest tym, czego się spodziewaliśmy”. Kojarzy się z „Mass Effect 3”, prawda? MECHANIKA/ROZGRYWKA Główna mechanika to rozwiązywanie śledztw, a wiele z zaimplementowanych tutaj funkcji fanom serii przygód Sherlocka Holmesa powinny być znane. Dowody zdobywamy podczas rozmów, eksploracji, badania obiektów, ażeby później za pomocą interfejsu wyciągania wniosków, dojść do ostatecznej konkluzji sprawy, rozwiązując ją. Wiele zagadek jednak zmusi nas do tego, komu zaufać i jaki wybór będzie najlepszy: dla nas, miasta, a nawet całego świata. Koniec końców ma to oczywiście minimalny wpływ na finał scenariusza, ale trzeba przyznać, że zrobiono to w taki sposób, iż nie będziemy do końca pewni, czy podjęta przez nas decyzja z pewnością była słuszna. Różnicą względem poprzednich gier Frogwares jest fakt, że główny bohater widzi zaświaty i dzięki temu może odtwarzać miejsca zbrodni i analizować je krok po kroku. Skojarzenia z piątym zmysłem Holmesa jak najbardziej na miejscu, aczkolwiek ta mechanika została solidnie przebudowana. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2808419311 Za to walka, o ile sprzedana ciekawym pomysłem, została zrealizowana po łebkach. Gra nam daje do zrozumienia, że amunicja w tym świecie jest walutą i jest naprawdę na wagę złota, a zabijanie najróżniejszych potworów czy innych przeciwników oczywiście ją marnuje. Więc logiczne, że często cierpimy na niedosyt surowców, jednak nie odczuwamy tego w pełni. W każdej lokacji jest masa skrzyni, a w nich spora ilość potrzebnych do przetrwania przedmiotów. Tym elementem gra całkowicie likwiduje horrorowo-survivalowy aspekt zabawy. I jeszcze te nikomu do niczego niepotrzebne strefy nieodbijane, całkowicie przejęte przez potwory, gdzie spawnuje się ich dziesięć na krzyż… The Sinking City oferuje sporo biegania po lokalizacjach, a to za sprawą archiwum gazety, szpitalnego, policyjnego czy ogólnego miasta, gdzie często idziemy tylko po to, aby uzyskać informacje o interesującej nas lokalizacji. Z czasem staje się to cholernie męczące. Nie ułatwia sprawy fakt, że jedynym środkiem szybszej podróży jest… łódka. Przynajmniej aspekt survivalowy został zachowany w zmuszaniu gracza do samodzielnego oznaczania miejsc na mapie, nie trzymając za rączkę i nie pokazując, gdzie mamy dojść. OPRAWA GRAFICZNA Pomijając całkowicie aspekt kilku wersji produkcji, ta dostępna na Steam wygląda względnie ładnie. Nie spodziewajcie się oczywiście jakiejś super realistycznej grafiki, ale wierzcie mi, ta twarda stylistyka, jakby niedopracowana jest pomocna w ukazaniu mroku miasta. Gra świateł, przejrzysta woda i przyjemne refleksy dodają tylko efektu. Gorzej z modelami postaci, bo o ile te drugoplanowe czy trzecioplanowe wyglądają przystępnie, tak NPCty mijane na ulicy to jakaś porażka. Rozumiem zamysł deformacji, schorzeń, ale czasami jest problem ze stwierdzeniem, czy na pewno tak miało być, czy to kolejny błąd niestabilnego silnika. No ale muszę pochwalić architekturę amerykańską z początku XX wieku w stonowanej kolorystyce, która nadaje charaktery produkcji. https://steamcommunity.com/sharedfiles/filedetails/?id=2808418843 UDŹWIĘKOWIENIE/MUZYKA W kwestii udźwiękowienia The Sinking City sprawdza się dobrze. Ambientowe utwory dopasowano idealnie pod opowieść, a nawet sam voice-acting nie wyszedł tak źle. Sporo jednak w tłumaczeniu błędów, głównie interpunkcyjnych. Ale nie jest to wada na tyle widoczna, aby uprzykrzać rozgrywkę. PODSUMOWANIE The Sinking City nie jest grą złą i sprawdza się poprawnie, jeśli przymkniemy oko na te kilka widocznych niedociągnięć, mając przy tym na uwadze niski budżet studia. Oczywiście nie jest to produkcja, od której powinniśmy zaczynać swoją przygodę z twórczością studia, ale gdzieś pomiędzy można śmiało ją sprawdzić. Bo prawda jest taka, że The Sinking City to najambitniejsza i najbardziej niedopracowana gra Frogwares, ale na pewno nie warta automatycznego skreślenia. Jeżeli moja recenzja pomogła Ci przy podjęciu decyzji nad zakupem, będę wdzięczny, jeśli zaobserwujesz moją stronę kuratora Steam, co na pewno zmotywuje mnie do dalszej pracy.Pokaż więcejPokaż mniej
26,2 godz. w chwili recenzji15 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
Sztucznie przeciągany wątek główny oraz beznadziejny system walki.Pokaż więcejPokaż mniej
14,4 godz. w chwili recenzji4 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Hmm, no cóż, do tej Gry trzeba się po prostu przekonać, gdyż potrzebuje ona nieco czasu, aby się rozkręcić i zarazem wkręcić w swój specyficzny świat nowego Gracza, który to dopiero co rozpoczął z nią swą niezwykłą przygodę... Ale warto dać jej na to szansę! Miasto, w którym lądujemy ma swój niepowtarzalny klimat, choć dosyć trudno nazwać je ''Pięknym'', lecz urok i tak ma... Mieszkańcy są zróżnicowani pod względem wyglądu oraz ubioru. Kolosalne różnice w krajobrazach lub budynkach widać również w poszczególnych Dzielnicach miasta, w zależności czy zamieszkuje je ''Zwykła Biedota'', czy Nowobogackie Snoby''. Ludzie żyją własnym życiem: O, tu sobie ktoś normalnie w świecie spaceruje, ten sobie ogląda wystawę na stoisku, tu ktoś komuś coś sprzedaje, ten się ogrzewa przy ognisku lub koksowniku, tutaj skórują lub kroją ryby, tutaj Żebrak prosi o jałmużnę, tu dwa chłopy się szarpią, zaś tu jesteśmy świadkiem morderstwa... Dzień jak co dzień, po prostu... Twórcy mieli fajny pomysł z pokonywaniem terenu nie tylko pieszo, ale i za pomocą łódki. Możemy też się teleportować z jednego miejsca do drugiego z określonych do tego punktów. Fabuła TSC coraz bardziej Nas wciąga i kusi, żebyśmy rozwiązali jeszcze jedno, kolejne już z rzędu śledztwo. A Gra nie prowadzi Nas za rączkę, od razu każąc iść w dane miejsce, o nie... Sami musimy ów miejscówkę określić na podstawie zdobytych już informacji, albo jeszcze trochę zgłębić temat, by móc ją ostatecznie określić. A co najlepsze mamy kilka wariantów zakończenia danego Questa. Zaś co do samego klimatu Gry no horror to to na pewno nie jest, ale są miejsca lub Questy, gdzie można się ciut zlęknąć... W Grze są też pewne odniesienia do innych, znanych Gier, więc i tego typu smaczki są... Polecam miłośnikom Horrorów, jak i samego Lovecraft'a! Naprawdę, mimo wszystko, warto!Pokaż więcejPokaż mniej
52,4 godz. w chwili recenzji8 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
nie oddaje, gameplay niedynamiczny, typu chodzenie od drzwi do drzwi licząc że fabuła jakoś ruszy do przodu. miasto jebie szambem tak mocno jak gra. idzie dostać depresji przez wolny rozwój akcji i otoczeniePokaż więcejPokaż mniej
8,4 godz. w chwili recenzji4 osób uznało to za pomocne
PolecaneGracz Steam
Po całej przeprawie jaką ta gra przeszła od czasów produkcji, poprzez wydanie, wszystkie kłótnie wydawnictwa, roszczenie praw, pojawianie się i znikanie ze Steam, niektórzy ludzie potrafią ją ocenić tylko przez pryzmat tych przykrych sytuacji. Jeśli jednak spojrzymy na samą grę, a nie na to, co ją spotkało po drodze, okazuje się być kawałkiem całkiem dobrze wykonanej produkcji. Fabuła kręci się w około odkrycia tajemnicy obłędu, która dotknęła naszego bohatera. Wszystko jest w klimacie Lovecraftowskim. Misje główne są ciekawe, gracz ma ochotę dowiadywać się co dalej, eksplorować każdy zakamarek, szukać rozwiązań i wszystkich wskazówek, za które dostaje się więcej PD. Gra posiada dużo misji pobocznych, które totalnie warto zrobić nie tylko dla PD, ale wyjaśniają one wątki pobocznych postaci, czy urozmaicają rozgrywkę. Oakmont to główne, na wpół zatopione miasteczko z dziwacznie wyglądającymi postaciami. Pojazd, którym możemy poruszać się po mieście to łódka. Wygodnie się nią steruje. Widoki i ulice, przez które możemy przepływać w międzyczasie są warte oglądania. Szybka podróż to budki telefoniczne. Są rozmieszczone tak, aby można było się wygodnie poruszać po miasteczku, ale jest ich trochę za mało. Samo przechadzanie się po ulicach jest zrobione kapitalnie, ale gdzieś przeczytałem, że Oakmont jest dosyć puste, jeśli chodzi o cele eksploracyjne i jest to niestety prawda. To nie jest tak, że po mieście biega się bez celu, bo ten zawsze jest, ale ulice są puste w znajdźki, czy loot do zbierania. Lokacje po jakimś czasie robią się takie same. Wnętrza domów, czy fabryk są ładne i klimatyczne, ale powtarzalne. Widać schematy, według których były rozmieszczane pomieszczenia i to nie w jednym, czy dwóch domach. Wystrój tych pomieszczeń się zmienia, ale rozkład miejsc niekoniecznie. Najbardziej pod tym względem rozczarowała mnie posiadłość Blackwoodów. Ogromny dom, śliczny z zewnątrz, ale w środku to ten sam schemat pomieszczeń, co zawsze. Dostaliśmy też możliwość eksploracji pod wodą w ramach niektórych misji. Mamy klimatyczny, jak na tamte czasy skafander i broń. Podwodne stworzenia i sytuacje są niebezpieczne, a cała eksploracja podwodna jest zrobiona genialnie. Lokacje są śliczne, dające poczucie niepewności i głębokości. Główny bohater, a inne postacie mają między sobą zauważalne różnice. NPC na ulicach, osoby zlecające nam misje - te wszystkie postacie są zrobione bardzo ładnie. Czasami można zauważyć wynaturzone oczy, nieproporcjonalne twarze, ale sądząc po sytuacji, jaka panuje w całej grze jestem w stanie to wybaczyć, pomimo że to widzimy zazwyczaj u tych mniej ważnych dla świata gry postaci. Natomiast muszę wspomnieć o szczurach, które są często widziane na ulicach miasta. Poruszająca się tam fauna wygląda dobrze. Szczury nie mają ani grama animacji, co sprawia, że wyglądają słabo. Nasz bohater prezentuje się wyśmienicie i pasuje idealnie do fabuły gry. Jest detektywem, który ma już dość swoich wizji i najchętniej by odpoczął, pomimo bycia naprawdę utalentowanym i to udało się twórcom zrobić. Mam wrażenie, że tak właśnie miała wyglądać nasza postać. Charles Reed potrafi być sarkastyczny, ma swój charakter i potrafi postawić na swoim. Nie jest popychadłem. Podoba mi się wizja grania postacią odważną i zdeterminowaną, ze swoim bagażem emocjonalnym i życiowym. Gra daje nam możliwość zmiany odzienia, co jest to czysto kosmetycznym zabiegiem nie branym pod uwagę w przerywnikach filmowych. Miło jest mieć jednak wybór ubrania, na które też trzeba sobie zapracować! Muzyka i udźwiękowienie wprowadza nas w klimat całej gry. Kiedy sytuacja staje się bardziej niebezpieczna muzyka nabiera na sile. Chociaż gdy przechadzamy się po Oakmont, to nie towarzyszy nam melodia. Aktorzy głosowi nie dali rady. W wymowie kwestii przez postacie główne, czy poboczne brakuje emocji, a jeśli jakieś już są, to niestety są sztuczne. Rozgrywka polega w głównej mierze na odkrywaniu fabuły. Bohater posiada wyjątkowo przydatną zdolność widzenia więcej niż zwykli ludzie. Wygodny i pomocny zmysł, który dodatkowo jest wpleciony w fabułę. Posiadamy cały arsenał do przetrwania. Możemy walczyć wręcz, używać pułapek i do tego mamy 5 broni palnych. Musimy pilnować amunicji i wytwarzać ją ze zbieranych przez nas surowców, co czasami może być trudne, gdy ich nam brakuje. Jednak z czasem uzupełnimy zapasy. Skrytki z lootem odnawiają się bardzo często, dając nam możliwość zebrania nowych rzeczy. Wygodna mechanika. Główny bohater posiada drzewko do rozwoju przydatnych umiejętności. Odblokowując je faktycznie widzimy zmiany w rozgrywce i zachowaniu bohatera. W grze skupiamy się na prowadzeniu śledztw i rozmową z NPC w celu ich rozwiązania. Cała mechanika bycia detektywem jest wygodna. Gra nie prowadzi nas za rączkę, tylko faktycznie każe kombinować i tu pokazuje się system archiwum miasta w różnych instytucjach, które musimy sprawdzać aby pozyskać potrzebne nam informacje. Grafika nawet na niższych detalach wygląda dobrze. Cała ta produkcja jest śliczna i klimatyczna. Muszę zwrócić uwagę na to, że każda misja fabularna posiada inną grafikę w menu zapisu, co bardzo mi się podoba. Animacje głównego bohatera są zrobione ładnie. Podoba mi się to, że kiedy spada nam pasek psychiki zaczynamy widzieć rzeczy, których nie ma i to nie tylko jako efekty wizualne, a nasz bohater nawet może próbować popełnić samobójstwo, co jest ciekawe, biorąc pod uwagę stan psychiczny postaci. Animacje innych potrafią być koślawe, ale tylko w momencie, gdy zaczniemy się im faktycznie przyglądać. Ludzie będą wchodzić w ściany, czy pojawiać się nagle, stać przez moment w pozycji na T. Tak samo jest z mimiką postaci, która nie robi różnicy do momentu, aż zaczniemy się jej przyglądać. Są to szczegóły, niestety zauważalne. Wybory i osiągnięcia. Do tej gry można zdobyć wszystkie osiągnięcia podczas jednego podejścia, co ułatwia nam bardzo możliwość ręcznego zapisu w każdym momencie rozgrywki. Wybory jednak w tej grze to złuda, a przynajmniej w misjach fabularnych. Grają one większą role przy zdobywaniu osiągnięć gdzie od naszego wyboru podejścia do sytuacji, czy ścieżki dialogowej zależy to, czy dostaniemy takie osiągnięcie i tu przydaje się możliwość zapisywania postępu. W misjach głównych zawsze dochodzimy do tego samego wątku zaplanowanego przez twórców. Misje poboczne są bardziej luźne pod tym względem, co mi się bardzo podoba, ponieważ twórcy zaplanowali więcej ścieżek dla gracza, którymi możemy podążać. SPOJLERŚmieszy mnie fakt, że aby zdobyć wszystkie osiągnięcia trzeba być wrednym i zabijać ludzi, a nie im pomagać. Gra ma 3 zakończenia, które nie są ani trochę zależne od podejmowanych przez nas decyzji. Uważam, że jest to plus, ponieważ każde z zakończeń popycha nas do refleksji. Walka bywa trudna. Na normalnym poziomie trudności zginiemy nie raz, ale na szczęście śmierć nie jest karana w tej grze w żaden sposób. Nie cofa nam nawet postępu aktualnego śledztwa. Potwory są powtarzalne i na dobrą sprawę jest ich w grze 4 (pomijając bossów), ale na każdego da się znaleźć sposób. Po nauczeniu się taktyki, zabicie ich staje się tylko formalnością. Nie zmienia to faktu, że są bardzo mocne i lepiej jest uciec, niż podjąć walkę, która opłaca się, gdy musimy zbadać miejsce zbrodni, a potwory by nam w tym przeszkadzały. Uważam, że gra posiada dużo plusów. Grało mi się w nią bardzo dobrze i chętnie do niej jeszcze kiedyś wrócę, aby sprawdzić inne ścieżki wynikające z wyborów. Jedyne co mnie smuciło przy zakupie tej produkcji, to że pudełkowa wersja gry ma fajne bonusy cyfrowe i do tego nawet fizyczną mapę Oakmont, ale nie zdecydowałem się na nią, bo wersja pudełkowa jest podpinana pod Epic Games Store. Nie żałuję jednak pieniędzy wydanych na Steam i bardzo polecam tę produkcję.Pokaż więcejPokaż mniej
28,1 godz. w chwili recenzji6 osób uznało to za pomocne
NiezalecaneGracz Steam
Oooooo Chryste jakie to jest nudne Q.QPokaż więcejPokaż mniej
3,7 godz. w chwili recenzji1 osób uznało to za pomocne
Źródło: oryginalne recenzje użytkowników Steam. Głosy pomocności to archiwalny zapis, nie dane na żywo. Ostatni odczyt: 15.08.2026.