

Trine 2: Complete Story
Historia cen
Ostatnie 36 miesięcy · aktualizacja codziennaCeny obejmują Steam i 39 autoryzowanych sklepów; uwzględniamy wyłącznie legalne, zweryfikowane oferty. Wykres pokazuje tygodniowe minima na całym rynku oraz oficjalną cenę Steam z ostatnich 36 miesięcy.
Historia cen jest zapisywana w dolarach. Pokazane kwoty przeliczono na PLN po kursie EBC z 2026-10-19 i mają charakter orientacyjny; to, ile faktycznie zapłacisz, widnieje na stronie sklepu.

01O grze Trine 2: Complete Story
W Trine 2: Complete Story czarodziej Amadeus, rycerz Pontius i złodziejka Zoya przemierzają pełen niebezpieczeństw baśniowy świat. Ta platformowa przygoda z przewijanym ekranem łączy walkę, skakanie i zagadki oparte na fizyce; każda postać ma własne zdolności. Możesz grać solo i dowolnie zmieniać bohaterów albo ruszyć do przygody z innymi. Na Steamie 95% z 15 282 recenzji jest pozytywnych.
Twórcy
Najniższa cena z 36 miesięcy
≈ 2,30 zł2024-09-05 · IndieGala StoreGra podstawowa · te same dane co w tabeli powyżej; historia w USD, nie regionalne minimum Steam.Obsługa języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Chiński tradycyjny | Tak | Tak | — |
| Angielski | Tak | Tak | Tak |
| Fiński | Tak | Tak | — |
Pokaż jeszcze 12 języków
| Język | Interfejs | Napisy | Dźwięk |
|---|---|---|---|
| Francuski | Tak | Tak | Tak |
| Niemiecki | Tak | Tak | Tak |
| Włoski | Tak | Tak | — |
| Hiszpański | Tak | Tak | Tak |
| Czeski | Tak | Tak | — |
| Węgierski | Tak | Tak | — |
| Koreański | Tak | Tak | — |
| Portugalski (Brazylia) | Tak | Tak | — |
| Rumuński | Tak | Tak | — |
| Rosyjski | Tak | Tak | — |
| Turecki | Tak | Tak | — |
| Polski | Tak | Tak | — |
Dane wersji Steam na PC · 2026-10-20
02Zanim kupisz
Tryby gry
Wersja Steam na PC oferuje pełną obsługę kontrolera. Dostępna jest gra solo oraz lokalna i internetowa kooperacja dla maksymalnie trzech osób.
Języki
Interfejs dostępny jest po angielsku, francusku, niemiecku i hiszpańsku. Pozostałe języki mają napisy; pełny dubbing obejmuje angielski, francuski, niemiecki i włoski.
03Często zadawane pytania
Czy można grać solo?
Tak. W trybie solo można swobodnie przełączać się między czarodziejem, rycerzem i złodziejką.
Czy jest tryb kooperacji?
Tak. Lokalna i internetowa kooperacja obsługuje maksymalnie trzy osoby.
Co zawiera Complete Story?
Complete Story łączy główną fabułę z kampanią Goblin Menace i zawiera odblokowywalny poziom Dwarven Caverns.
Popularne recenzje Steam
Wybór recenzji w języku ojczystym · 10Wybrane pomocne recenzje w tym języku zawierają zarówno rekomendacje, jak i krytykę. Nie odzwierciedlają ogólnego odsetka pozytywnych ocen; opinie dotyczą recenzowanej wersji.
Świetna gra na długie, nudne wieczory. Można przy niej naprawde miło spędzić czas. Rozgrywka toczy się szybko i sprawnie, fabuła jest dość ciekawa a grafika, jak na platformowe 2D, jest całkiem przyjemna dla oka i wcale nie jest zbyt cukierkowa jakby się mogło za pierwszym razem wydawać. Szczególnym atutem tej gry jest oczywiście wzbogacenie jej silnymi elementami logicznymi, które niejednokrotnie wymagają od gracza ruszenia głową i lotności umysłu, by rozwiązać przeróżne łamigłówki, niżby tylko chodzić ciągle przed siebie wciskając przy tym 1-2 przyciski, jak to jest w wielu innych sztampowych grach platformowych. Postaci dostępne w grze - mag Amadeus, złodziejka Zoya jak i rycerz Pontius mogą być szybko zmieniani podczas rozgrywki w zależności od rodzaju zagadki czy też boju, w którym przyjdzie nam się zmierzyć. Każda z nich posiada swoje własne, unikatowe zdolności, które można zdobywać i ulepszać grając w Trine 2. Po przejściu wszystkich kampanii w grze można śmiało cieszyć się rozgrywką w trybie kooperacji wraz z innymi graczami, jak i zająć się zdobywaniem wszystkich osiągnięć, których jest od groma. Jak najbardziej i szczerze - polecam.Pokaż więcejPokaż mniej
GłupiePokaż więcejPokaż mniej
Trine 2 to kuntynuacja niezwykle ciepło przyjętej gry logiczno-platformowej, wydanej dwa lata wcześniej. Po raz kolejny za tytuł odpowiedzialne jest fińskie niezależne studio Frozenbyte. Rozgrywka w grze opiera się na tych samych założeniach co w przypadku pierwszej części. Obserwując wszystko w dwuwymiarowej perspektywie, skaczemy po platformach, walczymy oraz rozwiązujemy zagadki logiczne. Zarówno elementy zręcznościowe i logiczne bazują w głównej mierze na umiejętnościach bohaterów gry. Kierujemy trójką postaci, rycerzem Poncjuszem, myślącym ciągle o obiedzie, magiem Amadeuszem, marzącym o wyczarowaniu kuli ognia oraz złodziejką Zoyą, motywowaną chęcią wzbogacenia się. Pomiędzy bohaterami możemy dowolnie przełączać się w każdej chwili. Każdy z nich, oprócz niepowtarzalnego charakteru, posiada zestaw unikalnych umiejętności. Większość z nich znamy już z pierwszego Trine. Poncjusz posługuje się mieczem i tarczą, którą może się osłonić praktycznie przed każdym zagrożeniem oraz młotem. Zoya posiada łuk oraz linę z hakiem, pozwalającą jej dostać się w niemal każde miejsce. Amadeusz natomiast dysponuje mocą tworzenia desek i pudeł oraz lewitowania przedmiotów. Ale to nie wszystko. W Trine 2 każdy z bohaterów otrzymał szereg nowych umiejętności, zwiększające ich potencjał i znacznie urozmaicające rozgrywkę. Poncjusz nauczył się szybować na tarczy, Zoya dostała specjalne strzały, tworzące pole antygrawitacyjne, a Amadeusz otrzymał możliwość lewitacji przeciwników oraz zamykania ich w magicznych klatkach. Ciągle jednak brakuje między nimi balansu. Głównie gramy złodziejką oraz magiem. I chociaż rycerz, dzięki nowym umiejętnością, jest o wiele mniej bezradny niż w pierwszej części, to ciągle wcielamy się w niego raczej z konieczności. Nawet walki zazwyczaj łatwiej zwycięża się łukiem, a nawet magią. Oprócz nowych umiejętności, drugie Trine oferuje o wiele bardziej interaktywne otoczenie. Pojawiają się chociażby trampoliny, unoszące się w powietrzu bańki, połączone na zasadzie portalów zwierciadła i wiele nowych pułapek, np. zabójczych roślin lub olbrzymich stworzeń. Jeśli chodzi o zagadki logiczne, to są one po prostu świetne - przemyślane i różnorodne. Polegają głównie na przesuwaniu obiektów i wciskaniu przycisków w odpowiednim czasie, ale oprócz tego będziemy musieli np. transportować wodę i podlać nią rośliny lub tak połączyć rury, aby doprowadzić do celu strumień ognia lub powietrze. Zagadek jest wiele, a każda będzie wymagała innego podejścia. Żadna z nich nie powinna okazać się wybitnie trudna, ale bez myślenia też się nie obejdzie. Większość da się rozwiązać na wiele sposobów, każdą z postaci, ale niektóre łamigłówki wymagają wcielenia się w konkretnego bohatera. Tak samo dobrze prezentują się elementy zręcznościowe. Już samo skakanie po platformach sprawia przyjemność i nie nudzi. Oprócz tego stawimy czoła licznym pułapkom, w tym kolcom, ostrzom i wspomnianym już roślinom i stworzeniom. Podobnie jak zagadki, wymagają one różnego podejścia i nie każdą da się przejść dowolnym bohaterem. Podczas walk głównie stawiamy czoła hordom goblinów. Podobnie jak szkielety z pierwszego Trine, nie grzeszą inteligencją i często sami asystują nam w śmierci swojej oraz ich sojuszników. Jednak wydają się od nich barwniejsi, zapewne dlatego, że są mniej mainstreamowi i w przerywnikach filmowych nawiązują dialogi. Oprócz nich, na naszej drodze staną m. in. pająki, salamandry i ludzie morza. Różnią się oni od siebie głównie wizualnie, ale i tak urozmaicają rozgrywkę. Natkniemy się też na kilku bossów, dysponujących własnymi umiejętnościami i wymagających specjalnej taktyki do pokonania. Całą zabawę urozmaica poukrywane na mapach doświadczenie w postaci buteleczek i unoszących się pęcherzyków. Są one potrzebne do odblokowania wymienionych wcześniej umiejętności bohaterów. Buteleczki i pęcherzyki poukrywane są lepiej niż doświadczenie w pierwszym Trine, a jednocześnie ich zbieranie jest istotniejsze. W jedynce za każdy kolejny poziom otrzymywaliśmy po punkcie umiejętności dla każdego z bohaterów. Tutaj pula punktów jest jedna i musimy wybierać, na którą postać je przeznaczymy. Zrezygnowano zupełnie z przedmiotów, zwiększających atrybuty bohaterów i poukrywanych w specjalnych kufrach. Jednak ich braku zupełnie nie czuć. Natomiast otwierając kufry, odblokowujemy grafiki koncepcyjne i krótkie poematy. Oprawa audiowizualna to uczta dla zmysłów. Gra składa się z trzynastu rozbudowanych, pięknych i bogatych w szczegóły poziomów, utrzymanych w baśniowej, fantastycznej atmosferze. Każdy z nich został utrzymany w innym, niepowtarzalnym stylu, dzięki czemu podczas przygody z Trine 2 przyjdzie nam podziwiać wiele różnorodnych krajobrazów, od słonecznych plaż, aż po ponure lasy. Bogata ścieżka dźwiękowa tylko dodaje smaku. Warto też wspomnieć, że w grze zaimplementowano całkiem realistyczny model fizyki. Tło dla rozgrywki stanowi miła, baśniowa fabuła. Jak na baśń przystało, jest dość prosta, krótka, uboga w postacie i pełna księżniczek. Naprzód posuwają ją przerywniki filmowe pomiędzy poziomami, lektor oraz dialogi pomiędzy bohaterami. Te ostatnie zawierają do tego sporą dawkę humoru i często wywołują uśmiech na naszej twarzy. Trine 2: Complete Story, oprócz podstawowej gry, zawiera rozszerzenie "Goblińska Groźba". Dodatek oferuje nowy wątek fabularny, w ramach którego pokonamy kolejne siedem poziomów. I są to prawdopodobnie najlepsze poziomy z całej gry. Każdy z nich posiada swój niepowtarzalny styl, który zapada w pamięci głębiej niż te z podstawki. Podczas ich rozwiązywania trafimy m. in. na pustynię i wielkiego robaczego układu pokarmowego. Na nowych mapach spotkamy masę nowych przeciwników, w tym uzbrojonych w armaty goblinów, magów i wiwerny. Oprócz tego jest tu wiele zupełnie nowych elementów platformowych, pułapek oraz łamigłówek. Trine 2 można przechodzić całe samemu, jak zarówno z dwójką przyjaciół. A tryb kooperacji to sama przyjemność. Każdy z graczy kontroluje jednego z trzech bohaterów, przy czym mogą się oni zamieniać rolami. Obecność kilku bohaterów z pewnością daje sporo możliwości. Możemy przykładowo ostrzeliwać przeciwników, chowając się za tarczą i dostać się w trudno dostępne miejsca. Z drugiej jednak strony, każdy z bohaterów musi przejść każdą łamigłówkę, zręcznościową i logiczną, co wymaga dodatkowej współpracy. Jednocześnie trzeba być ostrożnym, aby nie zrobić partnerowi krzywdy, o co też nie tak trudno. Ciężko wskazać słabe strony Trine 2. Gra jest wykonana świetnie prawie pod każdym względem. Chociaż podczas rozgrywki udało mi się natknąć na kilka błędów. Są to raczej drobnostki, ale jednak są. Zdarzają się sytuacje, kiedy to Poncjusz ginie od postrzału w stopę, która wystaje spod tarczy albo że wiwerna atakuje przez ścianę. Nie występują one często i nawet nie irytują tak bardzo, bo punkty kontrolne są rozmieszczone wystarczająco gęsto. Inaczej to jednak wygląda na najwyższym poziomie trudności. Wtedy każdy z bohaterów ginie na góra dwa ciosy, a strata całej trójki wiąże się z końcem gry. Podczas kooperacji gra nie zawsze zalicza przejście poziomu na najtrudniejszym poziomie. Podsumowując, Trine 2 to genialna przygodówka, dopracowana niemalże pod każdym względem. Oferuje niepowtarzalną i bardzo różnorodną rozgrywkę, testującą nasz umysł i zręczność, oprawioną w piękną grafikę, przyjemną fabułę oraz sporą dawkę dobrego humoru. Całość uzupełnia świetny tryb kooperacji dla trzech graczy, zapewniający jeszcze więcej wrażeń. W Trine 2 po prostu zagrać trzeba.Pokaż więcejPokaż mniej
Nie.Pokaż więcejPokaż mniej
Gra jest wprost przecudowna! Prześliczne widoczki, ciekawa muzyka oraz wciągający gameplay sprawiają, że naprawdę lubię grać w tę grę. Niebanalne poziomy sprawiają, że trzeba użyć trochę logiki i pomyśleć nad tym co się robi. Naprawdę polecam!Pokaż więcejPokaż mniej
Zdaniem Fidelio: Trine 2 to kontynuacja platformówki, którą od innych zdecydowanie wyróżnia przyjemny bajkowy klimat. problem w tym, że Trójca 2 jak sama nazwa mówi jest grą zrobioną do kooperacji w trójkącie, bo w singlu dość szybko nudzi. Niestety gra zespołowa to problem, bo nie ma serwerów z graczami, czasami trafi się może jeden. Gra chyba jest dead. Plusy: + bajkowa, bardzo miła dla oka grafika + fajny głos narratora (taki rodem z bajek) + pasujące do tematyki muzyczki w tle + ładnie zaprojektowana scenografia + przełączanie się pomiędzy postaciami podczas gry + kooperacja we trójkę Minusy: - pretekstowa fabułka - singiel raczej nudzi, bo to gra wyraźnie pod koopa - za mało nowości w stosunku do pierwszej części - głosy podłożone pod postaci mogłyby być lepsze - można się przyciąć w niektórych miejscach - martwa gra w multi (gra maks 100 osób dziennie) https://steamcharts.com/app/35720 Komu polecam? / Komu odradzam? + polecam młodszym graczom lubiącym bajkowe klimaty - odradzam graczom szukającym wciągającej fabuły Rada: Trójcę 2 jak sama nazwa mówi jest pod kooperację. Jeżeli chcecie to kupić, to upewnijcie się, ze macie dobrych znajomych, którzy z Wami zagrają. Dla samego singla nie warto. * Jeżeli spodobała Ci się recenzja, to zapraszam do obserwacji mojej strony Kuratora Steam. =================================== ➥ Obserwuj moją stronę Kuratora na Steam ⤵ https://store.steampowered.com/curator/10437106/Pokaż więcejPokaż mniej
Opowieść o dobrej i złej siostrze, niesamowitych mocach i goblińskich groźbach - Trine 2: Complete Story Trine 2 ma już kilka lat, ale nadal zachwyca i zapewnia udaną przygodę. Po ponad pięciu pełnych rozgrywkach nie czuję się tym tytułem znudzona i jestem przekonana, że zagram w to jeszcze nie raz (czego nie mogę powiedzieć o Trine 3: The Artifacts of Power, z której nie byłam specjalnie zadowolona). Przygodowa gra 2D od fińskiego studia Frozenbyte została wydana 7 grudnia 2011 roku. Są w niej elementy logiczne, a przy możliwości grania trzema postaciami trudno o nudę. Zarówno w trybie jednoosobowym, jak i w trybie kooperacji. Kim tu się gra? Bohaterami gry są czarodziej Amadeus, wojownik Pontius i złodziejka Zoya. Jakiś czas po pierwszej wspólnej walce ponownie dostają sygnał od magicznego artefaktu. Starodawna Trójnia nakazuje im udanie się w podróż. Zostają poprowadzeni do lasu otaczającego Królestwo i tam dostrzegają, że natura się buntuje. Początkowe plansze, bajkowe i jasne, stopniowo przeradzają się w coraz mroczniejsze i coraz bardziej niebezpieczne tereny. Podobnie zmienia się ton wierszy znajdowanych po drodze, krótkich rymowanek pisanych przez małe dziewczynki. Słodka więź między kilkulatkami przeistacza się w chłodną niechęć, gdy dorastają, a późniejsze twory są przepełnione nienawiścią. Waleczna grupa w końcu dowiaduje się o siostrach, Isabel i Rosabel. Jedna z nich przejęła władzę w Królestwie, ale czy słusznie? Póki Amadeus, Pontius i Zoya nie odkryją tajemnicy, czyhają na nich zagrożenia w postaci plujących ogniem roślin, olbrzymich mięsożernych chwastów, goblinów, ognistych demonów, pająków, salamander i tak dalej, i tak dalej. Nie brakuje też bossów pojawiających się w różnych momentach przygody. Niektórzy są łatwi do pokonania, niektórzy nieco wymagający. Zagadki, jakby w porozumieniu z całą atmosferą, stają się cięższe do rozwiązania wraz z postępem gry, a niektóre kryjówki naprawdę łatwo pominąć. Nawet przy uważnym graniu. Dodam, że najczęściej przy łamigłówkach przydają się moce Amadeusa i umiejętności Zoyi. Wątek sióstr zostaje zakończony w rozdziale 13., a później opowiedziana jest inna opowieść, zamknięta w 7 częściach historia porwania żony maga. Dodatek o tytule Trine 2: Goblin Menace skupia się wyłącznie na walce między ludźmi a goblinami, stąd pojawiające się niekiedy tła wojenne. Trójka bohaterów musi nie tylko odnaleźć ukochaną Amadeusa, ale i stawić czoła okrutnemu przywódcy goblinów, który najwyraźniej pragnie zawładnąć całym światem. Pojawiają się nowe plansze, prześwietnie wykonane, obfitujące w trudne przeszkody, i nowi przeciwnicy. Nie tylko magia O samej walce można sporo opowiadać. Z pewnością niezastąpioną postacią jest Amadeus. Czarodziej potrafi wyczarowywać klatki oraz kładki, nierzadko służące do pokonywania różnych przepaści albo wysokości. Wśród umiejętności do wykupienia widnieje m.in. możliwość łapania wrogów i lewitowania nimi, co pozwala np. na nabijanie goblinów na kolce (wszędzie są jakieś pułapki z kolcami). Drugim poziomem tej zdolności jest zamykanie nieprzyjaciół w klatkach. Mniej przydaje się magnetyzacja przedmiotów, choć może zostać użyta do przeciągania dźwigni. Pontius, ociężały rycerz, nie boi się wyzwań i podąża przez świat dumnym krokiem. Jego podstawowy atak to cios mieczem, a pod PPM ma tarczę, którą chroni zbroję przed zarysowaniami. Wojownik może rozbijać drewniane lub kamienne przeszkody wielkim młotem, a następne dodatki, możliwe do zakupienia w jego drzewie umiejętności, zapewnią mu lodowy efekt dla tarczy, ogniste ostrze, "latanie" przy użyciu tarczy (działa jak spadochron) i potężną szarżę. Ta postać jest niezawodna w walce i ochronie przed lecącym w stronę bohaterów kwasem czy ogniem. Zoya, jedyna kobieta w tym towarzystwie, korzysta ze strzał lodowych, ognistych i wybuchowych. Ponieważ jest znana ze skradania się, może po kryjomu podwieszać się na drewnianych elementach i atakować znienacka. Dodatkowym plusem jest znaczne szybsze pokonywanie przeszkód niż w przypadku Amadeusa i Pontiusa razem wziętych. Do jej zdolności należą również tworzenie kamuflażu i pola o niskiej grawitacji, co na pewno spowolni wrogów albo pozwoli magowi "zawiesić" w powietrzu jakiś stały element. Talenty całej grupy uzupełniają się, dlatego łatwiej grać ze znajomymi w trybie kooperacji (możliwe są dwa tryby postaci: klasyczny oraz wolny), nie wspominając o tym, że w trybie jednoosobowym trzeba się dość napocić, aby pozbierać całe doświadczenie: niebieskie flakony oddziałujące na fizykę i półprzezroczyste bańki. Sumienne zdobywanie punktów pozwoli na zakup większej liczby umiejętności. A co w razie śmierci? Na planszach są porozsiewane punkty kontrole. Przy nich odnawiane jest zdrowie, a jeśli zdarzy się śmiertelny wypadek, rozgrywka jest wznawiana w miejscu ostatniego takiego zapisu. Dodatki Na uwagę zasługuje przyjemna dla ucha ścieżka dźwiękowa oraz sympatyczna narracja. Momentami można się poczuć jak dziecko, które przed snem słucha opowiadanej przez dziadka baśni. Myślę, że urokowi Trine 2 może poddać się nawet osoba gustująca w bardziej neutralnych tudzież spowitym mrokiem krajobrazach, jeśli chodzi o gry. O tym fantastycznym klimacie decyduje spójność w każdym aspekcie: menu główne, muzyka, obrazy, rozgrywka i wrogowie ściągnięci rodem z powieści fantasy. Inną rzeczą, o jakiej warto napomknąć, są osiągnięcia, a jest dużo, bo aż 97. Lwią część z nich zdobywa się w ciągu przechodzenia rozdziałów i dzięki kolekcjonowaniu kryształów oraz skarbów zamkniętych w skrzyniach (zebrane obrazy/wiersze kolekcjonerskie są pewnym dopełnieniem historii). Pozostałe dotyczą umiejętności poszczególnych postaci i, nie powiem, czasem trzeba wykazać się zręcznością, co nie jest absolutnie złe, bo satysfakcja ze zdobycia trudnego osiągnięcia jest bezcenna. Z kolei w jednym z najcięższych, niepowiązanym z dwoma wyżej wymienionymi kategoriami, chodzi o przejście poziomu bez uzyskania obrażeń. Uwierzcie, to jest trudne nawet ze wszystkimi dostępnymi ułatwieniami. Podsumowując, bardzo polecam tę grę młodszym i starszym miłośnikom przygodówek. Zapraszam na moją stronę kuratora Steam. Na pewno znajdziesz tam coś dla siebie.Pokaż więcejPokaż mniej
3/10Pokaż więcejPokaż mniej
Na Trine 1+2 trafiłam przez czysty przypadek. Ciągle szukamy czegoś do zabawy w parę osób po sieci i ta gra okazała się doskonałym wyborem. W trzy osoby można naprawdę wiele zdziałać i chwilami współczułam ludziom, którzy będą skazani przechodzić ją w pojedynkę. Owszem da się i pewnie sama będę do niej wielokrotnie wracać, ale możliwość zrzucania towarzyszy do przepaści... To jest to :). Do wyboru mamy trzy postacie: maga, wojownika i złodziejkę. Im dalej w grę, tym więcej zdobywamy doświadczenia (pod postacią flakoników i kulek, często sprytnie ukrytych) i możemy rozwijać nasze postacie. Nagle okazuje się, że złodziejka jest w stanie zakrzywiać czasoprzestrzeń, mag zamienia się w Magneto, a wojownik uczy się latać. Grafika od razu mi się spodobała. Barwne tła i ciekawe lokacje są dodatkową zaletą tej gry. Chwilami żałowałam jedynie, że nie jest w 3d, bo aż chciało się pójść w ścieżkę odchodzącą prostopadle, ale nie można mieć wszystkiego. Zdecydowanie polecam na długie wieczory każdemu miłośnikowi gier zręcznościowych i pięknej grafiki.Pokaż więcejPokaż mniej
za dużo niepotrzebnych ulepszeń postaci, buteleczki z doświadczeniem wszędzie pochowanePokaż więcejPokaż mniej
Źródło: oryginalne recenzje użytkowników Steam. Głosy pomocności to archiwalny zapis, nie dane na żywo. Ostatni odczyt: 15.08.2026.
