PolecaneGracz Steam
Rynek gier Indie, to prawdziwe złoto dla branży gier i w przeciwieństwie do gier AAA, ciągle potrafi zaskakiwać nowymi pomysłami. Z racji na mniejszy budżet, twórcy gier Indie muszą nadrabiać pomysłami i innowacyjną rozgrywką, co nader często im się udaje. Jedną z takich innowacyjnych gier jest właśnie recenzowane "White Knuckle" (białe knykcie?:)), które wyniosło wspinaczkę w grach na wyższy poziom miodności i...trudności. Jest to też gra z elementami horroru, jakby fakt, że zaraz wpadniemy do radioaktywnego płynu, był zbyt małym motorem napędowym adrenaliny dla gracza. https://youtu.be/OlyLfzHEGtg Białe Knykcie Zaczynamy na dnie silosu, w którym według niepokojących komunikatów, które rozbrzmiewają w głośnikach, zaraz zacznie zbierać się radioaktywny wyciek. Naszą jedyną szansą na ucieczkę, jest zacząć się wspinać, inaczej czeka nas niechybna zguba. Na ekranie widzimy tylko tytułowe białe knykcie, którymi operujemy, aby chwytać się kolejnych elementów wspinaczkowych zaznaczonych na czerwono. Możemy też biegać i skakać oraz podciągać się na półki, lampy itp. aby ułatwić sobie wspinaczkę. Istotną rolę w rozgrywce spełnia też ekwipunek wspinaczkowy, który znajdujemy tu i ówdzie oraz nieodzowny młotek, za pomocą którego wbijemy haki w ścianę, czy też rozwalimy skrzynkę lub macki potwora. Wspominałem już, że to horror? Im wyżej się wespniemy, tym trudniejsze wyzwania stawia przed nami gra. Dochodzą potwory przypominające szkaradne ośmiornice, które mackami próbują nas wciągnąć w swoją paszczę. Latające ważki usiłujące nas zrzucić w przepaść, są też pułapki, kręcące się turbiny, a na wyższych poziomach będziemy zmuszeni pokonywać też etapy w poziomie, co oznacza więcej skakania i kombinowania. Oczywiście możemy się bronić nie tylko za pomocą wspomnianego młotka, ale też rzucić znalezioną cegłówką w ważkę, czy też prętem przebić "ośmiornicę" przy okazji dodając sobie miejsce, którego można się chwycić. Co kilka poziomów można też dokupić ekwipunek lub perka, za co płacimy robalami. Tak, dobrze czytacie, robale owe znajdujemy podczas wspinaczki i tutaj one służą za walutę. Gra ma też lekkie elementy roguelite i uzbierana waluta nie przepada, tylko przechodzi do kolejnej rozgrywki, więc warto oszczędzać robaczki na czarną godzinę (tutaj, każda jest czarna:)). Biało, Czarno, Czerwono Graficznie jest mocno retro w klimatach czerni i bieli z akcentami czerwonego oraz pomarańczowego. Nie każdemu może odpowiadać taki styl, ale trzeba przyznać, że taka grafika mocno podkreśla ciężki, wręcz ołowiany klimat gry i pasuje jak ulał do tej konwencji. Podobnie jest z oszczędnym dźwiękiem. Lektor kobiety zapowiadającej kolejne wycieki oraz awarie jest dobrze dobrany i zmodulowany, a odgłosy naszego bohatera oraz otoczenia właściwie są bez zastrzeżeń. Wspinaczka Wysoko Kanałowa Wszystko brzmi cacy prawda? I jest cacy!!! A najlepszy element, którym jest wspinaczka, to istny majstersztyk. Polecam grać w grę na padzie, bo lewy spust odpowiada za lewą rękę, a prawy za prawą. Niby oczywiste, ale tutaj to faktycznie czuć. Gra, aż prosi się o zagranie w trybie VR. Dla niektórych minusem może być poziom trudności, bo gra nie oszczędza nowych graczy i zanim opanujecie techniki wspinaczkowe, to czeka was wiele kąpieli w radioaktywnym płynie, a okazjonalnie można też skończyć w paszczy potwora... PLUSY: ✔️ Świetnie dopracowana mechanika wspinaczki ✔️ Klimat mrocznego SF ✔️ Gra, to istny wyzwalacz adrenaliny NEUTRALNE: ☐ Poziom trudności może niektórych odrzucić, a innych przyciągnąć ☐ Po kilku sesjach powtarzalna, ale chyba o to chodzi ☐ Grafika (jak nie lubisz retro, to minus, jak lubisz, to plus) MINUSY: ❌ Postać potrafi dziwnie dryfować, co czasami kończy się upadkiem ❌ Nienaturalnie zanikające pole widzenia OCENA: 8,6/10 Zapraszam do obserwacji naszego kuratora: ŚWIAT RECENZJIPokaż więcejPokaż mniej
6,9 godz. w chwili recenzjiPrzydatne dla 12 osób
Napisano podczas wczesnego dostępu